Tibetan
བས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་སོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལྡོག་པ་བསྟན་པས་ན་འདི་སྐད་དུ། མཚན་མ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་ལ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེའི་ཆལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་གཉིས་སུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བར་ རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་འཚལ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱི། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དབང་པོའི་དོན་མེད་པས་ན་དབང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་སོགས་དམིགས་དད་པ་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་ཡུ
Chinese
因此迎接疑惑，说了“舍利子，什么叫做……”等等。因为是显示与解脱分相符的场合，所以通过显示相反的情况，这样说：以不执著相的智慧的方式，布施等等的佛法在自己的相续中产生，因此精通于如实修习的般若波罗蜜多，以及方便的特征是什么，那就是在此一切相现观中，被认为是与解脱分相符的。这里，解脱是分离的差别，而它的分是利益本身，因此是与解脱分相符，即成为进入教法的因的听闻和思维的自性。因此，据说与智慧和方便精通分离就会堕入二边。也如是说：无相布施等，精通如实修，于此一切相，认为与解脱分相符。这样说的。为了阐明精通本身，因此祈请“世尊如何所说的意义”等等。所谓“所说”，应当理解为这将成为声闻或独觉的地位。如果我所理解的这个意义是这样，那么即使具备极其众多的福德资粮等等，也会对证悟和获得大菩提产生怀疑。那么，如何才能获得呢？因此祈请“世尊，因此……”等等。我要修习般若波罗蜜多，也要努力精通方便，那就是般若波罗蜜多是对一切法以一切方式完全了知。精通方便是对佛等等的境产生信心和布施等等，以及忆念想要行善等等，以及不执著业和作者所作的等持。因此，像这样因为没有根的意义，所以不是根的自性，信心和精进和忆念和等持和智慧的自性，与解脱分相符的五种善根应当修习，将会这样说。也如是说：佛等为境生信心，布施等行为处
English
Therefore, welcoming doubts, he said, "Shariputra, what is called..." and so on. Because it is the occasion to show what is in accordance with the aspect of liberation, by showing the opposite, it is said thus: With the aspect of wisdom that does not grasp at characteristics, the Buddha's teachings, such as generosity, arise in one's own continuum, therefore, the Prajnaparamita that is skilled in truly accomplishing, and what is the characteristic of skillful means, that is considered to be in accordance with the aspect of liberation in this all-aspects manifestation. Here, liberation is the distinction of separation, and its aspect is benefit itself, therefore it is in accordance with the aspect of liberation, that is, the nature of hearing and thinking that becomes the cause of entering the teachings. Therefore, it is said that being separated from being skilled in wisdom and skillful means will fall into extremes. It is also said thus: Giving without characteristics, etc., skilled in truly accomplishing, in this all aspects, it is considered to be in accordance with the aspect of liberation. This is what is said. In order to clarify the skillfulness itself, therefore, he requested, "What is the meaning of what the Bhagavan said?" and so on. The so-called "said" should be understood as this will become the position of a Shravaka or a Pratyekabuddha. If the meaning of this that I understand is like this, then even if one possesses extremely many accumulations of merit, etc., one will have doubts about realizing and obtaining great Bodhi. So, how can one obtain it? Therefore, he requested, "Bhagavan, therefore..." and so on. I will cultivate the Prajnaparamita, and I will also strive to be skilled in skillful means, that is, the Prajnaparamita is the complete knowledge of all phenomena in all ways. Being skilled in skillful means is having faith and generosity, etc., towards the objects such as the Buddha, and remembering wanting to do good, etc., and the Samadhi that does not grasp at the action and the actor. Therefore, like this, because there is no meaning of the senses, therefore it is not the nature of the senses, the nature of faith and diligence and mindfulness and Samadhi and wisdom, the five roots of virtue that are in accordance with the aspect of liberation should be cultivated, it will be said thus. It is also said thus: Faith with the Buddha etc. as the object, generosity etc. as the field of action.
Tibetan
ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་དྲན་པ་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་དང༌། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་ལ་སོགས་འབྲིང་གིས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཤེས་རབ་འཆལ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྩོན་པ་མེད་པས་ན་བརྩོན་འགྲུས་དམན་པའོ། །རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་མོས་པ་དམན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དད་བ་མེད་པས་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའོ། །ཕན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་དྲན་བ་དང་བྲལ་བས་ན་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དེ་དག་ཉིད་ཆུང་ངུས་རྟོགས་པར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་འབྲིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཆུང་ངུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣོན་པོ་ཡིས། །རྟོགས་བླ་རྟུལ་བོས་རྟོགས་དཀར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་པ་ནི་གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་སྟེ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་སྙམ་པའི་དོགས་བ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལགས་པའི་སླད་དུ་
Chinese
即精进，圆满之意乐，忆念，以及无分别之禅定，于一切法的一切行相，具有了知的智慧这五种。如是宣说。善说之随喜，如舍利子“是这样的，是这样的”。即使如此，也不能以信心等一切获得无上菩提，即请问世尊“此般甚深之般若波罗蜜多”等。仅以中等之信心等不能获得，故难生起。彼等以小者不能证悟，故极难生起。如是宣说随喜，如诸天子“是这样的，是这样的”。所谓智慧散乱等，因与完全了知一切法相违，故为智慧散乱。因于布施等境无有精进，故为精进薄弱。因与一切无分别之禅定相违，故为意乐薄弱。因于佛等所缘无有信心，故不善巧方便。因与利益之事物等忆念相违，故依止恶友。此谓，以何之故，以大信心等易于证悟圆满菩提，以小者则难以证悟。以其力，则显示中等者证悟独觉菩提，小者证悟声闻菩提，此乃意义所指。如是亦云：“圆满菩提利根者，易悟钝根悟甚难。”如是宣说。依于胜义谛而难生起之自性之遣除，即请问世尊“如是”等。所谓“如此”，乃是舍弃，即“非也”之同义词。如何于无有丝毫现证菩提之事生起之疑惑，以“为何执着”迎接之，请问世尊“世尊”等。因是空性之故。
English
That is, diligence, perfect intention, mindfulness, and non-discriminatory samadhi, possessing the wisdom of knowing all aspects of all dharmas. Thus it is said. The rejoicing of good speech, like Shariputra's "It is so, it is so." Even so, one cannot attain unsurpassed Bodhi with all such as faith, that is, asking the Blessed One, "This profound Prajnaparamita," and so on. It is difficult to arise because it cannot be attained by medium faith and so on. It is extremely difficult to arise because they cannot be realized by the small. Thus, the rejoicing is proclaimed, like the sons of the gods, "It is so, it is so." The so-called wisdom is scattered, etc., because it contradicts the complete knowledge of all dharmas, so it is wisdom scattered. Because there is no diligence in the realm of generosity, etc., it is weak diligence. Because it contradicts all non-discriminatory samadhi, it is weak intention. Because there is no faith in the object of the Buddhas, etc., it is not skilled in means. Because it contradicts the mindfulness of beneficial things, etc., it relies on evil friends. This means, for what reason is it easy to realize perfect Bodhi with great faith, etc., but difficult to realize with small faith? With its power, it shows that the medium ones realize Pratyekabuddha Bodhi, and the small ones realize Shravaka Bodhi, which is the meaning indicated. It is also said: "Perfect Bodhi, sharp-witted ones, easy to realize, dull-witted ones, difficult to realize." Thus it is said. The removal of the nature of being difficult to arise based on the ultimate truth, that is, asking the Blessed One, "Thus," and so on. The so-called "like this" is abandonment, that is, a synonym for "no." How does the doubt arise that there is no slightest matter of manifesting Bodhi, welcoming it with "Why cling?" and asking the Blessed One, "Blessed One," and so on. Because it is emptiness.