Tibetan
ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤངས་ནས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་གཏན་ཚིགས་སམ་ཆོས་ཅན་ནམ་དཔེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ གཅིག་ལ་གྲགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཁྱད་བར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ལ་དེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། དུ་བ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་གླགས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལ་འགོག་པར་བྱེད་དེ་དེ་བས་ན་ཁྱོད་ལ་ཇི་ལྟར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གླགས་མི་ཐོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་འདི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་འགོག་པ་མ་ཡིན་པས་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་བཀག་ན་གང་ཞིག་སྣང་བས་ཆོས་ཅན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལུས་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་ན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལོག་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་དོན་དམ་པ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ཡང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དག་ཕྱིར་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་མོད། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་དེ་དག་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྣང་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང
Chinese
是舍弃了以相互矛盾的宗派所安立的法的分类，依靠在孩童之间知名的有法而入门，并且与之相关的理由和比喻也同样成立。否则，如果成为依靠宗派的理由或者有法或者比喻，那么此时以在一个宗派中知名的差别所区分的有法，因为是争论的基础，所以对其他人来说是不成立的。这样一来，因为具有差别的有法不成立，就变成了基础不成立的理由。同样，因为自己的自性不成立，所以它的有法也不成立。因为从烟和存在等等之中，无法得知火和无常等等，所以应该成立的和成立的名称全部都会断绝。因为与不是识等等的自性相违背的仅仅是识等等的一些成立，所以这个是这样的。像这样，对于依靠显现的有法，为了遣除增益的形象而运用成立者，那么对于他来说，就不会找到基础不成立等等的过失的把柄。你却是在遮止显现的有法本身，因此你又怎么会找不到基础不成立等等的把柄呢？不是这样的，像这样，因为以胜义谛作为差别，所以对于这个显现的有法，增益真实存在的自性，是应该成立的，而不是遮止有法自己的自性，所以是相同的。然而，如果遮止了胜义谛的自性，那么显现成为那个有法的自性所剩下的其他又有什么呢？如果想要这样说，那也不是正确的。因为如果它退转，就会退转的胜义谛的自性，并不是周遍显现，因为二月和毛发等等虚假的也会显现。这样说，如果二月等等在外境的自性中是虚假的，但是在知识的自性中，它们是胜义谛，因此显现是合理的，也不能这样说，因为它们是多种自性。
English
It abandons the divisions of phenomena established by mutually contradictory tenets, and enters based on the subject known among children, and the reason and example related to it are similarly established. Otherwise, if it becomes a reason or subject or example based on tenets, then at that time, the subject distinguished by the difference known in one tenet, because it is the basis of dispute, is not established for others. In this way, since the subject with distinctions is not established, it becomes a reason with an unestablished basis. Similarly, since one's own nature is not established, its subject is also not established. Because from smoke and existence, etc., one cannot know fire and impermanence, etc., all the terms of what should be established and what establishes will be cut off. Because some of the mere cognitions, etc., that are contrary to the nature of not being consciousness, etc., are established, therefore this is so. Like this, for one who relies on the appearing subject and applies the establisher in order to refute the imputed aspects, one cannot find fault with the unestablished basis, etc. But you are preventing the very appearing subject, so how can you not find fault with the unestablished basis, etc.? It is not like that, because in this way, by distinguishing it as ultimate, for this appearing subject, the imputed nature of being truly existent is what should be established, but not the prevention of the subject's own nature, so it is the same. However, if the nature of the ultimate is prevented, then what else remains that appears as the nature of that subject? If you want to say that, that is not correct either. Because the appearance of the nature of the ultimate, which would be reversed if it were reversed, is not pervasive, because false things like double moons and hair, etc., also appear. It is said that if double moons, etc., are false in the nature of external objects, but in the nature of knowledge, they are ultimate, so it is reasonable that they appear, but it cannot be said that, because they are of various natures.