Tibetan
ག་པ་དང་པོ་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གང་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བདུད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་བདུད་ཀྱི་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོད་པར་བརྗོད་པ་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རིགས་ཀྱི་བུ་བུའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་པར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོ
Chinese
第一品讲述的是，世尊宣说了“哪些有情”等等。所谓“被魔加持，成为魔的眷属，从魔的处所死去而转生”，是指以小、中、大三种差别来呵斥的三句话。同样，为了什么缘故呢？以疑问来迎接，然后祈请，即“世尊，以何等发心者能现证此等”等等。从反面的角度来显示，然后从随顺的角度来显示分别念，即世尊祈请“何等菩萨摩诃萨”等等。以观修如幻，远离二与非二之想的菩萨们，应行于如是发心和随喜等等。这是总结性的词语。因为善说之故，随后宣说的是“乔尸迦，是这样的”等等。显示依于反面的执著分别念之二，即“乔尸迦，善男子或善女子”等等。所谓“不会令人不悦”，是指以舍弃之对境执著分别念的反作用力来理解。同样，因为是不颠倒的缘故，所以赞叹说“世尊，是这样的”等等。像这样，对于不观待进入和退出的，以及不观待的自性之方面，按照次第以取舍的方式来执著。我认为，依于进入和退出的方面的执著分别念，因为不与事物相关联而进入，所以显现为颠倒，因此，对于不如实之境，将要宣说具有自性的境之差别，成为九种不同的相，相即是障碍，因此，要知道它们如同烦恼一样，是不顺之品。如是说：进入与退出，执著分别念各异。
English
The first chapter explains that the Blessed One spoke of "which sentient beings," and so on. The phrase "blessed by the demon, becoming a member of the demon's retinue, dying and transmigrating from the demon's abode" refers to the three sentences of reproach, differentiated by small, medium, and large. Similarly, the question "For what reason?" is posed to welcome doubt, and then the request is made, "Blessed One, by what kind of mind-generators can these be realized?" and so on. Showing from the opposite perspective, and then showing the same conceptualization from the perspective of following along, is the Blessed One's request, "What Bodhisattva Mahasattvas?" and so on. Bodhisattvas who meditate as if on illusion, free from the notion of two and non-two, should engage in such mind generation and rejoicing, and so on. This is the concluding word. Because of the well-spokenness, what is subsequently spoken is "Kaushika, it is so," and so on. Showing the second grasping conceptualization based on the opposite side is "Kaushika, son or daughter of good family," and so on. The phrase "will not cause displeasure" is understood as the power of turning away from the grasping conceptualization of the object to be abandoned. Similarly, because it is non-inverted, it is praised as "Blessed One, it is so," and so on. It is thought that entering and exiting are not observed, and that the aspects of non-observation are to be grasped in the manner of taking and abandoning in sequence. The grasping conceptualizations that rely on the aspects of entering and exiting, because they enter without being related to objects, appear to be inverted. Therefore, for objects that are not as they are, the distinctions of objects that will be explained as having inherent nature become nine different aspects. Since aspects are obstacles, they should be known to be dissimilar, like afflictions. It is said thus: Entering and exiting, grasping conceptualizations are distinct.
Tibetan
ར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དགེ་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ འབྲས་བུ་བཀུར་སྟིར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་སངས་རྒྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཞག་པ་དང་པོ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་འདུན་པ་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་འཛིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཙོ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མངའ་སྟེ་དགེ་སློང་དག་ངས་མཚན་མོ་འདས་ན་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྤྱང་གི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
如是说。如是显示所取的分别二者后，将要解说能取的分别二者，因此，指示异生之士夫实有的所依之能取的第一个分别，即如是宣说具有随喜之心生起等。同样，为何如此呢？如是迎接疑问而请问，即如是种姓之子等。因为异生之士夫们唯执著于我实有，以如是分别而现行耽著，随喜善法，因此，宣说果受到恭敬等，其他成佛等则不是此意。异生之士夫们难道不是也知晓一切法无我吗？若说安立为能取的第一个分别不遍及，则彼等乃是特别的信解作意，而此处是安立彼性作意，因此不相同。指示圣者以假立而有的所依之能取的第二个分别，即世尊以何发愿等而请问。将证得正等觉，即我假立而有者即是能取者，以如是分别的现行耽著，圣者们随喜，使生起之心增长，乃是主要生起无上菩提，是此之总结语。因为是不违背法性的缘故，宣说随说，即乔尸迦，如来之威力等。以小、中、大的差别而随喜等，如是说了三个词。圣者也有如是之事，如比丘们，我夜晚过去后，于清晨之时，听到了野兽豺狼发出声音之声
English
It is said so. Having shown the two aspects of what is taken, the two aspects of what is taken will be explained. Therefore, the first distinction of the taker, which is based on the substance of the ordinary person, is shown as follows: It is said that the mind is generated with such joy and so on. Similarly, why is that? The question is answered by saying, "Like this son of a lineage," and so on. Because ordinary people only hold on to the substance of the self, and they are attached to it with such distinctions, and they rejoice in virtue, therefore, the fruit is said to be honored, etc., but other things such as becoming a Buddha are not the meaning. Do ordinary people not know that all dharmas are selfless? If it is said that the first distinction of the taker is not pervasive, then they are particularly inclined to believe in it, but here it is the nature of the mind, so it is not the same. The second distinction of the taker, which is based on the existence of the Holy One, is shown as follows: The Blessed One asked, "What is the aspiration?" The attainment of perfect enlightenment means that the one who is falsely established is the taker. With such distinctions, the Holy Ones rejoice, and the mind that arises increases, which is the main cause of the generation of the unsurpassed Bodhi. Because it is not contrary to the nature of Dharma, it is said that Kausika is the power of the Tathagata and so on. It is said that there are three words: small, medium, and large. The Holy One also has such things, such as the monks, I heard the sound of a jackal howling in the morning after the night had passed.
Tibetan
་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གདུངས་པ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་འདི་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་རྫས་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཟུང་བའི་དོན་དག་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་དེ་ བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡིན། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་སྟོན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚག་ན་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་བའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སླར་དྲིས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང༌། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རི
Chinese
，同样地，现在那时那刻，名叫森林之王无劣肢的狮子已经死去，是这样悲痛吗？如果说第二个执著分别念不遍及，那么，圣者们那样说只是名言，不是胜义谛，所以是不正确的。如此说来，对于凡夫和圣者，依次存在着将补特伽罗视为实有和假有的有境执著分别念两种，因此，这两种执著分别念在何时，它们所缘的对境成为所取的意义，以所取的自性那样存在并非如此之时，对任何事物都不执著。因此，它们是远离执著自性的，因为颠倒显现的缘故，不是如实之境的自性，将会阐述以对境的差别而成为九种相，这是因为成为障碍的缘故，是不顺品。是这样说的。又如是说：以凡夫圣者之差别，有情实有与假有中，立为分别念执著，各自彼等具九相。若所取义非如是，彼等缘何而执著？如是彼等即执著，自性空性之体性。如是宣说的。其中，以对境的差别，第一个所取的分别念如何成为九种相呢？以开示趣入分别念的意义，世尊请问心如幻等。如何是指以何种方式。仅仅在那样的体性中，如果像某种相一样显现圆满，则会扩大，心不是如幻，也不是幻本身，也不是与此相异的法。通过再次提问的方式来开示，如是世尊宣说了善现，你怎么想等等。所谓法极其寂静，是指任何法，以自性空，因为是不生之故，不会被知为实有。于无境上作遮遣，妙好之结合亦非有，虽依分别念而转，然成世俗非真实。如是之理
English
Similarly, now at that time, the lion named King of the Forest with flawless limbs has passed away, is that how you grieve? If you say that the second grasping conceptualization is not pervasive, then, what the noble ones said is merely conventional, not ultimate truth, so it is incorrect. Thus, for ordinary beings and noble individuals, there are two kinds of grasping conceptualizations that respectively regard the person as substantially existent and nominally existent, and when these two kinds of grasping conceptualizations are present, when the object of their focus becomes the object of grasping, and it does not exist in that way as the nature of the grasped, then there is no grasping of anything. Therefore, they are by nature devoid of grasping, and because they appear in a reversed manner, they are not the nature of the object as it is, and it will be explained that they become nine aspects due to the difference in the object, which is an opposing factor because it has become an obstacle. That is what is being said. It is also said: By the distinction of ordinary beings and noble ones, In beings, substantially and nominally existent, Conceptualizations are considered grasping, Each of them has nine aspects. If the object of grasping is not as such, What do they grasp? Thus, they are grasping, The characteristic of being empty of essence. That is what is said. Among these, how does the first grasping conceptualization of the object become nine aspects? By showing the meaning of entering into conceptualization, the Blessed One asked, "Is the mind like an illusion?" and so on. "How" means in what way. If it is fully manifested as some aspect in that very nature, it will expand, the mind is not like an illusion, nor is it illusion itself, nor is it a dharma other than that. By showing it through the method of asking again, the Blessed One said, "Subhuti, what do you think?" and so on. The so-called dharma that is extremely secluded means that any dharma, being empty of its own nature, is not born, and therefore it will not be known as truly existent. On the objectless, there is negation, Excellent union is also not there, Although relying on conceptualization, It becomes conventional, not true. Such is the reason.