Tibetan
་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་དང་འབྲེལ་པར་འཇུག་པའིའོ། །དེའི་ཡུལ་དེ་ལ་དེའི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའིའོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྤོབས་པ་ནི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ནུས་པའོ། །བསྐྱེད་ པ་ནི་སྔོན་མེད་པ་བྱས་པས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤོབས་པའི་སྟོབས་གནས་པ་ལ། བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ་འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། བརྒྱ་ལ་འདིས་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞིག་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏམ། ཡང་ན་སྔར་ཡོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་པར་བྱས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཐོབ་པར་གྱུར། གཞན་དུ་ན་བདག་དང་འདྲ་བ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་སྨྲ་པར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་བསམ་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ཡང༌། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་འཕྲལ་དུ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ཉིད་སྟོན་པས། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་གཏད་ན་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་ཀྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སེམས་མ་གཏང་བར་ཤེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། སེམས་སམ་ཡང་ན་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རྩིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་མ་ཐག་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་པ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང༌། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་རྟོགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་བྱུང་དང་གླེང་གཞི་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་སྐྱེས་རབས་བཅས། །གཏན་ཕབ་རྨད་དུ་བྱུང་སྨོས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གསུང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་སྨྲ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ལས། ཡོངས་སུ་གྲོལ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་འདོན་པར་བྱེད་པའོ། །སྟོན་པ་ནི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་དོན་འཆད་པར་བྱེད་པའོ། །ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་བ་སྐྱེ་ལ། ཡོངས་སུ་གྲོལ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གང་གིས་གཞུང་དང་དོན་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་པས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བཤད་དོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རང་གི་ནུས་པས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་བར་གྱུར་ན་སྙིང་མི་ཚིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིགས་པས་འདྲི་བར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཚིག་གི་སྤྱོད་ལམ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་
Chinese
是。从“此后”等开始。所谓“这样想”，是指下面将要说的生起的分别念。表达那个本身，是从“什么”等开始。“什么”这个词是分别念。所谓“自己”，是指与自身相关联的。那个的境，在那之上，不是由那个的他人所做，而是自己的，即自己所做的。智慧是区分诸法的特征。雄辩是说出与理性相悖的话。那两者的力量是无碍的能力。产生是指做了以前没有的。从其他方面表达，就是“自己的”，这里也应该看到“自己的”。智慧的雄辩的力量存在于，通过加持而变得特殊，从而能够显示。所谓“或者”，这个词是表示其他方面的意思，所谓“或者通过佛陀的力量”，是这样想的：方法的特殊性是不可思议的，难道这个人领悟了以前没有的智慧吗？或者使以前有的变得卓越了吗？获得了如来佛的加持。否则，像我一样的大迦叶尊者也无法做到。安住于无烦恼者中的最殊胜者，因为具有特殊的卓越性，所以能够显示，也不能这样说，因为我也是具有智慧的最殊胜者，具有特殊性，所以才能说。无烦恼的等持的作用不在于显示，这是圣者舍利子的想法。虽然精通方便的不可思议是可能的，但是由于根器迟钝，所以不能立即产生以前没有的智慧等，因此显示了后面的分别念，所以说了“此后”等。声闻们如果专注于他人的心，就能知道他人的心，否则就不能，所以用“通过佛陀的力量”这句话来表达不放弃心而知晓。那样的道理就是如前所说的三种分别念的自性，即心或者
English
It is. It starts with "then" and so on. The so-called "thinking like this" refers to the arising of conceptualization that will be explained below. Expressing that itself starts with "what" and so on. The word "what" is conceptualization. The so-called "self" refers to being related to oneself. That object, on that, is not done by that's other, but one's own, that is, done by oneself. Wisdom is the characteristic of distinguishing dharmas. Eloquence is speaking contrary to reason. The power of those two is unobstructed ability. Generation means doing what was not there before. Expressing from other aspects is "one's own," and here too, "one's own" should be seen. The power of wisdom's eloquence resides in, becoming special through blessings, thereby being able to show. The word "or" is the meaning of indicating other aspects, the so-called "or through the power of the Buddha," is thinking like this: the specialty of the method is inconceivable, did this person realize a wisdom that was not there before? Or did he make what was there before excellent? He obtained the blessings of the Tathagata Buddha. Otherwise, even the great venerable Kashyapa, like me, would not be able to do it. Abiding in the most excellent of those who are without afflictions, because of having special excellence, therefore being able to show, one cannot say that either, because I am also the most excellent of those who possess wisdom, having specialty, therefore being able to speak. The action of the samadhi without afflictions is not in showing, this is the thought of the noble Shariputra. Although being skilled in expedient means is inconceivable and possible, but because of dull faculties, one cannot immediately generate wisdom that was not there before, etc., therefore showing the later conceptualization, so he said "then" and so on. If the Shravakas focus on the minds of others, they can know the minds of others, otherwise they cannot, so the phrase "through the power of the Buddha" is used to express knowing without abandoning the mind. Such a reason is the nature of the three conceptualizations as previously explained, that is, mind or
Chinese
是依靠智慧而完全寻求的意之表达。 也就是因为心是粗糙的缘故，所以是分别。 那个被称为是刚说过的。 在世俗中，以随行于彼的心而知晓，将要解说，如是说。 所说的那个就是具寿舍利子等。 所谓“什么”是指： 经部、讽诵、授记， 偈颂、自说、证悟语， 如是发生和故事， 甚广大的本生， 断定、稀有语， 如是十二支。 这样说的。 其中的“说者”是指从听闻的自性之知识生起，为了完全解脱的意义，谁来宣说。 “示者”是指从思考的自性之知识生起，为了完全成熟的意义，谁来解释意义。 “近示者”是指从修行的自性之知识生起，为了完全解脱的意义，谁以对经和义产生定解而极力显示。 因此，如是说和等三个词，是依次说和等的解释。 士夫的力量是加持，因为是其因，所以对说等一切进行近考察后，以士夫的力量之名来解释。 声闻们难道没有现量见到自己所证悟的法性吗？ 为什么他们不是以自己的能力来说一切等呢？为了消除这个疑惑，所以自己提问：那为什么呢？ 有些人说，如果由他人来做，就会变成不悦意等过失。 另一些人说，为了避免随之而来的断绝的过失，为了利益那些因恐惧而不能提问的人，以及为了避免那些一心一意的人从语言行为中退失而变成散乱的过失。 如来所说的法是什么等是回答。 与决择分相符，通过证悟之门所显示的法。
English
It is the expression of mind that is completely sought through wisdom. That is, because the mind is coarse, it is discrimination. That which is called "that" is what has just been said. In the conventional sense, knowing with the mind that follows it, it will be explained, thus it is said. That which is said is the venerable Shariputra and so on. What is meant by "what" is: Sutra, chanting, prophecy, Verses, self-utterance, enlightened speech, Thus occurred and story, Very extensive Jataka, Determination, rare speech, Thus twelve branches. That's what it means. Among them, "speaker" refers to one who, arising from the knowledge of the nature of hearing, pronounces for the sake of complete liberation. "Shower" refers to one who, arising from the knowledge of the nature of thinking, explains the meaning for the sake of complete maturation. "Near shower" refers to one who, arising from the knowledge of the nature of meditation, thoroughly shows by generating certainty about the scriptures and meanings for the sake of complete liberation. Therefore, the three words such as "thus said" and so on are explanations of saying and so on in order. The power of a person is blessing, and because it is its cause, after closely examining everything such as speaking, it is explained by the name of the power of a person. Haven't the Shravakas directly seen the Dharma nature they have realized themselves? Why don't they do everything such as speaking with their own ability? To dispel this doubt, they ask themselves: Why is that? Some say that if it is done by others, it will become a fault such as displeasure. Others say that it is to avoid the fault of interruption that follows, to benefit those who cannot ask due to fear, and to avoid the fault of distraction that occurs when those who are single-minded retreat from linguistic behavior. What Dharma did the Tathagata teach, etc., is the answer. The Dharma shown through the gate of realization, which is in accordance with the part of discernment.