Tibetan
ས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ལ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་སྟོན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ནས་སྦྱར་རོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་བས་ལན་གཉིས་བརྗོད་པའོ། །གང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གིས་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཅི་ཡང་མེད་མོད་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པས་དེ་དག་གི་གདུ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རམ། མ་འོངས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པ་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ན། ལ་ལ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྗོད་ནས་དྲོ་བ་ཆུང་དུའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སའོ། །དེ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མཆོག་ཏུ་སྟོན་པའོ་རྣམ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེ
Chinese
不生起此地之烦恼，即是无烦恼之等持。如于其中安住者之中，如所说之最胜，以示无心性故，将“是故”之词转变连缀。称“善哉善哉”者，乃因惊奇而复述两次。若谓纵以佛之威力，兼具善巧方便，亦非宣说般若波罗蜜多耶？何以舍利子虽可称善巧，然对圣者善现赞“善哉”一语，有何殊胜之处耶？虽云无有，然以显示伟大之自性，为利益彼等所化机耶？为遣除未来所化机之疑惑故。以如来之加持力，先于无诤而说善哉，无有罪过。于显示无心性之伟大自性时，纵然有些种姓不定者，然以根器敏锐故，于与决定分别之分相符之时，亦以不可思议之方便差别，决定为不退转者，如是宣说者，即是“是故”等。以何之故，彼菩提心亦不作慢心，故以无有显现执着等之相状而存在。又“又”字，乃为观察以无常等之体性，缘于事物之故，当知即是应确定之意。第八地则安立一切皆为不退转之决定性，故无有罪过。以具足永不退失之故，当知与决定分别之分相符之自性之般若波罗蜜多不分离。又“又”字，非仅为观察不退转而已。如是于叙述所缘与相状后，为显示暖位小分之因之差别故，说“于声闻地”等。获得殊胜智慧之状态之智慧本身即是地。于彼欲学者，即欲修习者。“此即”之意，乃主要显示与决定分别之分相符之最胜，即是识之识等。
English
Not arising in this earthly affliction is the samadhi without affliction. As it is said to be supreme among those who abide therein, it shows the nature of no-mind, so the word "therefore" is transformed and connected. Saying "Excellent, excellent" is repeating twice due to wonder. If it is said that even with the power of the Buddha, combined with skillful means, is it not the exposition of the Prajnaparamita? Why is it that even though Shariputra can be called skillful, what is the special excellence of giving the word "Excellent" to the noble Subhuti? Although it is said that there is none, is it for the sake of benefiting those who are to be tamed by showing the greatness of self-nature? For the sake of dispelling the doubts of future disciples. By the blessing of the Tathagata, there is no fault in saying "Excellent" before the absence of dispute. When showing the great self-nature of no-mind, even if some are of uncertain lineage, yet because of their sharp faculties, at the time when they are in accordance with the aspect of definite discernment, they are determined to be irreversible by inconceivable differences in means, as it is said, that is, "therefore" and so on. For what reason, that Bodhicitta does not make pride, so it exists in the form of non-manifestation of attachment and so on. Also, the word "again" is for examining the nature of impermanence and so on, because it is related to things, it should be known that it is the meaning to be determined. In the eighth bhumi, it is established that everything is definitely irreversible, so there is no fault. Because of being endowed with complete non-degradation, it should be known that it is inseparable from the Prajnaparamita of the nature that is in accordance with the aspect of definite discernment. Also, the word "again" is not only for observing irreversibility. Thus, after describing the object and the aspect, in order to show the difference of the cause of the small part of warmth, it is said "in the Hearer's ground" and so on. The wisdom itself that obtains the state of special wisdom is the ground. Those who wish to study it, that is, those who wish to practice it. The meaning of "this itself" is mainly to show the supreme that is in accordance with the aspect of definite discernment, that is, the consciousness of consciousness and so on.
Tibetan
ས་དྲངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཞུང་དང་དོན་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་མཉན་པར་བྱ་བའོ། །བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་བཅད་པར་བྱ་བའོ། །དམ་བཅས་ནས་གླེགས་བམ་ཀློག་བས་ན་བཀླག་པར་བྱ་བའོ། །ལུང་དང་རྟོགས་པས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའོ། །བཤད་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་བའོ། །མཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་སེམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ན་བསླབ་པར་བྱ་བའོ། །དངོས་གཞིའི་སེམས་ལ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའོ། །ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་བྱ་དང༌། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱ་དང༌། །མྱུར་འཐོབ་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་དང༌། །ལམ་རྒྱུན་མི་གཅོད་ལ་མཁས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་ས་ཀུན་ལ། །ཐབས་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐབས་མཁས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་དག་ཀུན་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་པས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ནི་ཐབས་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་དང་བཅས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་འཛིན་དུ་བྱའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོན་ཏོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གང་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ལན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་གང་ལའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ནི་དེའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ནི་ཞར་ལ་སྟོན་ཏོ། །འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་ནི་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཞར་ལ་བསྟན་སྙམ་དུ་བསམ་པ
Chinese
以引導的意之識，完全斷除經文與意義，應當聽聞。以思惟自性的作意，應當受持。以修習自性的實踐，圓滿而斷除。立誓之後讀誦書本，應當讀誦。以教證和證悟，應當完全通達。以講說等，向他人善加宣說，應當善加闡述。對於聽聞等一切，以結合和結尾的心圓滿，應當學習。對於正行之心，也應當平等安住，因此應當瑜伽。所謂具備善巧方便，如云：諸佛法圓滿，有情皆成熟，速疾成就事，善巧不斷道，菩提心 所有菩薩地，方便無等倫，依於彼方便，成辦彼一切。如是所說，速疾圓滿獲得所說之義。依賴世俗諦和勝義諦的心之差別即是方便，具備此方便即是具備善巧方便。為了獲得菩薩的一切法，所謂菩薩們獨有的法，與聲聞等不共的道，即是通達道的自性，為了獲得此自性，為了完全成就，應當瑜伽，即應當修持名為瑜伽的等持。有些地方讀作為了獲得諸佛的一切法。那是不合理的，因為菩薩的一切法廣大等，會緊接著宣說。如果有人懷疑，在聲聞乘中，菩薩的布施等法不也同樣宣說了嗎？為了消除這個疑慮，所以說：那又是為什麼呢？回答是：就在這部般若波羅蜜多中等等。所謂的在哪裡，是指在哪個菩薩的法上。心想：聲聞等的法，在其各自的藏經中廣泛宣說，而菩薩的法只是順帶提及。但在這裡，菩薩的法本身被廣泛宣說，而聲聞的法只是順帶提及，這樣想著。
English
One should listen, as the mind-consciousness that leads the way completely cuts off the scriptures and their meanings. One should hold onto it, through the mental activity of thinking nature. One should cut it off, having perfected it through the practice of meditative nature. One should read, since one reads the texts after making a vow. One should fully understand everything through scriptural authority and realization. One should thoroughly explain, as one thoroughly shows others through explanations and so on. One should train, since the mind of connection and conclusion is complete in all listening and so on. One should also equally abide in the main mind, therefore one should do yoga. As it is said, "endowed with skillful means": "The Buddhas' dharmas are perfected, sentient beings are fully matured, the quickly attainable is accomplished, skillful in not cutting off the path, all the bodhisattva grounds, the means are unequaled, relying on those means, one accomplishes all of that." As it is said, quickly and completely attaining the meaning of what was said. The distinction of mind that relies on conventional truth and ultimate truth is the means, and possessing that is possessing skillful means. In order to attain all the dharmas of a bodhisattva, the dharmas unique to bodhisattvas, not shared with shravakas and so on, which is the nature of knowing the path, in order to attain that nature, in order to fully accomplish it, one should do yoga, that is, one should practice the samadhi called yoga. In some places, it is read as "in order to attain all the dharmas of the Buddhas." That is not reasonable, because "all the dharmas of the bodhisattva are vast" and so on will be stated immediately after. If someone doubts, "In the Shravaka vehicle, aren't the bodhisattva's dharmas of giving and so on also taught?" In order to dispel this doubt, it is said, "Why is that?" The answer is, "In this very Prajnaparamita" and so on. "Where" refers to "on which dharma of the bodhisattva." Thinking, "The dharmas of the Shravakas and so on are extensively taught in their respective collections, while the dharmas of the bodhisattva are only mentioned in passing. But here, the dharmas of the bodhisattva themselves are extensively taught, while the dharmas of the Shravakas are only mentioned in passing," one thinks in this way.