Tibetan
་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་མ་འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་དངོས་སུན་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ་མིག་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མིག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པས་རང་བཞིན་གཉིས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མིག་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་གི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཅིག་བསྐྱེད་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ནི་སྐབས་ཉིད་བརྗེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་འགོག་པར་འདོད་པས་དབུ་མ་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅི་སྟེ་བརྗོད། དབུ་མ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དོན་མེད་དེ། དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འདི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་པ་དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་སྐྱེད་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མིག་ལས་མིག་དང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་སོ་སོ་ལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པའི་ནུས་པ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་སྔར་བཤད་པའི་འགལ་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་བསྲུང་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ལན་འགའ་སེམས་དཔའི་ཁུར་སྤངས་ནས་ཁྱེད་བདེ་བར་གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣག་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཅན་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བསལ
Chinese
如果是他体，或者不是他体。如果他是他体，那么，彼时彼等本身是实事作用的体性之故，实际上就变成能生的事物，而眼就变成非事物，因为什么也不做。然而如果不是他体，那么，彼时显现为一体的眼也变成他体，如同互相是他体的自性和非他体的自性二者一样。这样一来，一体性也会丧失。或者自性等也会变成一体，因为与眼非他体，如同眼一样。对此，关于眼的自性，在“何者的处所”等处所说的过失已经说过了。然而如果认为，从自己的因中产生一个所生之自性的因，同样也产生一个果，同样，产生多个果也是从自己的因中产生的。说这种话就是忘记了场合。像这样，如何遮止产生一个和多个，同样也想遮止产生一个，为什么要对中观派说这种话呢？对非中观派也没有意义，因为他们是承认产生一个和多个的。如果这样认为，从决定产生他体的自性中产生非他体。这样一来，那么，果就不随顺因的自性，因此会成为无因。因为从决定产生他体的自性的眼中，也会产生眼和眼的识，以及非眼的自性，那么，无他体是如何产生的？像这样，因不是对各个果具有互不相顺的能量，因此不是产生他体的，而是从自己的自性中产生的。既然如此，虽然有前面所说的矛盾，但也忽略了它，为了守护自己的宗派而普遍运用，有时放弃了菩萨的重担，你们安乐地安住，这个被称为自己的自性，如同脓液般多种多样的是什么？如果是因的法力，那就不是，因为之前已经驳斥了。
English
If it is other, or if it is not other. If it is other, then, at that time, those themselves are the nature of functioning as real things, so in reality they become the object that produces, and the eye becomes a non-object, because it does nothing. However, if it is not other, then, at that time, the eye, which appears to be one, also becomes other, just like the two natures of being mutually other and not other. In that case, oneness will also be lost. Or the natures will also become one, because they are not other than the eye, like the eye. In this regard, the faults mentioned regarding the nature of the eye, such as "whose place," have already been discussed. However, if it is thought that the cause that produces one's own nature from its own cause also produces one fruit, and similarly, producing many fruits also arises from its own cause, then saying such a thing is forgetting the occasion. In this way, just as one prevents the production of one and many, one also wants to prevent the production of one, so why say such a thing to the Madhyamikas? It is also meaningless to non-Madhyamikas, because they accept the production of one and many. If it is thought that non-otherness arises from a nature that is determined to produce otherness, then in that case, the fruit does not follow the nature of the cause, and therefore it would be a fallacy of being without a cause. Because from the eye of the nature that is determined to produce otherness, the eye and the consciousness of the eye, as well as the nature of non-eye, also arise, so how does non-otherness arise? In this way, the cause is not the one that produces other fruits because it has mutually incompatible energies for each fruit, but rather it arises from its own nature. Since this is the case, although there is the contradiction mentioned earlier, it is ignored, and in order to protect one's own side, it is commonly used, and sometimes abandoning the burden of the Bodhisattva, you dwell in comfort, what is this that is called one's own nature, which is as diverse as pus? If it is the power of the cause's dharma, then it is not, because it has already been refuted.
Tibetan
་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྣང་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བཞིན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དེ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་ཞིག་གི་བསམ་བློ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞེད་དོ། །དེ་ན་རྟོགས་བཞིན་པའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ན་ནི་བརྫུན་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བཞིན་པ་ནི་བཟློག་དཀའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཁ་ཅིག་གིས་འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་བོ་མེད་པ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་དོན་བྱ་བར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་སྐྱེ་བ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་བས་མི་འདོད་བ་ཅི་ཡང་བསྒྲུབས་པ་མེད་དོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་མི་མཁོ་བར་མ་འབྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྨྲས་པར་ཟད་དོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་གཅིག་ཁོ་ན་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་བཞི་པ་ཁས་ལེན་ན་འདི་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པས་ལོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བར་གསལ་བར་ཐལ་ལོ། །རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་རྒྱུན་ཆད་པས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་རྗེས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་མེད་ཅིང་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པ་དེས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་འབད་པ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་དང་གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་བརྟགས། གཅིག་བུར་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བྱེད
Chinese
因为已经穷尽的缘故。也不应说，是完全显现的自性，因为对于具有体验色等之识，所显现的，是依于论典等而遍计的，仅仅是遮止生起等之故。任何心识具有任何想法，那遮蔽它的世间共称，就被认为是世俗谛。那么，这些正在领悟的各种自性，全部都是真实的，否则就是虚假的。因此，如所见到的因和果的事物是难以改变的。既然如此，有些人这样说，世俗谛是没有实体的，而生是实体，因此同时承认了可以和不可以作为所作的事物。然而，如果世俗谛是生，那么，世俗谛中生起，这句话就变成了承认生起生起，因此没有任何不希望的结果被证实。 同样，无生是胜义谛，同样，胜义谛中不生，这句话的意思也变成了以无生而无生，如果那样，那么凡是驳斥已成立而成立等等，都是因为不了解世俗谛的相，以不符合时宜的、不相关的傲慢而说的。然而，如果承认一个因只产生一个果的第四种观点，这非常不好，因为这样，不产生自己同类刹那，对于眼等，不产生自己的识，显然会导致成为盲人等过失。即使承认仅仅产生自己的识，由于眼等种姓断绝，一个识的刹那之后，没有眼等，也没有识，因此众生们会毫不费力地获得盲人等状态。因此，凡是依缘而生的事物，都不是胜义谛所观察的，而是独自令人愉悦的，例如魔术师。
English
Because it is exhausted. It should not be said that it is the nature of complete manifestation, because for the consciousness that has the experience of form, etc., what appears is based on treatises, etc., and it is only to prevent arising, etc. Whatever thought a mind has, that which obscures it, the worldly convention, is considered to be the conventional truth. Then, all these various natures that are being realized are all true, otherwise they are false. Therefore, the things of cause and effect as seen are difficult to change. Since this is the case, some say that conventional truth is without substance, and birth is substance, therefore, at the same time, it is admitted that things that can and cannot be done as actions. However, if conventional truth is birth, then the statement that it arises in conventional truth becomes an admission that birth arises, therefore no undesired result is proven. Similarly, unborn is the ultimate truth, and similarly, the meaning of the statement that it is not born in the ultimate truth also becomes unborn by unborn, and if so, then all refutations such as establishing what has already been established, etc., are because they do not understand the characteristics of conventional truth, and are spoken with inappropriate and irrelevant arrogance. However, if one admits the fourth view that one cause only produces one effect, this is very bad, because in this way, not producing its own momentary kind, for the eyes, etc., not producing its own consciousness, it will clearly lead to the fault of becoming blind, etc. Even if one admits that it only produces its own consciousness, since the lineage of the eyes, etc., is cut off, after a moment of consciousness, there are no eyes, etc., and there is no consciousness, therefore beings will effortlessly obtain the state of being blind, etc. Therefore, whatever arises dependently is not observed by the ultimate truth, but is pleasing alone, like a magician.
Tibetan
་པ་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ།། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །དེ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའོ། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྦྱོར་བ་དུ་མས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དགོས་པའི་དོན་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་གང་ཚུན་ཆད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འགལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་པས་སྤངས་ཏེ། དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་རིམ་གྱིས་བསལ་ནས་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་མེད་པ་འདི་བཤད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཐེ་ཚོམ་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་བུ་ཞིག་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་རྟོགས་པའི་མཐུ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་སྤངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུ
Chinese
比如幻化的大象等等。说所有这些色等事物都和它相似，这是自性推理。因为如实见到缘起，所以理由不是不成立。因为存在于顺同品中，所以也不是相违。因为以先前的方式显示了能损害不同品的量，所以不会变成不定。这样，因为这种理依赖于因缘而生起，所以如同假设的那样，世尊的身也是安立的，非常广说就足够了。因为依赖于近取因，所以是依赖于因。因为是从俱生因所生，所以是依赖于缘。因为成为所化众生善根力量的显现之处，所以是由多种善根的修习所圆满。如是所说的法，个别思择的必要之义是，种姓之子你从哪里来等等所说的。因为以刚刚所说的次第，一切法是如何不生不灭的缘故。因为以证悟见道，你才能如实了知。因此，通过了知对实有显现的执著的自性，与颠倒和相违背的无自性，从而断除。从其根本的烦恼和所知障全部次第消除，从初地等，你必定会获得无上圆满正等觉的果位，这是总结语。显示对于所化众生以不颠倒的方式宣说佛法的力量，证悟得以生起，即是说如来无来无去，在宣说此时等等。不再生起怀疑，这是因为在成立和安乐相同的事物中，没有舍弃任何一个，因此，以显示法无我的力量，从证悟见道的力量中，断除了怀疑，从而阐明了以见道所断除的烦恼之蕴，因此是无上的菩提。
English
Like the illusory elephant and so on. To say that all these things like form are similar to it is the reason of nature. Since dependent arising is seen as it is seen, the reason is not unestablished. Since it exists in the similar side, it is also not contradictory. Since the valid cognition that harms the dissimilar side is shown closely in the previous way, it will not become uncertain. Thus, since this reasoning depends on conditions and arises, just as it is assumed, the body of the Bhagavan is also established, and it is enough to elaborate very much. Since it depends on the proximate cause, it depends on the cause. Since it is born from the co-occurring cause, it depends on the condition. Since it becomes the object of appearance of the power of the roots of virtue of the beings to be tamed, it is completely accomplished by many practices of the roots of virtue. The meaning of the need to individually contemplate the Dharma as it is said is what is said, such as, "Son of the lineage, where do you come from?" Because, in the order just mentioned, how all dharmas are unborn and unceasing. Because you truly know by realizing the path of seeing. Therefore, by knowing that the nature of clinging to real appearances is contrary to perversion and contradiction, and is without self-nature, it is abandoned. Gradually eliminating all the afflictions and cognitive obscurations from its root, from the first bhumi and so on, you will surely attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment, which is the concluding statement. Showing that the realization arises from the power of explaining the Dharma to the beings to be tamed in a non-perverted way, that is, when explaining that the Tathagata has no coming and going, and so on. No more doubt arises, because among the things that are established and have the same happiness, none is abandoned, therefore, by the power of showing the Dharma without self, from the power of realizing the path of seeing, doubt is eliminated, thus clarifying the aggregates of afflictions to be abandoned by seeing, therefore it is the unsurpassed Bodhi.