Tibetan
འདིའི་འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་འབྲེལ་བ་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིག་ཏུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཟུང་པར་འོས་ཏེ། དཔེར་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་ཅིག་བརྗོད་པས་ཅིག་ཤོས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། དགོས་པ་བརྗོད་པས་འབྲེལ་བ་མ་བརྗོད་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འདི་ལྟར་དེ་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་དགོས་པ་དག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཞན་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱད་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་འདིའི་ དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པས་ནི། འདི་ནི་འདིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་དགོས་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བས་འདི་ནི་དགོས་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་དུ་གཞི་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གསུམ་ཆར་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་བོ་གཞི་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར། ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་པས་མ་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྔ་ན་མེད་པའི་དངོས་པོའི་རིགས་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཟློས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་གང་ཡིན་པ་མ་བསྡུས་པས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང༌། གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་མ་ཤེས་ན། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ་སོར་ངེས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པས། རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པ་ལ་ཡང༌། ཅི་རྣམ་པ་བཞི་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཞི་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་གཞི་བསྡུས་པ་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པ་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བསྡུས་པས། བརྒྱུད་པ་ཙམ་གཞི་གང་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་འདི་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་དུ་མི་མཁོ་སྟེ། དེས་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པའི་དོན་མི་སྟོན་པས་མ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་པས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་ བའི་དོན་གསུམ་ཆར་བསྡུས་པས། ཕྱོགས་རེ་རེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་མི་འཐད་པས། ཉན་ཐོས་ངང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བསྡུས་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ལུས་པ། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན། གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད། སེམས་ཅན་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མདོར་བསྡུས་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བརྒྱད་སྟོང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། མདོར་བསྡུས་པས་དོན་མཐའ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ། སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུག་གིས་བསམ་པའི་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱས་བ། དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་
Chinese
此之关系等为何耶？于彼应说，略言之，关系不应显示为必要等，因无果故。何者，无论说什么，若未能领悟，则应另行掌握，譬如，说出任何应说之事物，亦不能领悟其他事物，若如是，说出必要而不说关系是不可能的。如是，以其善为显示，则应显示论典与必要等之所应成办，及成办之自性之故，应显示其体性。其他上师传承之事业等之体性则非，因其非是寻求义利之入门支分故。所应成办与成办之自性，亦由说必要本身而显示，如是，以显示“此为此之必要”则显示“此为此之成办”。何者，不成为任何事物之成办，则彼之必要非彼，因太过于宽泛故。是故，以意义之力量领悟，故应说此为说必要等之一。 कुछ人说，为แยก释法义，应说รวม一切基础。其他人说，为舍弃不合之方面，应显示一切对治方面。有些人说，为完全了解一切所知，应显示一切相。如是说。彼等三者皆非真实，如此，第一方面，对于รวม一切基础，于此般若波罗蜜多中，于法相论藏等中，以显示蕴、界、处，有何未รวม者耶？无有先前未有之事物种类，故成重复之过失。第二，对于รวม一切对治方面，以未รวม不合方面之事物，纵言应修习声闻道等为对治，然若不知是对治何者，则因未能确定区分不合与对治方面，故成不领悟之过失。
English
What is the relationship of this, etc.? It should be said that, for the time being, the relationship should not be shown as a necessity, etc., because there is no result. Whatever is said, if it is not understood, it should be grasped separately. For example, if saying something to be said does not lead to the understanding of something else, it is impossible to say the necessity without saying the relationship. Thus, by showing it well, the nature should be shown because of the nature of what is to be accomplished and what accomplishes the treatise and the necessity. The nature of other activities such as the lineage of the Lama is not, because it is not a part of the entrance to seeking meaning. The nature of what is to be accomplished and what accomplishes is also shown by saying the necessity itself. Thus, by showing "this is the necessity of this," it is shown that "this is the accomplishment of this." Whatever does not accomplish anything, its necessity is not that, because it is too broad. Therefore, it should be said that this is one of saying necessity, etc., because it is understood by the power of meaning. Some say that in order to separate the meaning of the Dharma, it is necessary to say that all the bases are included. Others say that in order to abandon the incompatible aspects, all the opposing aspects should be shown. Some say that in order to fully know all that is to be known, all aspects should be shown. They say. All three of these are not true. Thus, in the first aspect, for including all the bases, in this Perfection of Wisdom, in the Abhidharma Pitaka, etc., by showing the aggregates, elements, and sources, what is not included? There is no kind of thing that has not existed before, so it becomes a fault of repetition. Second, for including all the opposing aspects, since the incompatible aspects of things are not included, even if it is said that the path of the Hearers, etc., should be meditated as the opposing aspect, if it is not known what is being opposed, then because the incompatible and opposing aspects cannot be definitely distinguished, it becomes a fault of not understanding.
Chinese
又，第三，对于全部汇集一切相，是与四相无差别呢？还是有差别呢？有两种分别。如果按照第一种分别，那么此时汇集了相之方便的基础，因此会变成基础汇集所产生的过失。如果按照第二种分别，那么此时汇集了分别所产生的无基础的相，因为仅仅是传承，不会应用于任何基础。即使修习此相，也无益于士夫之义，因此，因为它不显示士夫之义所需要的意义，所以存在未宣说的过失。因此，如是所说 汇集了三种意义，由于不容许从每一方产生的过失，因此汇集了声闻、独觉、菩萨和如来所领悟的，以一切相智等八种现观次第不颠倒，获得增上生和决定胜之法的一切道，以各种神变向一切有情显示的薄伽梵大悲自性般若波罗蜜多所开示的，是应该宣说的。如是所说的应宣说之义，即《圣般若波罗蜜多十万颂》等经的意义，是成就菩提心和教诫等的自性，一切区分八种阶段。为了使喜欢简略的众生能够简略而轻易地领悟，薄伽梵开示了薄伽梵母八千颂。因此，属于应宣说的续部，以简略而轻易地领悟一切意义，因为是不共的，所以是成为所作之果的必要。如是所说的应宣说的一切相智等道，对于从无始轮回以来，被狮子、强夺者和地精等对事物执着的毒所损害心续，没有习惯于修习一切事物无我的人们来说，是无法领悟的。
English
Furthermore, regarding the complete collection of all aspects, is it undifferentiated from the four aspects, or is it differentiated? There are two distinctions. If according to the first distinction, then at that time, the very basis of the means of aspects is collected, therefore it will become the fault arising from the collection of the basis. If according to the second distinction, then at that time, it collects only the aspect of the baselessness produced by the distinction, because it is merely a lineage, it will not apply to any basis. Even if this aspect is cultivated, it is not useful for the sake of the individual, therefore, because it does not show the meaning needed for the sake of the individual, there is the fault of not being declared. Therefore, as it is said, Collecting all three meanings, since the faults arising from each side are not permissible, therefore collecting what is understood by the Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Tathagatas, the eight Abhisamayas such as Sarvakarajnata in an undeviating order, all the paths that lead to obtaining the Dharma of Higher Birth and Definite Goodness, the Bhagavan who shows all beings with various miracles, the Prajnaparamita which is taught from the nature of great compassion, is what should be declared. As it is said, the meaning to be declared, the meaning of the Sutras such as the "Holy Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Lines," is the nature of accomplishing Bodhicitta and instructions, etc., all the distinctions of dividing the eight stages. In order for beings who like brevity to easily understand by abbreviating, the Bhagavan taught the Bhagavati Eight Thousand Lines. Therefore, belonging to the Tantra to be taught, easily understanding all meanings by abbreviating, because it is uncommon, it is the necessity of becoming the result of action. As it is said, the path of all aspects of knowledge, etc., to be declared, for those who have had their minds corrupted by the poison of attachment to objects from beginningless Samsara, such as lions, robbers, and earth spirits, and who have not become accustomed to meditating on the selflessness of all things, it is impossible to understand.