Tibetan
་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བར་འོངས་པའི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མ་ཆགས་པ་སྟེ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པ་ནི་མི་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་རྟོགས་པ་ཆེ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་གཞན་དག་ལ་ཧ་ཅང་ཡང་ཆེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་མེད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མི་འཐད་པས་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་དང་ཆགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་མི་གནས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །སེམས་གང་ཡིན་པའི་སེམས་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཡོད་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཞན་གྱི་སྐབས་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།། སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཟླས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་ བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་མདའ་ལྟོང་སྦྱོར་བ་དང་འབེམ་ལ་ཕོག་པ་དང་འདྲ་བར་དེའི་ཚེ་ཉེ་བ་ན་གནས་པ་ན་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཀྱི་ཐག་རིང་བ་ནི་ཕྱེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། །སྤངས་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྗེས་ལ་ད་ནི་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐ
Chinese
对于趋向于一方的这种心，不执着，即不显着地执着。完全未把握住，即不住留。这样一来，这显示了证悟的伟大。而“又”这个词，对于其他事物来说，是非常、极其重要的。对于不显着执着和不住留，禅修是不合理的，对于这二者是如何的生起疑问，为了什么缘故呢？以“如果这样”来迎接，然后宣说了“像这样”等等。因为刚刚所说的所有智者的心，是先前所说的一切心的近处象征，是执着的对治，因此是无漏的；是住留的对治，因此是不住留的。因此，应当像幻化的人一样禅修，这样来思考。对于什么是心，那个心，又，等等，这是结尾。即使已经是无漏的，但因为是实有之物，所以不应不显着执着等等，这样说的是，具寿善现，为了什么缘故，等等。因为那本来就没有产生。从舍利子说，到如经中所说，安住于无烦恼者的殊胜之处，善于教导为止，已经讲述完毕。因为是从其他意义的场合引申出来的，所以没有重复的过失。正如论师陈那所说：再次依赖于其他意义，那个意义本身就是重复。因此，应当知道，像这样，为了不败尊者的缘故而做的事情，以及与法相符的菩提萨埵的修行，显示了三种类别。如果问，目标和为了…而做之间有什么区别呢？圣解脱部说，就像箭与箭筒结合，射中目标一样，那时靠近时是目标，之后遥远的是为了…而做。正如所说：一切有情至上心，断除与证悟及三者，三大自生之，为此而做如是说。为了…而做之后，现在为了圆满，将要讲述修行。那也是
English
For this kind of mind that tends towards one side, not clinging, that is, not manifestly clinging. Not completely grasped is not dwelling. In this way, this shows the greatness of realization. And the word "again" is very, extremely important for other things. For non-manifest clinging and non-dwelling, meditation is unreasonable. For these two, how does the question arise, for what reason? Welcoming with "if so," and then proclaiming "like this" and so on. Because the mind of all the wise ones just spoken of is the near symbol of all the minds previously spoken of, it is the antidote to clinging, therefore it is without leakage; it is the antidote to dwelling, therefore it is non-dwelling. Therefore, one should meditate like an illusory person, thinking like this. For what is the mind, that mind, again, etc., this is the ending. Even if it is already without leakage, but because it is a real thing, it should not be non-manifest clinging, etc., saying this is, venerable Subhuti, for what reason, etc. Because that was not originally produced. From what Shariputra said, to as the sutra says, abiding in the excellence of those without affliction, teaching well, has been narrated. Because it is derived from the occasion of other meanings, there is no fault of repetition. Just as the teacher Dignāga said: Again relying on other meanings, that meaning itself is repetition. Therefore, it should be known that, like this, what is done for the sake of the undefeated one, and the practice of the Bodhisattva in accordance with the Dharma, shows three categories. If asked, what is the difference between the target and doing for...? The Holy Liberation Section says, just like an arrow combined with a quiver, hitting the target, at that time being close is the target, and later being far is doing for... Just as it is said: All sentient beings' supreme mind, cutting off and realizing and the three, the three great self-born, doing for this is said like this. After doing for..., now in order to complete, the practice will be narrated. That is also
Tibetan
མས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང༌། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ན་མི་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་དང་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བ་ནི་བརྩེ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུངས་ཀྱི་བར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉི་གའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དང་པོ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་པོ་བྱམས་མའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་པོ་ཉིད་ལ་མིང་གཞན་དུ་ན་བྱམས་མའི་བུ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རང་གི་མ་བྱམས་མ་ཞེས་ བྱ་བའི་བུ་ཡིན་པས་ན་བྱམས་མའི་བུའོ། །གང་ལགས་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་དང་མོས་པ་དང་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་
Chinese
通达一切智之三境，总的来说，以善法为所依，以及现观一切种相圆满等四种现观，每一个现观都以六度为所依的行持，即是修行。法身的现观则不然，因为其本身即是果，所以不可能有行持。对此，圣者无著说，披甲和趣入的修行，是次第与真实结合的自性，包含在资粮和以欲乐行持的地中。资粮的修行，从慈爱开始到陀罗尼之间，是现前结合之道的自性，包含在胜妙法中。第一地极喜性的资粮修行，说是依赖于修道。第二地等的自性是修道的体性，具有对治品方面的资粮修行，是二道之行境。出离的修行，说是依赖于修道。如是，结合、见道、修道和殊胜道之自性，修行的体性，披甲、趣入、资粮和出离等之中，因为精进的体性，所以首先为了显示披甲的修行，然后世尊对具寿大迦叶等宣说，所谓迦叶弥勒子，迦叶本身，另一个名字叫做弥勒子。或者因为自己的母亲名为弥勒母，所以是弥勒子。所谓此为何者，是指刚刚过去的物体是什么。所谓披上大铠甲，是指披甲的修行以意义抛弃，如此菩萨在行持布施度时，因为行持法布施等，所以是布施度的铠甲。其本身完全舍弃声闻等的作意，所以是持戒度的铠甲。其本身对于一切种相智之法，忍耐和信
English
Generally, the practice that relies on virtuous dharmas in the three realms of omniscience, and each of the four types of Abhisamaya, such as the complete realization of all aspects, relies on the six perfections, is practice. The Abhisamaya of Dharmakaya is not like that, because it is the result itself, so there can be no practice. In this regard, the noble Asanga said that the practice of armor and entry is the nature of sequential and actual combination, included in the accumulation and the ground of practice with desire. The practice of accumulation, from love to Dharani, is the nature of the path of direct combination, included in the supreme Dharma. The practice of accumulation of the first ground, which has become the nature of great joy, is said to rely on the path of meditation. The nature of the second ground and so on is the essence of the path of meditation, and the practice of accumulation with the nature of the antidote side is the object of the two paths. The practice of renunciation is said to rely on the path of meditation. Thus, the nature of union, seeing, meditation, and the path of distinction, the nature of practice, among armor, entry, accumulation, and renunciation, because it is the nature of diligence, so first, in order to show the practice of armor, then the Blessed One spoke to the venerable Mahakasyapa and so on, saying that Kasyapa, the son of Maitreya, Kasyapa himself, another name is called the son of Maitreya. Or because his own mother is named Maitreya, so he is the son of Maitreya. What is this, refers to what object has just passed. The so-called wearing great armor, refers to the practice of wearing armor being abandoned in meaning, so when the Bodhisattva practices generosity, because he practices Dharma generosity and so on, it is the armor of the perfection of generosity. He himself completely abandons the attention of the Shravakas and so on, so it is the armor of the perfection of morality. He himself is patient and believes in the Dharma of all kinds of wisdom.
Tibetan
ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་དགེ་བའི་རྩ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་ཐེག་པ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྡོ་བར་བྱེད་པ་ལ་དམིགས་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་པོ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆའོ། །དེ་ལྟར་ན་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་བ་ནི་གསུམ་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བཞི་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་སོ་སོར་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གོ་ཆ་དྲུག་ཆོས་མཐུན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་ཏུ་གསལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུངས་ན་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །ལེ་ལོ་དང་བྲལ་ན་བསམ་གཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བའི་ཤེས་རབ་ཐོབ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་པུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་ལ་སོགས། །རྣམ་བ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡིས། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་བ་གང་ཡིན་དེ། །དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོ་བགོས་པ་ལ་འཇུག་པ་འབྱུང་བས་གཉིས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ
Chinese
由于对一切不悦耳之语皆能忍受，故为安忍波罗蜜多的盔甲。为了使善根越来越增长，生起希求等，故为精进波罗蜜多的盔甲。由于以不杂于其他乘的一心，将该善根回向于无上圆满菩提，故为静虑波罗蜜多的盔甲。由于安住于如幻之想，对于应施物、施者、受者皆不执著，故为般若波罗蜜多的盔甲。如是，在第一盔甲的修习中，有布施等六度。同样，以该（盔甲）行持持戒波罗蜜多，是第二。行持安忍波罗蜜多，是第三。行持精进波罗蜜多，是第四。行持静虑波罗蜜多，是第五。以该（盔甲）行持般若波罗蜜多，是第六。如是，彼等各自可分为六组，然因六种盔甲相合，且布施等（六度）相合，故盔甲的修习宣说为六种。在《二万五千颂》中，对于所示的盔甲修习，也仅仅是清楚地显示了布施等六组。其中，首先，若不贪著受用，则能如实受持戒律。 守护戒律，则能安忍。安忍痛苦，则能发起精进。远离懈怠，则能圆满静虑。静虑圆满，则能获得超世间的智慧。如是等等，是为了随顺证悟而欲宣说，故此次第是合理的。如是说：“彼等各自布施等，以六种方式摄集，何为盔甲之修习，以六组如实宣说。”如是宣说。如是，由于进入盔甲之分，故为了宣说第二进入之修习，彼大菩萨
English
Since one can endure all unpleasant words, it is the armor of the perfection of patience. In order to make the roots of virtue grow more and more, generating aspiration and so on, it is the armor of the perfection of diligence. Since, with a single-pointed mind unmixed with other vehicles, one dedicates that root of virtue to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, it is the armor of the perfection of meditative concentration. Since one abides closely in the perception of the nature of illusion, not fixating on what is to be given, the giver, and the receiver, it is the armor of the perfection of wisdom. Thus, in the first practice of armor, there are the six perfections, beginning with generosity. Similarly, practicing the perfection of discipline with it is the second. Practicing the perfection of patience is the third. Practicing the perfection of diligence is the fourth. Practicing the perfection of meditative concentration is the fifth. Practicing the perfection of wisdom with it is the sixth. Thus, each of these can be divided into six groups, but since the six armors are harmonious and the six perfections, beginning with generosity, are harmonious, the practice of armor is explained as six types. In the Twenty-five Thousand Stanza Perfection of Wisdom Sutra, the teaching on the practice of armor is simply a clear exposition of the six groups beginning with generosity. Among them, first, if one is not attached to enjoyment, one will properly take up discipline. If discipline is maintained, one will become patient. If suffering is endured, one will begin diligence. If one is free from laziness, one will perfect meditative concentration. If meditative concentration is complete, one will obtain transcendental wisdom. Such things as these are taught following realization, so this order is reasonable. As it is said: "Each of those, generosity and so on, gathered in six ways, whatever is the practice of armor, is truly explained in six groups." Thus it is said. Thus, since entering into the division of armor occurs, in order to teach the second practice of entering, that great bodhisattva