Tibetan
ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་རིག་པར་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དེ་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་སྒྲས་སོ། །འོ་ན་ནི་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་མཚོན་བྱ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་མཚན་གཞི་མཚོན་བྱ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་རྣམ་སྤངས་ཤིང༌། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ནི། །དེ་ཉིད་མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་དུ། །གནས་པ་བཏགས་པ་ཡིན་པར་རིགས། །ཞེས་བསམས་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་འདྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སློབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱུ་དེས་བཟོད་པ་ཆུང་དུར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རྣམ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྨྲས་སོ་
Chinese
应当理解为，所行与不离之间是可知的。这是缘起之法性，即以“此有故彼生”之念，所说的“色即离色之自性”之回答，是可以通过理解来表达的。否则，当被问及“何时色即离色之自性”时，回答“色即离色之自性”是不合理的。又如何 消除“色等离自性”的疑惑呢？通过显示般若波罗蜜多本身就是离自性，也显示了其他一切也都是离自性的。为了说明这个道理，说了“般若波罗蜜多是”等等，即般若波罗蜜多的体性，是与总相的自性相离的。“又”这个词，是指般若波罗蜜多的自性，也与差别相相离，这是用“又”字来表示的。那么，所教的果是颠倒的，所以有相和所相吗？回答说，说了“相也”等等，相是总相，而相基所相是差别相。如果是这样，那么这两者的自性存在吗？回答说，“自性也与自性的体性相离”，意思是：所相与相完全断绝，与言语表达相离，那所相与相本身，安住是假立的，应当这样理解。如此说来，以空性所相与相是相同的，因此，可以缘取无自性的具有差别的色等等。以何种方式来缘取呢？为了回答这个问题，先提出了疑问，然后说明了方式的意义，即“具寿善现，什么”等等。此处的“此”是指，对于这个所缘，以世俗的方式进行学习，那么这是否一定会导致对一切智智的确定呢？意思是，通过这个原因，可以获得属于小忍的善根。已经这样考虑过了。说了与法性不相违背。
English
It should be understood that what is done and what is not separated are knowable. This is the Dharma nature of dependent origination, that is, with the thought of "this being, that arises," the answer "form is separate from the self-nature of form" is expressed through understanding. Otherwise, when asked "when is form separate from the self-nature of form?", it would be unreasonable to answer "form is separate from the self-nature of form." Furthermore, how to dispel the doubt that "form, etc., are separate from self-nature"? By showing that Prajnaparamita itself is separate from self-nature, it also shows that everything else is also separate from self-nature. To explain this meaning, it is said "Prajnaparamita is," etc., that is, the nature of Prajnaparamita is separate from the general characteristic of self-nature. The word "also" refers to the fact that the self-nature of Prajnaparamita is also separate from the characteristic of difference, which is expressed by the word "also." Then, is the result of what is taught inverted, so there are characteristics and what is characterized? The answer is, it is said "characteristics also," etc., characteristics are general characteristics, while the basis of characteristics, what is characterized, is the characteristic of difference. If this is the case, then do the self-natures of these two exist? The answer is, "self-nature is also separate from the nature of self-nature," meaning: what is characterized and the characteristics are completely severed, separated from verbal expression, that what is characterized and the characteristics themselves, abiding, are nominally established, and should be understood in this way. Thus, it is said that with emptiness, what is characterized and the characteristics are the same, therefore, it is possible to apprehend form, etc., which are differentiated by the absence of self-nature. In what way should it be apprehended? To answer this question, the question is first raised, and then the meaning of the way is explained, that is, "Subhuti, what," etc. The "this" here refers to the fact that, for this object of focus, learning in a conventional way, will this necessarily lead to certainty about all-knowing wisdom? It means that through this cause, one can obtain the roots of virtue belonging to small patience. It has been considered in this way. It is said that it is not contrary to Dharma nature.
Tibetan
ཞེས་ཁས་བླང་པའི་དོན་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྒོམས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བཟོད་པ་ཆུང་དུའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ ལ་སློབ་པ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གོང་ནས་གོང་དུ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ན་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ལ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བའི་ཆོས་བཀག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་བསྒོམས་ན་སྟེ། འགྲོ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་དུ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསླབས་པ་ལས་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གནས་ན་གནས
Chinese
作为承诺的意义，世尊舍利子等如是说。成为必然生起之义的胜义谛，以及从世俗谛的角度来说，色等诸法无实有之自性即是相，修习此之意义。又如何于小忍之善根修习时，将成为一切相智之疑惑，以“为何”来迎接。宣说中等的所缘之义是：世尊舍利子，一切法皆无有生起等等。从上到上，以所缘的差别等成为证悟的差别，意指必将成为定解。尼字是为了确定，即一切法皆无生之义。为何呢？因为诸法刹那无常之故，遮止了生之法，故无有生起，即非涅槃之支分。一切法，以自性无生之故，是无生灭差别的色等所缘之义。以何种方式缘呢？如是行持等如是说，以刚刚所说的道理如是行持和修习，一切行持之义都是为了证悟之义。接近之义是，因为迅速获得证悟，所以是安住于接近。为了成熟有情等等，是为了确定与善法结合，为了成熟有情。身等等，因为知晓一切法之自性，所以身等一切相清净，即成为清净之因。从清净之相，从因的角度学习，身体之业三种完全清净，故身体将完全清净。心完全清净，即意之业三种完全清净。相完全清净，即大丈夫的三十二相安住则安住
English
As a meaning of commitment, the Blessed One Shariputra and others spoke thus. The ultimate truth of becoming inevitably arising, and from the perspective of conventional truth, the nature of form and other phenomena being without inherent existence is the aspect, the meaning of cultivating this. Furthermore, how is it that when practicing the roots of virtue of small forbearance, the doubt of becoming all-knowing is met with "why?" The meaning of the intermediate object of focus is explained: Blessed One Shariputra, all phenomena are without arising, etc. From higher to higher, the difference in focus, etc., becomes the difference in realization, implying that it will inevitably become certainty. The word "ni" is for certainty, meaning that all phenomena are unborn. Why? Because all phenomena are impermanent for a moment, the law of birth is blocked, so there is no arising, which is not a limb of nirvana. All phenomena, because of their nature of being unborn, are the meaning of objects of focus such as form, which are without the difference of birth and cessation. In what way should one focus? It is said, "If you practice in this way," etc. If you practice and cultivate in this way according to the reason just stated, all the meaning of practice is for the sake of realization. The meaning of "near" is that because one quickly attains realization, one will abide near. "For the sake of maturing sentient beings," etc., is for the sake of definitely combining with virtuous Dharma, for the sake of maturing sentient beings. Body, etc., because of knowing the self-nature of all phenomena, all aspects of body, etc., are pure, which becomes the cause of purity. From the aspect of purity, learning from the perspective of cause, the three actions of the body are completely purified, so the body will be completely purified. The complete purification of mind is the complete purification of the three actions of mind. The complete purification of signs is that the thirty-two signs of a great person abide, then abide.