Tibetan
ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པའི་དོན་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གང་ཞིག་རྗེས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཟབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བཀག་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པའི་དོན་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་དེས་མཚན་མ་དེ་རྣམ་པར་མ་བཤིག་གམ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མ་བཤིག་གམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མ་སྤངས་ཤིང་མདོར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་གསལ་བའོ། །མཚན་མ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འོ་ན་མཚན་མ་དང་བྲལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་མཚན་མ་རྣམ་པར་བཤིག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤོང་བའི་འབད་པ་མེད་པས་མཚན་མ་སྤངས་པ་མེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་ནད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་བ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་མཚན་མ་སྤོང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྙམ་དུ་མི་སྦྱོར་མི་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྤངས་ནས་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཅི་ལྟར་གཅིག་ཅིག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་མཚན་མ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤེས་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་སྤང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་སྤངས་པ་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཕན་ཚུན་ འགལ་བའི་དོན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་པས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་པ་བརྒྱད་རྟོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་དང༌། །ཤེས་དང་སྤྱོད་དང་གཉིས་མེད་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་བར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་དེ་གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕན་ཆད་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་འདྲི་བ་ལ་འཇུག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་ཉེ་བར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་འཕེལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཉིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་འཁོར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་མོས་བསྟེན་པར་འདོད་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གང་གི་ཚེ་དེ་གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལས་གལ་ཏེ་ཉིན་མོར་གྱུར་པའི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྨི་ལམ་རྨིས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཡང་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཞིག་ན་འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཉིན་པར་མི་འཕེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །འདི་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རྨི་ལམ་དང་ཉིན་པར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་
Chinese
所谓“法性行持一切”，这被称为甚深行持。甚深无二之义，即如世尊所说“善现，何菩萨摩诃萨”等等。所谓“行持于何”，即指安住于何处。所谓“行持于胜义谛”，即指无相行持，因无二之故，行持于法界，即是甚深无二之义。此乃如是之意。为了阐明这一点，世尊说：“善现，汝意云何？ 何菩萨摩诃萨行持于胜义谛，彼行持于相耶？”。所谓“不也，世尊”，即是遮止了相和无相之念，因此不行持于执着有实和无实之相。善巧方便甚深之义，即如世尊所说：“善现，汝意云何？彼岂未坏彼相耶？”。所谓“未坏耶”，即是不舍弃，或简而言之之义。所谓“不也，世尊”，即是诸法皆因无所缘之力的缘故而未显现。因为相不是存在的。如果那样，那么就是离相了吗？世尊说：“善现，汝意云何？菩萨摩诃萨行持般若波罗蜜多，彼岂坏相耶？”。因为没有舍弃的努力，所以没有舍弃相，世尊因此被祈请说：“世尊”。菩萨的行持，如同疾病般的生起，在此生中，我如何能获得舍弃相呢？菩萨不应如此思虑和造作，此乃其义。舍弃之后会有什么过患呢？世尊因此被祈请说：“如果”。如何能同时是舍弃和不舍弃呢？世尊因此被祈请说：“世尊，如此”。如此说来，世俗谛中，色等如幻之相，其自性为何，其相为何，其因为何，也应知晓。而胜义谛中，则是无生之相。
English
That which is called "the nature of reality acts upon all" is said to be profound conduct. The meaning of profound non-duality is as stated by the Blessed One, "Subhuti, what Bodhisattva Mahasattva," and so forth. What is meant by "acting upon what" is to abide in what place. To act upon the ultimate truth means to act without characteristics, and because of non-duality, to act upon the realm of phenomena is to be profound in non-duality. This is the intention. To clarify this, the Blessed One said, "Subhuti, what do you think? Does a Bodhisattva Mahasattva who acts upon the ultimate truth act upon characteristics?" "No, Blessed One," means that the perception of characteristics and the absence of characteristics is prevented, so one does not act upon characteristics that are characterized by clinging to what is real and what is unreal. The meaning of skillful means being profound is as the Blessed One said, "Subhuti, what do you think? Has he not destroyed those characteristics?" The meaning of "not destroyed" is not abandoned, or in short. "No, Blessed One," means that all phenomena are not clear because of the power of having no object of focus. Because characteristics are not existent. If that is so, then is it separated from characteristics? The Blessed One said, "Subhuti, what do you think? Does a Bodhisattva Mahasattva who practices the Perfection of Wisdom destroy characteristics?" Because there is no effort to abandon, there is no abandonment of characteristics, so the Blessed One was asked, "Blessed One." The conduct of a Bodhisattva, like a disease-like arising, how can I obtain the abandonment of characteristics in this very life? A Bodhisattva should not think or strive in this way, that is the meaning. What fault will occur after abandoning it? The Blessed One was therefore asked, "If." How can one be both abandoned and not abandoned? The Blessed One was therefore asked, "Blessed One, in this way." In this way, in conventional truth, the characteristics of form and so on are like illusions, and one should know what their nature is, what their characteristics are, and what their cause is. And in ultimate truth, it is the characteristic of being unborn.
Chinese
既然为了使无相的法界也完全熟悉，那么，真正意义上的舍弃和世俗意义上的不舍弃，这被称为是善巧方便的甚深之处。因此，为了获得如此不可思议的解脱之门，通过追随相互矛盾的意义，证悟生等八种甚深之处，并且为了进入随顺的名称，安住于如同十六刹那般的修道之路上，应当理解为是不退转的特征。如是说：生与灭，以及如是性与所知，知与行与无二，善巧方便即甚深。如是宣说。通过显示不退转的特征，说明了有学的菩萨僧众。在其后，由于舍弃了普遍的烦恼和清净的分别念，因此证悟了二者平等性，从而成为无学之位。因为从那以后，没有什么需要学习的了。因此，为了清晰地显示无学僧众的特征，将要宣说轮回与涅槃的平等性，因此宣说了“具寿善现菩萨摩诃萨”等。因为“什么”这个词的意义在于提问，所以是询问般若波罗蜜多是否会增长和接近增长的总结语。回答说“不会增长”，例如“如果白天”等等。这里，轮回和无分别的智慧，是想要按照顺序来依止梦境和白天的状态而说的。应当这样理解其意图：通过对治不相顺的方面和对治品的分别念的控制，当二者证悟为平等性时，如果白天的禅定增长，那么在梦中所见的也属于增长，然而就像白天不增长一样，在梦中也是如此。为了阐明这些，通过“那为什么呢”来迎接疑问，然后是“梦境和白天”等等。
English
Since it is in order to become completely familiar with the realm of Dharma, which is without characteristics, therefore, the abandonment in the ultimate sense and the non-abandonment in the conventional sense, this is said to be the profoundness of skillful means. Therefore, in order to obtain such an inconceivable gate of liberation, by pursuing mutually contradictory meanings, realizing the eight profoundnesses such as birth, and in order to enter into conforming terms, abiding on the path of cultivation like the sixteen moments, it should be understood as the characteristic of non-retrogression. As it is said: Birth and cessation, and suchness and knowable, knowledge and conduct and non-duality, skillful means are profound. Thus it is said. By showing the characteristic of non-retrogression, the Sangha of the Bodhisattva who is a student is explained. After that, because of abandoning the universally afflicted and the completely purified conceptualizations, therefore, realizing the equality of the two, thereby becoming the state of no-more-learning. Because from then on, there is nothing to be learned. Therefore, in order to clearly show the characteristics of the Sangha of no-more-learning, the equality of samsara and nirvana is to be explained, therefore, it is said, "The venerable Subhuti, Bodhisattva Mahasattva," and so on. Because the meaning of the word "what" lies in questioning, it is the concluding remark of asking whether the Prajnaparamita will increase and approach increase. The answer is "It will not increase," such as "If during the day," and so on. Here, samsara and non-discriminating wisdom are said with the intention of relying on the states of dreams and daytime in order. The intention should be understood in this way: through the control of abandoning the dissimilar aspects and the conceptualizations of the antidote, when the two are realized as equality, if the meditation that has become daytime increases, then what is seen in dreams also belongs to increase, however, just as daytime does not increase, so it is in dreams as well. In order to clarify these, the doubt is greeted by "Why is that?", and then it is "Dreams and daytime," and so on.