Tibetan
དག་པར་བླངས་པ་དང་སྦྱར་བ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་མ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་སེམས་ལྡོག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དག་ལས་ལྡོག་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པའམ། མི་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ལས་འཇུག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འདིར་ལྡོག་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དག་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རྣམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཐུས་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དག་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་བསམ་གཏན་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་དོན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ལ་གནས་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་དེའི་ཡན་ལག་སྤངས་པས་རྗེས་སུ་ཤེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བསམ་གཏན་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཀྱང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་བསམ་གཏན་གྱི་དབང་གིས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མི་འཐད་པས། དེ་སླར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་ བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་བ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ལུས་དང་སེམས་ཡང་བ་བསྐྱེད་པས་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆེད་ཆེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བད
Chinese
应当以不以清净受持、结合和专门行持而退失之义来结合。经中说，从声闻和独觉乘中退转心，是苦之随知忍，这是说，是从声闻和独觉的地位中退转，而趣入一切智性。其中，从将要趣入中退转的是什么呢？或者，从不趣入中变为趣入，这就是此处的退转和趣入。这些不是真实的意义，因为它们不做真实的意义。同样，在第三个刹那，由于与随知相关联，可能会堕入声闻等地位，因为这是获得三界对治的缘故。因此，这是在解释从中退转的方式。以如理分别法的力量，禅定等支分完全圆满，苦之随知，是说如果想要那些等等。此处，禅定是逐渐安住的九次第等持的近似表示。因为是为了在现法中安乐住的意义而现证的缘故。安住于禅定，并且不现证其果，也完全熟悉禅定。由于舍弃了它的支分而了知随知，是为了了知成为色界和无色界对治的自性，而作为所缘的缘故。即使入于那些禅定，由于完全执持随顺的自性之事物，也不会由禅定的力量而生起。在苦之随知的状态中，菩萨不应获得离贪，因此，应当结合为，如果他再次想要，就安住于行持的法中。经中说，由于舍弃了不善的身体和心，是集法智忍，就是善现，另外等等。仅仅通过消除见道所断的分别，由于生起身心轻安，所以不是对名等特别重视。内外之自
English
It should be combined with the meaning of not being lost from pure acceptance, combination, and dedicated practice. It is said in the sutra that turning the mind away from the vehicle of hearers and solitary Buddhas is the forbearance of knowing suffering, which means turning away from the grounds of hearers and solitary Buddhas and entering into omniscience itself. Among them, what is the turning away from what will be entered? Or, what is the turning into entering from what will not be entered, that is the turning away and entering here. These are not the true meaning, because they do not make the true meaning. Similarly, in the third moment, due to being related to subsequent knowledge, it is possible to fall into the position of hearers and so on, because it is the attainment of the antidote to the three realms. Therefore, it is explaining the manner of turning away from it. By the power of thoroughly distinguishing the Dharma, the limbs of meditation and so on are completely perfected, and the subsequent knowledge of suffering is said to be if one wants those and so on. Here, meditation is an approximate representation of the nine successive attainments of gradual abiding. Because it is directly realized for the sake of abiding happily in the present Dharma. Abiding in meditation and not directly realizing its fruit, one also becomes fully familiar with meditation. Because abandoning its limbs and realizing subsequent knowledge is aimed at for the purpose of knowing the nature of becoming the antidote to the form and formless realms. Even if one enters into those meditations, one will not arise by the power of meditation because one completely grasps the objects of the conforming nature. In the state of subsequent knowledge of suffering, it is not appropriate for a Bodhisattva to attain detachment from desire, therefore, it should be combined as, if he wants again, he abides in the Dharma of practice. It is said in the sutra that because of abandoning the non-virtuous body and mind, it is the forbearance of the knowledge of the Dharma of arising, that is, Subhuti, and so on. Merely by eliminating the discriminations to be abandoned by the path of seeing, because of generating lightness of body and mind, it is not particularly emphasized on name and so on. Inner and outer self
Tibetan
ག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྙན་པའི་དབྱེ་བས་སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མིང་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་ན་ཡང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པས་ན་སེམས་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་གནས་པའོ། །འདོད་པ་རྣམས་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདོད་པ་ལ་མངོན་བར་ཆགས་པའམ། མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྷག་པར་ཆེར་མི་འབྱུང་ངོ༌། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་སྐྱོ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཉིད་དཔེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་འགག་པའི་འཇིགས་པ་མཐོང་བས་སྐྲག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པས་རིངས་ཐབས་སུ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མ་འོངས་པ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ལ་མི་བརྐམ་པ་ཉིད་དང༌། འདས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡུལ་གྱི་ཉེས་དམིགས་མཐོང་བས་རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དག་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱིན་པོ་དང་སྤེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཆོས་འབའ་ཞིག་གིས་འཚོ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འཚེ་བར་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསྟོད་པའི་ཚིག་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར
Chinese
具有何种差别的赞叹，说了声音和分段两种。因为证悟了自性空性的法，即使没有获得名字等，也没有不适，因此心不散乱。凭借精通如幻般修习之方便，不执著显现，为了享用欲妙，因为是通达集谛之法，所以说了“如果在家”等。家是完全执持的处所。对于获得之欲妙不执著，对欲妙不贪执，或者对未获得者不贪求，即不特别追求，不会过分增长。因为证悟了如幻般的涅槃之法，所以认为是厌离。为了用比喻清楚地说明这些，所以说了“善现，例如”等。因为见到寿命等灭亡的恐惧，所以是害怕的念头。因为是具有恐惧的，所以这样认为，说了急切之方便。对于不追求意义等，有些人认为是对于未来不追求意义，对于现在不贪婪，对于过去不执著。另一些人说是对于行为等。因为是产生极大欢喜和安乐的，所以是具有欢喜自性和安乐自性，不追求意义而安住于家中，与前面相连。因为见到境的过患，所以是恒常梵行。因为是随知集谛的忍，所以说了“如果那些安住于家中”等。“平等和不平等”是指以给予和交换的方式。“仅仅以法为生”是因为已经接近修习智慧。不损害他人是因为相续被寂止滋润，所以不作近害。同样，以“为何执著”来迎接疑问，说了“如此”等。有些人说，“大丈夫”等是赞叹之词。
English
What kind of difference is there in praise? Two things are said: sound and division. Because one realizes the Dharma of emptiness of self-nature, even if one does not obtain names, etc., there is no discomfort, therefore the mind is not distracted. By the power of being skilled in the method of meditating like an illusion, one is not attached to appearances, and in order to enjoy desirable qualities, because one understands the Dharma of the origin of suffering, it is said, "If one is in a house," etc. A house is a place of complete holding. One is not attached to the desirable qualities that one has obtained, one is not greedy for desirable qualities, or one is not greedy for those that have not been obtained, that is, one does not particularly pursue them, and they will not increase excessively. Because one realizes the Dharma of Nirvana, which is like an illusion, one thinks of it as renunciation. In order to clearly explain these with examples, it is said, "Subhuti, for example," etc. Because one sees the fear of the destruction of the life force, etc., it is a thought of fear. Because it is accompanied by fear, one thinks in this way, and speaks of the means of urgency. Regarding not pursuing meaning, etc., some people think that it means not pursuing meaning in the future, not being greedy for the present, and not being attached to the past. Others say that it refers to actions, etc. Because it generates great joy and happiness, it is of the nature of joy and the nature of happiness, and one abides in the house without pursuing meaning, connecting it with the previous statement. Because one sees the faults of objects, one always practices celibacy. Because it is the forbearance of knowing the origin of suffering, it is said, "If those who abide in the house," etc. "Equality and inequality" refers to the manner of giving and exchanging. "Living only by the Dharma" is because one has come close to practicing wisdom. Not harming others is because the continuum is moistened by tranquility, so one does not inflict harm. Similarly, by welcoming the question with "Why be attached?" one speaks of "Thus," etc. Some say that "Great person," etc., are words of praise.