Tibetan
་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་ཞེས་པ་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡིད་འདི་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དོན་མཐོང་རབ་ཏུ་འགྲུབ་མ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཕྱིས་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་པས་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ལྷ་སྤྱིན་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སོད་པར་བྱེད་པ་རང་གི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་མཆོད་སྦྱིན་དང་འདྲ་བ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསད་པ་ན་སླར་འབྱུང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ།། སྟོང་བ་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་འདུས་བྱས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་ཞར་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་ད་ལྟ་ཁོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ལྷག་མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་
Chinese
有人这样认为。另一些人则认为，它是以一切法之自性空性为对境。这才是正理，凡是名为“什么什么”的，就是以一切法之自性空性为对境，例如在梦中以马等之自性空性为对境一样。成为争论之处的这种无分别意也是识，这是自性推理。如果对境不是现量，则见义不能很好地成立。这并不是因为“见义不能很好地成立”而使因不成立，也不是因为它存在于同品方而相违。一切法之自性存在于真如中，因为后来会被遮破，所以也不是不定。所缘境不是不存在吗？例如二月等。一切法之自性空性也是所缘境，因此会变成不存在，那么一切法就会变成存在，如果这样说，这个过失是没有的。因为当否定不存在的事物，陷入断见边，如同施粪一样时，破除执著自性为实有的常见边，如同祭祀一样，被空性所破除之后，就不会再次产生了。此外，对境不是在胜义中成立，而是在世俗中安住于境，是体验的究竟，因此不应说它是相违的等等过失。在以空性为对境的方面，智慧成为空性的行境，并且空性会成为有为法，这是因为，按照次第，智慧和它的空性，以实有和非实有而互相差别，并且是无分别的缘故。以如镜般的智慧等差别，可以说的有很多，智慧的分类只是一个方面而已。详细的分类是顺便提及的，但现在并不是要完全通达所有的智慧分类，因为这是为了显示现观次第的剩余部分。同样，对于其他也应当了解。对于串习智慧者来说，智慧是完全清净和真实的。
English
Some think so. Others think that it takes the emptiness of the self-nature of all dharmas as its object. This is the correct reasoning, whatever is called "something something" is that which takes the emptiness of the self-nature of all dharmas as its object, just like taking the emptiness of the self-nature of horses and so on in a dream as its object. This non-discriminating mind, which has become a point of contention, is also consciousness, and this is a self-nature inference. If the object is not directly perceived, then seeing the meaning cannot be well established. This is not because "seeing the meaning cannot be well established" that the reason is not established, nor is it contradictory because it exists in the similar class. The self-nature of all dharmas exists in suchness, and because it will be refuted later, it is also not uncertain. Is the object not non-existent? For example, the second moon and so on. The emptiness of the self-nature of all dharmas is also an object, so it will become non-existent, then all dharmas will become existent. If you say so, this fault does not exist. Because when denying non-existent things, falling into the extreme of nihilism, like offering feces, breaking the extreme of eternalism that clings to self-nature as real, like sacrifice, after being broken by emptiness, it will not arise again. Furthermore, the object is not established in the ultimate sense, but abides in the object in the conventional sense, and is the ultimate of experience, so one should not say that it is contradictory and so on. On the aspect of taking emptiness as the object, wisdom becomes the object of emptiness, and emptiness will become conditioned phenomena, because, in order, wisdom and its emptiness are mutually different by real and unreal, and are non-discriminating. With the distinctions of mirror-like wisdom and so on, there are many things that can be said, and the classification of wisdom is only one aspect. Detailed classification is mentioned incidentally, but now it is not to fully understand all the wisdom classifications, because this is to show the remaining part of the stages of realization. Similarly, one should also understand for others. For those who are familiar with wisdom, wisdom is completely pure and true.
Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལས་བསོད་ནམས་འབྱུང་པས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གོམས་པར་བྱས་བས་ནི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པས་ན་ལམ་གྱི་ཚོགས་སོ། །ལམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ཡིན་ཏེ་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རི་མོར་བྱེད་པའི་ཡི་གེ་དེ་དེས་བསྐལ་བ་མང་པོར་ཆོས་སྟོན་པ་རྒྱུའི་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དྲན་པས་ཀྱང་གཞུང་དང་དོན་འཛིན་པས་ན་གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་མཁས་པའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒྲས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །གཟུངས་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ནི། རྟོགས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སའི་ཚོགས་བསྟན་པའི་དོན་དུ། རབ་འབྱོར་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་འཇུག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པའི་ཚིག་འབྲེལ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་ནས། ལན་གསུངས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་པར་ཤས་ཆེ་བ་ས་བཅུས་བསྡུས་པ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སའི་ཚོགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བསྒོམས་པས་ཆ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་པའི་དོན་ གྱིས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པས་མཐོང་པའི་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ན་བདེན་པ་བཞིའི་དབྱེ་བས་བཞི་བཅུར་འགྱུ
Chinese
以禅定等利益众生而产生福德，故为福德之聚。因串习福德与智慧之聚，故精进于完全证悟事物之道等，故为道之聚。具道者，字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）是诸法之门，因其从初始即未生之故。如是等等，以描绘之字母，彼字母于多劫中说法，因相续之忆念完全无有穷尽，且以“执持”之方式，故忆念亦能执持经文与意义，故为陀罗尼之聚。如是，此等五种方便善巧之聚等，于二万五千颂中，以大乘之名广泛宣说，故不应怀疑。获得陀罗尼之状态之差别，以后后之证悟作为前前之所依之方式，且以其为所依之功德之基础之方式，是为地，如是为开示地之聚之意义。饶益于何亦如是云何以于大乘中如实进入，如是等等，为作诤论之语之关联之意义而说，所说之答复即是以波罗蜜多等之门如实进入，即布施等波罗蜜多尤为殊胜，以十地所摄之十者次第如实进入，如是为以开示果之门而说地之聚。如是开示，于彼之时，以观修诸法无我故，以无分之性，虽已以一切法界自性证悟，然观待增长彼者，以周遍行之义，为个别证悟之故，显现诸法无自性之智慧极为明晰生起之时，菩萨即已如实进入无有瑕疵，故将获得见道。于此，贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑、坏聚见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见等，于欲界中以四谛之差别分为四十。
English
Since merit arises from benefiting sentient beings through meditative stabilization and the like, it is the accumulation of merit. Because of familiarizing oneself with the accumulation of merit and wisdom, one strives on the path of completely realizing things, and so it is the accumulation of the path. One who possesses the path, the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanized: a, Literal Chinese meaning: A) is the gate of all dharmas, because it is unborn from the very beginning. Like that and so on, with the letter that depicts, that letter teaches the Dharma for many eons, because the continuous memory is completely inexhaustible, and in the manner of "holding," memory also holds the scriptures and meanings, so it is the accumulation of dharani. Thus, these five accumulations of skillful means and so on, in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, are extensively taught under the name of the Great Vehicle, so there should be no doubt. The distinction of the state of obtaining dharani is that later realizations serve as the basis for earlier ones, and in the way that it is the basis of the qualities that depend on it, it is the ground. Thus, it is the meaning of showing the accumulation of grounds. Subhuti also said, "How does one truly enter the Great Vehicle?" and so on, speaking to connect the words of debate. The answer given is that one truly enters through the gates of the perfections, that is, the perfections such as generosity are particularly excellent, and the ten that are included in the ten grounds enter in order, and thus the accumulation of grounds is spoken of through the gate of showing the result. Thus it teaches that when one meditates that all phenomena are without self, although one has realized the nature of all dharmas through indivisibility, yet in relation to increasing that, because of the meaning of pervasive action, for the sake of individual realization, when the wisdom that directly realizes that all phenomena are without essence arises very clearly, the bodhisattva has truly entered without fault, and thus will obtain the path of seeing. Here, too, attachment, anger, pride, ignorance, doubt, view of the aggregates, view of extremes, wrong view, holding views as supreme, and holding vows and asceticism as supreme, in the desire realm are divided into forty by the distinction of the four truths.