Tibetan
་ཡུལ་ནི་གནས་པར་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཅིག་ནི་སྣ་ཚོགས་པར་མི་འཐད་དེ་གཅིག་ཉིད་ཉམས་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བ་དུ་མར་སྐྱེ་བ་ཡང་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་ རོ། །ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བ་དེས་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་ལོག་ཀྱང་སྣང་བ་ཉིད་ནི་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཁས་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཡུལ་མེད་པའི་དགག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱ་བ་མེད་ན་བཀག་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ། །མཐའ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་བྱུང་བའི་ཉེས་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གོས་པ་དེས་ན་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བཀག་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གཞན་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཅན་ནན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་འབྲལ་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་བཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ན་ཡང་མངོན་སུམ་མམ་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ཤེས་བ་དང་ཤེས་བྱ་དག་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེའོ་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་པར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་གི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མེད་ན་དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་གང་ལས་བརྗོད་པར་བྱ། འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་དག་ལ་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རིགས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྤང་བར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ཡང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པར་འཐད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་བོ་མེད་པའི་རྟོག་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཆུ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་དང་ནང་ན་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན་འགའ་ཞིག་གི་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མ་ལུས་བར་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཚད་མར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ས་བོན་སླར་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པས་ཟད་པར་བྱེད་ལ་རིག་པ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ ན་དེ་ལས་མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་སྐྱེས་པ་མེད་པ་ན་མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ལྡོག །ཅི་སྲིད་དུ་མ་རིག་པ་མ་སྤངས
Chinese
因为境是安住的显现之故。一个识不应是多种，因为一个本身有退失的过失。多种识产生也因为以前遮止之故。安住在境中也不是，因为不是有身之故。因此，二月等虽然不是胜义谛，但即使如此，显现的那样胜义谛的自性虽然颠倒，但显现本身是没有相违的，所以不应许为真实之事物。也不应许为没有事物，因为那是事物相违的体性之故。如果事物不成立，则无境的破斥是不存在的，因为没有所破，则遮止不容许，所以那先行者也不成立。由于恒常的事物和无事物的方面所生的过失不沾染我们，因此，因为是互相决断的自性，如果没有一个遮止，则不生起，他法有法成立者是坚决成立的，凡是这样说都是不离的。因为在真实中，事物的体性是不可分割的缘故。这样，事物和无事物的自性不存在时，也以现量或比量，识和所识等是相连而容许的缘故。成立了以它的境之分别念在一切情况下都不是真实。即使事物和无事物的自性不存在，也不应想：从无始以来的习气所生的以它的境之分别念，和兔角等的分别念一样产生。这样，如果和外境诸事物没有关联。即使如此，因为是从和它无有他性的习气苏醒而生，所以以前的识和从它所生的体性的关系是存在的。同样，同时产生的识和它无有他性本身也有它的自性的关系。因此，对于安住在分别念中的影像，就作一些方面的成立和破斥等的名称。因此，如是所说的道理，从习气所生的识不
English
Because the object appears as abiding. One consciousness should not be diverse, because one itself has the fault of being lost. The arising of multiple consciousnesses is also because it was previously prohibited. Abiding in the object is also not, because it is not embodied. Therefore, although the double moon and so on are not ultimate truth, even so, although the nature of that appearance of ultimate truth is reversed, the appearance itself is not contradictory, so it should not be accepted as a real thing. Nor should it be accepted as non-existent, because it is the nature of the opposite of things. If things are not established, then the negation of no object does not exist, because if there is nothing to be negated, then prohibition is not allowed, so that antecedent is also not established. Since the faults arising from the side of constant things and non-things do not taint us, therefore, since it is the nature of mutual determination, if there is no one prohibition, then it does not arise, the other dharma-possessor establisher is firmly established, whatever is said like this is inseparable. Because in reality, the nature of things is indivisible. Thus, when the nature of things and non-things does not exist, also by direct perception or inference, consciousness and objects of consciousness etc. are connected and allowed. It is established that the conceptualizations of its object are not real in all cases. Even if the nature of things and non-things does not exist, one should not think that the conceptualization of its object arising from beginningless habits is produced like the conceptualization of rabbit horns and so on. Thus, if there is no connection with external things. Even so, because it is born from the awakening of habits that are not different from it, the previous consciousness and the relationship of the nature arising from it exist. Similarly, the simultaneously arising consciousness and its non-difference also have the relationship of its own nature. Therefore, for the image residing in the conceptualization, the name of establishment and refutation of some aspects is made. Therefore, according to the way it is said, the consciousness arising from habits does not
Chinese
如果这样，因为远离了它的影像，分别念就不会产生，对于事物和非事物的自性不存在，又从何说起分别念呢？对此，有些人说，以具有分别念的量所成立的义是真实的，而另一些人则认为它是虚假的，这是可以执著的，否则，具有分别念本身就会消失。因此，执著于真实和虚假是难以舍弃的，那么如何舍弃一切颠倒呢？对于这种说法，也作了回答，因为执著是与识无有差别的自性，所以当它不存在时，执著又怎么能存在呢？因此，像这样，事物和非事物的分别念遍及一切分别念，如果没有能遍，所遍也不存在，因此，实际上是远离了对事物和非事物的执著。如果不观察，就像令人愉悦的水树之堆一样，对于外和内都没有实义的一切事物，像这样，以现观八事等方式，以智慧之眼 निश्चित 认识，当修习的力量圆满时，就像有些人对宝珠和白银等的认识一样，完全断除了错乱的相，从而成为自性量，因此，如实地执持着真实的意义。如幻一般的无二智慧自性，体验着从清净的世俗因中 निश्चित 产生的，因为舍弃了一切颠倒，具有大悲和智慧自性的世俗智慧之显现，分别念的种子不会再次产生，而是以缘起之法性而生起。即使这样，有些人认为无明是被智慧所灭尽的，而智慧也是如实地了知事物。如果按照你们的观点，如来之智慧也是世俗的，那么从它那里，因为是无明的自性，如果没有产生智慧，那么无明又如何止息呢？什么时候才能舍弃无明呢？
English
If so, since it is free from its image, conceptualization will not arise, and there is no self-nature of things and non-things, then how can one speak of conceptualization? To this, some say that the meaning established by a valid cognition with conceptualization is true, while others think it is false, which is something to be attached to, otherwise, having conceptualization itself will disappear. Therefore, attachment to truth and falsehood is difficult to abandon, so how can all perversions be abandoned? To this, it is also answered that since attachment is the nature of being non-different from consciousness, how can attachment exist when it does not exist? Therefore, in this way, the conceptualizations of things and non-things pervade all conceptualizations, and if there is no pervader, there is also no pervaded, therefore, in reality, it is free from the attachment to things and non-things. If not observed, like a delightful pile of water and trees, for all things that have no essence inside and out, in this way, through the eight aspects of manifestation and so on, with the eye of wisdom, निश्चित knowing, when the power of meditation is perfected, just like some people's knowledge of jewels and silver, etc., completely abandoning the signs of confusion, thereby becoming the measure of self-nature, therefore, truly holding the true meaning as it is. The self-nature of illusion-like non-dual wisdom, experiencing what is निश्चितly produced from the pure conventional cause, because it has abandoned all perversions, the appearance of conventional wisdom with the nature of great compassion and wisdom, the seeds of conceptualization will not arise again, but will arise by the law of dependent origination. Even so, some think that ignorance is exhausted by wisdom, and wisdom also knows things as they are. If according to your view, the wisdom of the Tathagata is also conventional, then from it, because it is the nature of ignorance, if wisdom has not arisen, then how does ignorance cease? When will ignorance be abandoned?