English
There is not. Thus it is said. Now, after the heat position, the meaning of the object of the small part of the root of virtue belonging to the peak position is explained as "Bhagavan, furthermore," and so on. The so-called "Prajnaparamita" is mainly the nature of the peak position. The so-called "practice" and "meditation" have already been explained. Alternatively, it can be connected as, practicing with the mind of application and conclusion, and meditating with the mind of the main practice. The so-called "not abiding in form" and so on. Among them, that which has the characteristic of being able to change is form. That which has the characteristic of experiencing is feeling. That which has the nature of grasping at characteristics is perception. That which has the characteristic of the mind manifestly producing is formations. That which has the characteristic of understanding is consciousness. Form is also divided into three types: the completely imputed form, because it is imputed in the manner of the grasper and the grasped. The form of discrimination, because it is the unreal completely imputed, is the appearance of consciousness in that way, therefore it is discriminated in that way. The form of the nature of reality, in the ultimate sense, form itself is the nature of emptiness, because it is perfectly accomplished. The same should be said for feeling and so on. The order of form and so on is like this: the order is gross and all afflictions, vessel etc. meaning realm as it is. Because there is no such thing in the ultimate sense, one should not abide by focusing on form and so on as things, meaning do not make it the support of the mind. It is said thus: because form and so on of selflessness is the nature that is separated from the nature of form and so on, therefore, form and so on with the particularity of not being suitable to abide is the object. Why should one focus on it like that? For what reason? Stating the aspect in a reverse way is "if one abides in form" and so on. Thinking like this, the difference of grasping is the aspect of the object, and the ultimate experience of abiding in the object, therefore, the object should be understood as only conforming to the aspect.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཟུགས་སུ་རྩོལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྩེ་མོ་ཆུང་ངུར་གཙོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་གཟུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་གནས་པར་མི་བྱ་བས་མི་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྩེ་མོ་ཆུད་དུའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་མི་འཐད་པས་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མགོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ ནོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ལགས་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་རྩེ་མོ་ཆུང་དུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་མི་འོས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་བདག་གིར་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ
Chinese
是啊。因此，如果以无常等相安住于色，那么此时，色显现为造作，即以努力于色的方式而行于分别。即使那样，也不是行于以微小顶端为主的般若波罗蜜多。同样，对于受等也应类推。如此说，应以法性的方式执持相，即如是之相。例如，就胜义而言，色等一切法与空性，是互相本体一味的，因此，空性中没有无常等，因此，不应以常与无常等相安住于色等，故说为不住。如此，以微小顶端的方式而于《二万五千颂》中说：“色即是空性，空性即是色。”乃至“世尊，色之无常性亦是空性，空性亦是色之无常性。”等等。由于不应无造作而修，又如何行于造作则非行，心生此疑虑，故以“为何执着”来迎接，而说了“对于造作者们”。如此心想，造作是分别，而般若波罗蜜多是不分别，那么，如何对彼真如显现执着而行于分别，则为行于般若波罗蜜多呢？然而，应如幻化之人般行持。 又，不完全执持，也不作瑜伽，也不完全成办，这三句话，应如其数量般，视为加行、正行和结尾的阶段。所谓“于般若波罗蜜多”，是主要指微小顶端的自性。所谓“不完全执持”等，所谓“不完全执持”，是指执持了不应执持的造作，并视为己有，则不会必定生起一切智智。
English
Yes. Therefore, if one abides in form with aspects such as impermanence, then at that time, form manifests as fabrication, that is, one engages in conceptualization by striving for form. Even so, it is not engaging in the Perfection of Wisdom, which is primarily the subtle pinnacle. Similarly, this should be applied to feelings and so on. It is said that aspects should be grasped through the nature of phenomena, that is, such and such aspects. For example, in the ultimate sense, all phenomena such as form and emptiness are mutually of one essence, therefore, there is no impermanence etc. in emptiness, therefore, one should not abide in form etc. with aspects such as permanence and impermanence, hence it is said to be non-abiding. Thus, in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, it is said in the manner of a subtle pinnacle: "Form is emptiness, emptiness is form," and so on, up to "Bhagavan, the impermanence of form is also emptiness, emptiness is also the impermanence of form," and so on. Since it is not proper to meditate without fabrication, and how can one engage in fabrication and not be engaging, this doubt arises, so it is greeted with "Why cling?" and the phrase "to the fabricators" is spoken. One thinks thus: fabrication is conceptualization, and the Perfection of Wisdom is non-conceptualization, so how can one cling to suchness and engage in conceptualization, and thus be engaging in the Perfection of Wisdom? However, one should act like an illusory person. Also, not completely grasping, not practicing yoga, and not completely accomplishing, these three phrases should be regarded as the stages of preparation, main practice, and conclusion, according to their number. "In the Perfection of Wisdom" refers primarily to the nature of the subtle pinnacle. Regarding "not completely grasping" etc., "not completely grasping" means that by grasping and claiming as one's own the fabrications that should not be grasped, one will not necessarily give rise to omniscience.
Tibetan
ས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་སྤྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲར་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་ཆུང་ངུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡངས་པའོ། །མདུན་དུ་བགྱིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ལ་ལས་མདུན་དུ་མ་བགྱིས་བཞེས་འདོན་པ་ནི་གཟུང་བར་མི་བྱའོ། །ཚད་མེད་པར་ངེས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དོན་མཛད་པར་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པར་ངེས་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཇི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་
Chinese
将“萨”字加在后面。此处所说的“一切智”是指三种“一切智”，总的来说是解释为“一切智”这个词。在其他地方也应根据情况而定。如果疑惑应如何理解显现，就用“为何如此”来迎接，然后陈述“般若波罗蜜多中没有色可以完全执取”等等。心想，显现之境的自性，比如色等，因为理智上并不存在，所以在般若波罗蜜多中没有可以完全执取的。因为以其为境的显现本身就是颠倒的显现，所以不应执取。为了说明这一点，陈述了“没有色可以完全执取，那不是色”等等，意思是说，肯定和否定是因为境不同。因为会陷入颠倒，所以说不应该对般若波罗蜜多也执着，陈述了“般若波罗蜜多也没有可以完全执取的”。为了总结，陈述了“同样”等等，其中“同样”的意思是像那样确定地执取。像那样从对境和行相中产生的属于顶点的微小三摩地，也陈述了“这也是”等等，意思是说，对于在一切色等法中没有可以完全执取的三摩地，具有意义的名字，就那样称呼它。因为法界广大，所以是广大。所谓“在前面”，是因为如前所述的对境和行相的差别，安住在心的前面，圣解脱部如此解释。因此，有些人取出“没有在前面”是不应执取的。所谓确定为无量，是因为分别确定一切相智。或者因为以大悲和智慧的结合，确定能成办无量众生的利益，所以是确定为无量。所谓不共，是指如前所述的对境等
English
Add the syllable "sa" to the end. The "omniscience" mentioned here refers to the three types of "omniscience," and generally, it is explained as the term "omniscience." In other places, it should also be determined according to the circumstances. If there is doubt about how to understand manifestation, it is greeted with "Why is it so?" and then stated, "In the Prajnaparamita, there is no form that can be completely grasped," and so on. It is thought that the nature of the object of manifestation, such as form, etc., does not exist intellectually, so there is nothing to be completely grasped in the Prajnaparamita. Because the manifestation with it as its object is itself a reversed manifestation, it should not be grasped. To illustrate this, it is stated, "There is no form that can be completely grasped, that is not form," etc., meaning that affirmation and negation are because the objects are different. Because it would fall into reversal, it is said that one should not be attached to the Prajnaparamita either, and it is stated, "There is also nothing to be completely grasped in the Prajnaparamita." To summarize, it is stated, "Similarly," etc., where "similarly" means to grasp definitively in that way. The small samadhi belonging to the peak that arises from such an object and aspect also states, "This is also," etc., meaning that for the samadhi in which there is nothing to be completely grasped in all dharmas such as form, etc., the name with meaning is called that way. Because the Dharmadhatu is vast, it is vast. The so-called "in front" is because the differences in object and aspect as mentioned before abide in front of the mind, as explained by the noble Liberation Section. Therefore, some people taking out "not in front" should not be grasped. The so-called certainty as immeasurable is because all-aspect knowledge is determined separately. Or because it is certain to accomplish the benefit of immeasurable beings through the union of great compassion and wisdom, it is certain as immeasurable. The so-called uncommon refers to the object, etc., as mentioned before.