Tibetan
སྤོབས་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།། ཡང་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལ་དྲན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་འབྲིང་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་དུས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བཤད་པས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཐམས་ཅད་ནས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རྣམ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །བག་ཆགས་ དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བས་མ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་བའོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་འདས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་
Chinese
这是为了明显地显示出卓越的勇气。或者，是为了让被调伏者对它保持坚定的记忆。这个“此”指的是属于法之殊胜的中等部分。所谓“如来”等等，完全如实地宣说佛法，以成办他利而圆满，故为如来。断除了烦恼障和所知障及其习气，具足成办自利之圆满，故为阿罗汉。通达了能获得二种圆满的道路，故为正等觉佛。所谓“授记”，是指对于具有正确入定的禅定者，诸佛所作的授记，这是法性。因为缘于授记之特殊原因的色等对境。如果问以何种方式缘取对境？则叙述了“彼”等等。所谓“不真正随见”，是指以无分别的心。所谓“也不应生起慢心”，是指以有分别的心。因为那不是真实存在的。所谓“我已安住”，是指获得了禅定。所谓“入定”等等，是指结合、正行和后行的分别念，或者是指过去、现在、未来的三时。关于“从一切”等等。“一切”是指这两者，即一切事物和一切相状。如是宣说，以过去等事物的分类，是从一切。以蕴等为对境的分别念的差别的事物，是一切。以小之又小等相状，是一切相。具有习气的一切相，是从一切处。因为一切分别念皆不合理，菩萨以禅定的自性了悟时，不会生起“我已安住”等的念头，因为没有，所以不生起。因为是从法性的角度修习相状。宣说了大对境的意义，即“具寿善现，以何种禅定而逝世”等等。属于大法之殊胜的
English
This is to clearly show the distinction of courage. Or, it is for the sake of keeping the memory of it firm for those to be tamed. This "this" refers to the intermediate part belonging to the excellence of the Dharma. As for "Tathagata" and so on, by perfectly and truly teaching the Dharma in all aspects, being complete in accomplishing the benefit of others, hence Tathagata. Having abandoned the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge along with their habitual tendencies, and possessing the completeness of accomplishing one's own benefit, hence Arhat. Having understood the path that leads to obtaining the two completenesses, hence Perfectly and Completely Awakened Buddha. The so-called "prophecy" refers to the prophecy made by the Buddhas to those who possess correctly entered samadhi, this is the nature of Dharma. Because it focuses on the forms and so on that are the special causes of prophecy. If asked, in what way should one focus on the object? Then, "that" and so on are mentioned. "Not truly seeing accordingly" means with a non-conceptual mind. "Also, one should not be arrogant" means with a conceptual mind. Because that is not truly existent. "I am abiding in equanimity" means having attained samadhi. "Entering into equanimity" and so on, refers to the conceptualizations that are the combination, the main part, and the conclusion, or that are the three times of past, present, and future. Regarding "from all" and so on. "All" refers to these two, namely all things and all aspects. As it is said, by the divisions of things such as past, it is from all. The object of the divisions of conceptual thought, such as the aggregates, is all things. By the aspects such as small and smaller, it is all aspects. All aspects with habitual tendencies are from all places. Because all conceptualizations are unreasonable, when a Bodhisattva realizes with the nature of samadhi, thoughts such as "I am abiding in equanimity" do not arise, because there is none, so they do not arise. Because it is from the perspective of the nature of Dharma that one trains in aspects. The meaning of the great object is explained, namely, "O venerable Subhuti, by what samadhi does one pass away?" and so on. Belonging to the great excellence of Dharma.
Tibetan
ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཞེས་འདོན་ཏེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་མི་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྒོམ་བཞིན་པ་ཡང་བསྟན་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རྣམ་པ་སྟོན་པས་ལན་གསུངས་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཏེ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མ་དམིགས་པ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོ་དང་སྒོམ་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ དགོངས་པས། ཤཱ་རིའི་བུ་མི་ཤེས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཞེས་ཟེར་རམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤོབས་པ་ནི་ཁྱོད་ལ་དེར་
Chinese
再次，关于“禅定可以被指出吗？”这个问题，意思是：难道菩萨等是不同的自性吗？有些经卷中读作“禅定住在哪里？”。对此，如果问“禅定可以被指出吗？”这句话本身就不成立，所以应该考察。具寿舍利子，“不是这样的”，这是回答。因为法性中的禅定、菩萨和般若波罗蜜多这三者的本体是一样的，所以不能分别指出。因为是缘于具有特殊性的色等，所以不能指出，这就是意思。又，如果疑惑“正在修习的（禅定）也不能被指出吗？”，用“为什么执着？”来迎接（这个疑惑），然后以显现相的方式回答，就是“善男子，那个禅定也是”等等。因为一切法都不是实有，所以在禅定中不分别，这是殊胜的方便，通过法性的方式来缘。那个禅定也不能被无相的心所知，因为没有近取因。也不能被有相的心如实了知，因为事物不是实有，但梦等是可能存在的。这个“又”字，不仅仅是显现相。认为“看到这个”是因为依赖于分别念。认为在一切都不执着的情况下，修习、修行者和修习是不合理的。因此（佛）说：“舍利子，你说不知道，不如实知道吗？”。心想在世俗中没有过失，所以善现说：“具寿舍利子”等等。用“那个想法为什么呢？”来迎接疑惑，然后陈述说：“因为那个禅定不存在”。“在胜义中”是剩余的部分。认为结合等等就像幻化的人一样，是以前的牵引力的作用。以不违背法性的方式来显示，所以说了“好”的意思，就是“具寿善现，好”等等。勇气就是对你的
English
Again, regarding the question, "Can that samadhi be pointed out?" it means: Are bodhisattvas, etc., of different natures? Some texts read, "Where does samadhi reside?" To this, if the question "Can samadhi be pointed out?" itself does not hold, so it should be examined. Shariputra, "It is not so," is the answer. Because the nature of dharma, samadhi, bodhisattva, and prajnaparamita are the same in essence, they cannot be pointed out separately. Because it is focused on forms, etc., that have distinct characteristics, it cannot be pointed out, that is the meaning. Also, if there is doubt, "Can't even the samadhi being practiced be pointed out?" it is met with, "Why cling?" Then, the answer is given by way of manifestation, which is, "Son of good family, that samadhi is also," and so on. Because all dharmas are not existent, not discriminating in samadhi is the supreme method, focusing through the mode of the nature of dharma. That samadhi also cannot be known by the mind without characteristics, because there is no proximate cause. It also cannot be truly known by the mind with characteristics, because things are not existent, but dreams, etc., can exist. The word "also" is not just about manifestation. The thought that "seeing this" is because it depends on discrimination. The thought that in the absence of attachment to everything, practice, the practitioner, and the act of practice are unreasonable. Therefore, (the Buddha) said, "Shariputra, do you say you do not know, do not truly know?" Thinking that there is no fault in conventional truth, Subhuti said, "Venerable Shariputra," and so on. The doubt is met with, "Why that thought?" and then it is stated, "Because that samadhi does not exist." "In ultimate truth" is the remainder. The thought that conjunction, etc., is like an illusory person, due to the power of previous karma. Showing in a way that does not contradict the nature of dharma, the meaning of "good" is spoken, which is, "Venerable Subhuti, good," and so on. Courage is to you there.