Tibetan
། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁ་ཅིག་གིས་འདི་སྐད་བདག་ལ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེས་རྩོད་པ་བཀོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོན་པ་མི་འཐད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བ་གཞན་དག་ཀྱང་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་པོས་ཕྱོགས་གཞན་དུ། ཁོ་བོས་འདི་སྐད་ཐོས་པའི་ཚིག་གིས་གཟུང་བ་གང་ཡིན་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་གསུངས་པའི་མདོ་ཡང་ཡོད། ལྷ་ཡུལ་དུ་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད། བརྒྱུད་དེ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་མདོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་དུ་གསུངས། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྨོས། །བདེ་གཤེགས་སྲས་པོ་ཁྱེད་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་ཆེན་པོས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གི་མཐར། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་རྒྱུད་བརླན་པར་བྱས་ཤིང་བཞིན་མཆི་མ་ཅན་རྣམ་པར་འགྱུར་པར་དང་བཅས་པས་ཁྱབ་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་ངེས་བསྟན་པ་ཡིན་པ་ལྟར། དེའི་མཐུས་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་ཐད་ནས་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གཞན་དག་ལས་ཐོས་ན་ཡང་ཆོས་འཛིན་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་དོན་ངེས་པར་བྱ་པའི་ཕྱིར་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་ངེས་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་དེ་སྐད་ཐོས་པ་ཡིན་པས་ན་བདག་གིས་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོས་འདི་སྐད་ཐོས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་གང་ བརྗོད་པ་དེ་ནི་གཞུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གླེང་བསླང་བ་བྱས་ནས། ད་ནི་གང་གི་ཚེ་གང་ལས་གང་དུ་སུ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོས་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུའི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལན་འདེབས་པས་ཡུལ་དང་དུས་དང་སྟོན་བ་པོ་དང་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གླེང་གཞི་གསུངས་པ་ནི། དུས་གཅིག་ན
Chinese
因此，正如所听到的那样如实地汇集，这是合理的。如果这样做，有些人会提出争论，说应该说“某某这样教导我”，为什么要说“我这样听到的”呢？并且还会说其他一些不合理的话，例如世尊不应该教导等等。这将被指出是非常不好的。如果圣者阿难陀从另一方面说，凡是我用“我如是听闻”这句话所包含的，也有世尊亲自显现所说的经典，也有在天界所说的，也有辗转传来的。考虑到这一切，（经文）：法轮转动的经典，世尊在何处宣说？大智慧者请您说，善逝之子请您说！在这样的大声宣告之后，圣者阿难陀忆念佛陀的功德，内心充满喜悦，脸上带着泪水，以充满变化的音声说：“我如是听闻”，难道不是这样吗？那么，为什么用“我”这个指示自己的词语来说是亲自听到的呢？这没有过失。因为如来加持所显示的，就像是确定的显示一样。凭借着这种力量，即使是从他人那里听到的，也像是从世尊那里亲自听到的。或者，即使是从其他人那里听到的，因为他是持法的殊胜者，为了确定意义，他曾向世尊请教过。因此，由于确定意义的缘故，就像是从世尊那里听到的一样，所以说是“我”听到的。凡是用“我如是听闻”这句话所要表达的一切，都是依据经文的，所以没有过失。这样提出问题之后，现在当在何时、从何处、在何地、与谁一起，你听到了这样珍贵的经藏呢？为了显示自己是量士夫，回答说，地点、时间和导师以及圆满的眷属，是显示的因缘。这样开始讲述，一时……
English
Therefore, it is reasonable to gather it accurately as it was heard. If done that way, some would argue, saying that one should say, "So-and-so taught me this," why say, "I heard it this way"? And they would also say other unreasonable things, such as the Blessed One should not teach, etc. This would be pointed out as very bad. If the venerable Ānanda, on the other hand, were to say, "Whatever is contained in the words 'Thus have I heard,' there are also sūtras spoken by the Blessed One himself, also spoken in the heavenly realms, and also transmitted through succession." Considering all of this, (the scripture): The sūtra of the turning of the wheel of Dharma, where did the Blessed One speak it? Great wise one, please tell us, son of the Sugata, please tell us! After such a loud proclamation, the venerable Ānanda, remembering the qualities of the Buddha, his mind filled with joy, his face with tears, with a voice full of changes, said, "Thus have I heard," isn't that so? So, why use the word "I," which indicates oneself, to say that it was heard directly? There is no fault in this. Because what is shown by the blessing of the Tathāgata is like a definite showing. By that power, even if it is heard from others, it is as if it were heard directly from the Blessed One himself. Or, even if it is heard from others, because he is the supreme holder of the Dharma, in order to ascertain the meaning, he had asked the Blessed One. Therefore, because of ascertaining the meaning, it is as if it were heard from the Blessed One, so it is said that "I" heard it. Whatever is to be expressed by the words "Thus have I heard" is all based on the scripture, so there is no fault. After raising the question in this way, now when, from where, in what place, and with whom did you hear such a precious collection of sūtras? In order to show oneself as a reliable person, the answer is that the place, time, teacher, and complete retinue are the causes for showing. Thus beginning to speak, once...