Tibetan
་པར་འབྱུང་བ་སྲིད་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་མ་དམིགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉི་ག་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུམ་མཐོང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་གང་ལ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྲུང་པའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པས་གདམས་པར་བགྱི་ཞིང༌། དེ་ནས་ཕྱིས་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གདམས་ངག་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་སྐད་དུ་འདི་ཉིད་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཅུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་མི་འདའ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་སློབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྟོང་བ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་རྒྱུར་གྱུར་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་པ་དང་འགོག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དང་ ཉམས་པ་དང་འཕེལ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་ནས་མ་རིག་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད། མ་རིག་པ་འགག་པ་ཡང་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང། བདག་ཉིད་དམ་ནང་སྟོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དང་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་བདེན་པ་ལ་གདམས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལ་གཟུགས་
Chinese
因此，由于产生是存在，所以以有相的方式不观察。因此，如果两者都不能正确地随顺观察，为了不使已获得的十种功德（如修持般若波罗蜜多等）完全丧失，应当以学处来教诫；之后，为了获得尚未获得的功德，应当随顺开示。因此，并非所有的方式，然而教诫是在言说的世俗谛中，这是以意义来暗示的。如同这样，也将立即阐述“这即是教诫和随顺开示”等。此外，应当通过所缘的差别来了解十种方式。其中，对于菩提心的种种差别，如前所说，教导以不观察的方式修持声闻等，以及不超出共同与不共同的世俗谛和胜义谛，以不观察的方式进入，这是对于修持的教诫。对于痛苦，色等成为果的空性，以及般若波罗蜜多等是如是的体性，因此自性是一，是这样说的。对于集，空性和作为因的色等无有差别，色等不是集和灭，也不是遍染和清净的法性，是这样说的。对于灭，空性与生和灭，以及遍染和清净，衰退和增长等分离，从无色到无明也没有生，无明也没有灭，没有佛，乃至没有菩提，是这样说的。对于道，布施等波罗蜜多等，以及自性或内空性等与外空性等一起，并且前际和后际相互之间既不相合也不相离，是这样证成的，这是对于真谛的教诫。对于佛，佛和菩提是同一体性，并且以自身成为佛的法的体性，一切种智不观察色
English
Therefore, since arising is existence, it is not observed with aspects. Therefore, if both are not properly observed accordingly, in order not to completely lose the ten qualities that have been obtained first (such as practicing the Perfection of Wisdom, etc.), one should be instructed with the precepts; afterwards, in order to obtain the qualities that have not yet been obtained, one should be shown accordingly. Therefore, it is not all ways, but the instruction is in the conventional truth of speech, which is implied by meaning. Likewise, it will be explained immediately that "this is the instruction and the subsequent teaching." Furthermore, the ten ways should be understood through the difference of objects. Among them, for the various distinctions of the mind of enlightenment, as previously said, teaching to practice in a non-observing manner for the Hearers, etc., and not exceeding the common and uncommon conventional truth and ultimate truth, entering in a non-observing manner, this is the instruction for practice. Regarding suffering, emptiness where form, etc., become the result, and the perfections of wisdom, etc., are the nature of suchness, therefore the nature is one, so it is said. Regarding the origin, emptiness and form, etc., which become the cause, are not different, form, etc., are not the nature of origin and cessation, nor are they the nature of defilement and purification, so it is said. Regarding cessation, emptiness is separated from arising and ceasing, as well as defilement and purification, decline and increase, etc., from formlessness to ignorance there is no arising, there is no cessation of ignorance, there is no Buddha, and there is no enlightenment, so it is said. Regarding the path, generosity and other perfections, etc., and self-nature or intrinsic emptiness, etc., together with extrinsic emptiness, etc., and the former limit and the latter limit are neither in conjunction nor disjunction with each other, this is how it is established, this is the instruction for the truth. Regarding the Buddha, Buddha and enlightenment are of the same nature, and with oneself becoming the nature of the Dharma of the Buddha, omniscient non-observation of form
Tibetan
ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱོར་བས། དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་བ་བཞི་དང་གཉེན་པོ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་གཏོགས་པ་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བདུན་པོ་རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྷན་ཅིག་བརྒྱད་པོ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གྲངས་ཉི་ཤུར་ཆད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལུང་འབོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པ་དང། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་པས། མ་ཞེན་པ་ལ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་གདམས་པ་དང༌། དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་ན་དངང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བས། ཡོངས་སུ་ངལ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལ་རློམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་གདམས་པ་དང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ པ་ལ་དོན་རེ་རེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ལུང་མནོས་པར་བྱ་ན་སེམས་ཞུམ་པར་འགྱུར་པས། ལམ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་སློབ་པའི་གདམས་པ་དང༌། ཤའི་སྤྱན་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་པ་ལྷའི་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པོ། །ཞེས་སློབ་པ་སྤྱན་ལྔ་ལ་གདམས་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་མིག་དང་ཟག་པ་ཟད་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ། རྣམས་གྲངས་བཞིན་དུ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་སྒྲ་ཆུང་དུ་དང་ཅིག་ཤོས་ཐོས་པ་དང༌།
Chinese
以及其他不混杂的，将所缘和能缘知晓为平等性，这叫做（平等性智）。关于法，一切智以三者概括，四者与对治和一切相概括，以概括的诸法是自性，这叫做（自性身）。关于僧伽，由于佛陀是三宝的范畴，除了阿罗汉之外，安住于果位和趣入果位的差别，七种大丈夫与独觉一起，八种根器迟钝等的差别，分为二十种，对于不退转的圣者菩萨，应当进入无生。如是引经文，是对三宝的教诲。由于发起精进，对于如是所说的意义精勤，会对身体等的福德生起执着，对于不执着，是开示身体等无自性的教诲。即使在很长的时间里串习，如果所希望的意义没有成就，就会变成具有畏惧自性的完全厌倦，对于没有完全疲劳等，乃至对于圆满正等觉之间，是开示没有傲慢的教诲。如果为了每一个意义，都要向十方安住的佛陀等请求道的开许，就会变得灰心丧气，对于完全受持道，是教导诸法自性不生的教诲。肉眼和由异熟所生的天眼，以及智慧、法和佛眼，如其数量一样，对于一切各自决定的事物，以及一切有情众生的死殁和出生，以及对于一切法不起分别，以及对于一切圣者证悟，以及对于一切法在一切相中现前菩提的对境，是证成如是性中唯一。如是对学者的五眼的教诲。神变和天耳，以及知晓他心，以及忆念前世，以及由现行所生的天眼和漏尽的现前智，如其数量一样，是地震动等，以及听闻安住于一切世间界的微小声音和另一声音。
English
And other non-mixing, knowing the object of focus and the act of focusing as equality, this is called (Equality Wisdom). Regarding the Dharma, all-knowingness is summarized by three, four are summarized with antidotes and all aspects, and all the summarized Dharmas are self-nature, this is called (Self-Nature Body). Regarding the Sangha, because the Buddha is in the category of the Three Jewels, except for the Arhats, the difference between abiding in the fruit and entering the fruit, the seven great beings together with the solitary Buddhas, the difference of eight dull faculties, etc., divided into twenty kinds, for the non-returning noble Bodhisattvas, one should enter into non-birth. Thus quoting the scriptures, it is the teaching to the Three Jewels. Because of initiating diligence, being diligent in the meaning of what has been said, one will become attached to the merit of the body, etc., for non-attachment, it is the teaching that shows the body, etc., as without self-nature. Even if one is accustomed to it for a long time, if the desired meaning is not achieved, one will become completely weary with a fearful nature, for not being completely tired, etc., up to perfect complete enlightenment, it is the teaching that shows no arrogance. If for every meaning, one has to ask the Buddhas, etc., who dwell in the ten directions for permission of the path, one will become discouraged, for completely upholding the path, it is the teaching that teaches that the self-nature of all Dharmas is unborn. The flesh eye and the divine eye born from maturation, as well as wisdom, Dharma, and the Buddha's eye, according to their number, for all things that are determined individually, as well as the death and birth of all sentient beings, as well as non-discrimination towards all Dharmas, as well as the realization of all noble beings, as well as the objects of all Dharmas manifesting enlightenment in all aspects, it is to prove oneness in suchness. Thus the teaching of the five eyes to the learner. Miraculous powers and the divine ear, as well as knowing the minds of others, as well as remembering past lives, as well as the divine eye born from manifestation and the knowledge of the exhaustion of outflows, according to their number, are earthquakes, etc., as well as hearing small sounds and other sounds dwelling in all realms of the world.