Tibetan
་པ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དོ། ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཚན་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་དམིགས་པའི་གཡང་ས་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་བའོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་མཆན་མའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའོ། །འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པས་སོ། །སྟོང་པ་ནི་གཉི་ག་མེད་པས་ཏེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་དང༌། །དེ་དག་ཉིད་ནི་ལྡན་པ་དང༌། །དེ་དག་ཉིད་ནི་དགག་པ་དག །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཡང་མི་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཤིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ དམིགས་པ་ན་ལྷག་པར་མོས་པས་བད
Chinese
以及清净和圆满的缘故。佛的刹土完全清净，就是有情和器世间完全清净。 在与决择分相应的状态中，因为这些在任何情况下都不存在，所以心想应该说是稍微存在。又说“具寿舍利子”是这样概括的。所说的大目标的意义是说了“如果”等等。心想，只要以显现执着的方式执着于相，那么相就是菩萨的烦恼，这样说了，所以目标的悬崖就变成了轮回烦恼的堕落。其中，色是成为果的。色的相是共同作用的因。心想“色的相”是近取因。色生是已生的。灭是刹那无常。空是二者都没有，这是进入颠倒，要知道这是不善巧方便。从反面的角度显示后，从随顺的角度所说的是“如何行持”等等。所谓“如是行持”是概括，因为自相和共相不合理，所以观想一切法都是无相的，具有这种特点的色等等，如是行持的菩萨就是行持般若波罗蜜多大忍的自性。如果问以什么方式观想，就说了“彼行也”等等，即：成与不成，彼等即是具有，彼等即是否定，一切方式皆不思议。这样想的。又如果心想不思议，那应该如何修习呢？为了迎接这个疑问，就说了“一切法是”等等。仅仅以其自性，由于远离了色等等相的所依，以信解作意而不信解，以真如作意而没有完全了知，这样以法性的方式 观想时，以更加信解而
English
And because of purity and completeness. The pure Buddhafield is the complete purification of sentient beings and the vessel world. In a state consistent with the discriminating aspect, since these do not exist in any way, it is thought that it should be said to exist slightly. Furthermore, "Endowed with Life, Shariputra" is a summary of this. The meaning of the great object is stated by mentioning "if" and so on. Thinking, as long as one engages in grasping at characteristics in a manner of manifest clinging, then characteristics are the afflictions of a Bodhisattva, it is said, so the precipice of the object becomes a fall into the afflictions of samsara. Among these, form is what has become the result. The characteristic of form is the co-acting cause. Thinking "the characteristic of form" is the proximate cause. Form being born is what has been born. Cessation is momentary impermanence. Emptiness is the absence of both, this is entering into reversal, and it should be recognized as unskilled in means. Having shown from the perspective of reversal, what is said from the perspective of following is "how to practice" and so on. "Practicing in this way" is a summary, because self-characteristics and general characteristics are not reasonable, so contemplating all phenomena as being without characteristics, the Bodhisattva who practices in this way practices the nature of great patience, the perfection of wisdom. If asked in what way to contemplate, it is said "that practice also" and so on, that is: accomplishment and non-accomplishment, those are possessing, those are negating, in all ways inconceivable. This is how it is thought. Furthermore, if one thinks it is inconceivable, then how should one meditate? To welcome this doubt, it is said "all phenomena are" and so on. Merely by its own nature, since it is separated from the support of the characteristics of form and so on, one does not believe by engaging the mind with faith, and one does not completely know by engaging the mind with suchness, thus in the manner of the nature of reality, when contemplating, with greater faith
Tibetan
ག་གིར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཟོད་ཐོབ་ངན་སོང་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཟོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཛེས་དགའ་ཁྱེར་ཏེ་དམྱལ་བར་རྒྱུར་སོང་ངོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་དུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་སྐབས་ཡིན་ཡང་ཚིག་དེ་ཡང་སྨོས་པ་ནི་
Chinese
因为没有做什么，所以没有接近领悟，并且因为没有以真如作意，所以没有把握。这样一来，因为没有恶趣，所以对于大法是安忍的缘故，具有属于安忍的所缘和行相，所以有三种行相。也如是说：色等等自性无，彼无性即是自性，彼等无生无出离，清净且彼等无相，不依彼之相，故无信非信之想。如是说，因此获得安忍不会堕入恶趣，如此宣说。菩萨们不生起安忍，学者的尊者如此所说，那是应当思考的，因为宣说了菩萨们的安忍的证悟的缘故。获得安忍不会堕入恶趣的经文也不相违背，因为是思量业力的缘故。这必须如此确定地了解，如此世尊的教令，舍利子等也带着美意前往地狱，在其他地方是如此宣说的。现在安忍之后，宣说属于法之殊胜的善根微小的所缘之义，就是“此是”等等。哪种三摩地不接近领受一切法，那就是三摩地不领受一切法，这是因为以真如作为三摩地的自性，缘于色等等，所以说“广大”等等，如此连接。以何种行相作为所缘呢？说了“以三摩地安住”等等，行相就是以自己的愿望和福德和智慧和法界的力量自然成就，在一切世间界中，如其所应地进入三摩地的作用，因为从果的角度作为所缘，所以迅速地现证无上正等觉。宣说中等的所缘之义，就是“从那以后以佛的威力”等等。虽然是佛的威力的场合，也说了那个词语是
English
Because nothing is done, there is no close realization, and because there is no attention to suchness, there is no grasping. In this way, because there is no evil destiny, it is enduring for the great Dharma, so it has three aspects with the object and aspect belonging to endurance. It is also said: Form etc. are without self-nature, that non-self is self-nature, they are unborn and without departure, pure and they are without characteristics, not relying on their characteristics, therefore there is no thought of belief or disbelief. It is said that, therefore, obtaining forbearance will not fall into evil destinies, it is said. Bodhisattvas do not generate forbearance, the venerable teacher said so, that is to be considered, because it is said that the realization of the forbearance of the Bodhisattvas. The sutra that obtaining forbearance will not go to evil destinies is also not contradictory, because it is thinking of the power of karma. This must be understood with certainty, so the command of the Blessed One, Shariputra and others also took Mei Yi to hell, it is said elsewhere. Now, after forbearance, the meaning of the object of the small root of virtue belonging to the excellence of the Dharma is said, that is, "This is" and so on. Which samadhi does not closely receive all dharmas, that is, samadhi does not receive all dharmas, this is because it takes suchness as the self-nature of samadhi, and depends on form etc., so it is said "vast" etc., so connected. What kind of aspect should be taken as the object? It is said "with the samadhi abiding" etc., the aspect is naturally accomplished by the power of one's own wishes and merit and wisdom and the realm of Dharma, in all the world realms, the action of samadhi enters as it should, because it is taken as the object from the perspective of the fruit, so it quickly manifests the supreme perfect enlightenment. The meaning of the medium object is said, that is, "From then on by the power of the Buddha" and so on. Although it is the occasion of the power of the Buddha, the word is also said