Tibetan
ང་བྱམས་པའི་སེམས་དེ་དག་གི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གཞན་ལ་ཐོ་འཚམས་པ་མེད་བ་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་ཕན་པ་ལ་ཆེན་པོ་ནི་ཕར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་ཆུང་དུ་ནི་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་སྦྱོར་བས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འབྲིང་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇོག་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་རྒྱུར་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་བ་ལས་སོ། །ཆེན་པོ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་བས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བ་སྤོང་བར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་སོ། །བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པའི་བར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གཞན་རྣམས་འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་འདོད་པ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུན་སུམ་ཚོགས་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་བ་ལ་རྟེན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བ་དང༌། སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ཇི་ལྟར་བཟོད་ཆེན་སྐད་ཅིག་མ། །གཅིག་ཡིན་དེ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་ མཆོག །ཅེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། འདིར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་རྟེན་པའི་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་ནི་རབ་དང་རབ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བཤད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་རྣམ་པ་དང་ལམ་དང་གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ནི་བསྒོམ་པ་གནས་སྐབས་གོང་ནས་གོང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་བ་ནི་འཚང་རྒྱབ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ནས། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་འགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང༌། གཞན་ ཡང་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གནས། །དེ་འདིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ལྡོག་སོགས་བརྟགས། །རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པས་འདི། །ངེས་འབྱེད་ཡན
Chinese
我的慈爱之心，仅仅在于今生不损害他人。中等是凭借利益等三种心，来世也仅仅是利益他人的想法。中等是利益，伟大是凭借向外认知等生起次第，为了今生来世成办他人显现的意愿。属于顶峰的小的是，从罪恶中返回，自己与他人结合，希望他人从痛苦之因中返回。中等是布施等，自己与他人安住，希望将他人完全结合于安乐之因。伟大是观修缘起两种相，自己与他人进入，依靠希望他人舍弃颠倒的安乐与痛苦而宣说。小的、中等的、伟大的忍辱，依次是通过如是真如到菩萨无过失进入之间，依靠希望他人一定结合于圣道与第一果等以及佛陀本身而宣说。虽然如此，伟大的忍辱被认为是多个刹那。小的、中等的、伟大的殊胜之法，依次是为了使他人无差别地完全成熟于三乘，特别是为了使他人一定结合于菩萨道，以及依靠希望安住于一切圆满的最极顶端，以使有情完全成熟，无有障碍之方式和圣法安住之名相而宣说。《俱舍论》中说：‘如是伟大忍辱一刹那，一如殊胜之法。’所说的是就自己的意义而言，这里是就依靠利他的小、中、大的差别而宣说，因为勤奋于利他，存在殊胜和极殊胜等情况。因此，那和这没有矛盾。每一个现观都一定有辨别的部分和
English
My loving-kindness is solely based on not harming others in this life. The intermediate is based on the three minds of benefiting others, and in the next life, it is merely the thought of benefiting others. The intermediate is benefiting, and the great is based on generating the arising of outward cognition, etc., with the intention of accomplishing the manifest desires of others in this life and the next. The smallest belonging to the peak is turning away from sin, combining oneself with others, and wishing that others turn away from the cause of suffering. The intermediate is giving, etc., abiding oneself with others, and wishing to perfectly combine others with the cause of happiness. The great is contemplating the two aspects of dependent origination, entering oneself with others, and relying on the wish that others abandon the reversed happiness and suffering, it is spoken. The small, intermediate, and great patience, in order, are spoken based on the wish that others will definitely be combined with the noble path and the first fruit, etc., and with the Buddha himself, through the entry from suchness to the flawless entry of the Bodhisattva. Although this is so, great patience is considered to be many moments. The small, intermediate, and great supreme Dharma, in order, are for the sake of completely maturing others without distinction in the three vehicles, especially for the sake of definitely combining others with the Bodhisattva path, and relying on the wish to abide at the ultimate peak of all perfections, it is spoken with the terminology of completely maturing sentient beings, the manner of being without obscurations, and the abiding of the holy Dharma. In the Abhidharmakosha it says: 'Just as great patience is one moment, so is the supreme Dharma.' What is said is in terms of one's own meaning, here it is spoken in terms of the distinction of small, intermediate, and great based on relying on benefiting others, because diligence in benefiting others has the possibility of states such as excellence and supreme excellence. Therefore, there is no contradiction between that and this. Each Abhisamaya definitely has a distinguishing part and
Chinese
为什么要说蕴等等呢？因为以所说之相、道和一切地进行如理作意的差别，次第现证一切种智等等三种现证，以与世间的决择分相应为先导，是证得超世间的见道和修道。对于三种一切相现证等等，则是修道以上上位的差别，以一切方式，由差别之道所摄的无漏智慧，次第生起小、中、大。其中无有障碍之理，是菩萨的现前执着等等。安住于圣法，即是成佛。如是安住于自身成熟一切有情等等，又以劝请他人安住于此等等之相为所缘，是法的生起，因此，为了使顿生的生起止息，以决择分等等的名称来宣说，这是某些人的观点。《现观庄严论》的般若波罗蜜多释中，名为“如来藏”的章节，即第十六品。对于不退转菩萨僧众，由于也生起如前所说的与决择分相应以及见道等等，因此应当宣说不退转菩萨僧众。也就是安住于与决择分相应的道，同样安住于以忍和智所摄的见道，以及安住于具有因的修道，分为三种阶段。如是说：“从决择分开始，于见道和修道中，哪些菩萨安住，此即不退转之众。”如是宣说。其中，以从色等等退转以及无有怀疑等等二十种相，了知安住于与决择分相应者们的不退转之相。如是说：“以色等等退转等等观察，以此宣说二十种相，决择分
English
Why are aggregates, etc., explained? Because, by the distinctions of the aspects, paths, and all grounds that are spoken of, and by meditating on them in order, the three kinds of manifest realization, such as the realization of all-knowingness, are realized. By preceding with what is in accordance with the worldly definitive aspects, the path of seeing and the path of meditation that are beyond the world are realized. For the three kinds of all-aspect manifest realization, etc., meditation is the stage where, by the distinction of the higher and higher positions, in all ways, the uncontaminated wisdom included in the path of distinction arises gradually, small, medium, and large. The way in which there is no obscuration is the bodhisattva's manifest attachment, etc. To abide in the holy Dharma is to attain enlightenment itself. Thus, abiding in maturing all sentient beings, etc., and also aiming at the aspects of encouraging others to abide in it, etc., is the arising of Dharma. Therefore, in order to stop the arising of sudden arising, it is taught by the name of definitive aspects, etc., which is the view of some. In the explanation of the Prajnaparamita of the Abhisamayalankara, the chapter called "Tathagatagarbha" is the sixteenth. For the Sangha of non-returning Bodhisattvas, since there also arise the definitive aspects and the path of seeing, etc., as mentioned above, the Sangha of non-returning Bodhisattvas should be spoken of. That is, abiding in the path that is in accordance with the definitive aspects, and similarly abiding in the path of seeing that is included in forbearance and knowledge, and also abiding in the path of meditation that has causes, it becomes three stages. It is also said that: "From the definitive aspects onwards, in the paths of seeing and meditation, whichever Bodhisattvas abide, this is the assembly of non-returning." It is said. Among them, by the twenty aspects of turning away from form, etc., and having no doubt, etc., one should know the characteristics of non-returning of those who abide in accordance with the definitive aspects. It is also said that: "By examining turning away, etc., from form, etc., by speaking of twenty aspects, definitive aspects