Tibetan
་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པར་གྱུར་པའི་ས་ཕྱོགས་དམིགས་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་བུམ་པས་དབེན་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དུ་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ དེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པས་ན་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་བས་གནོད་དོ། །རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བོ་གནག་རྫི་མོ་ཡན་ཆད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་བཟློག་པར་དཀའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་པས་བཟུང་བ་ཡིན་ན་ཡང༌། སྐད་ཅིག་མ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བའི་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་བས་གནོད་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་དངོས་པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་བསྙོན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །ས་བོན་མེད་པར་འཁྲུལ་བ་མི་རིགས་བས་ན་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་བརྫུན་བའི་འཁྲུལ་པ་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། རེ་ཞིག་དེའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་དག་ནི་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བརྫུན་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་
Chinese
仅仅是现量显现。例如，当缘取远离瓶子的处所时，就像了知成为彼之自性的远离瓶子一样。否则，将会从成立和安乐无有差别性中退失，并且由此事物也不会变成无自性，因为与无自性本身没有关联。也不是从它产生的相属关系，因为那不能成为无事物本身的果。因此， 那不是孩童们现量了知的，因此被现量所损害。同样，成为所缘的相的非所缘，因为像瓶子一样，无自性是能立为无的名称，因此仅仅是无，因此被比量所损害。如果说，就像有兔子的月亮不是月亮一样，连牧女等都不了知无自性，因此以名言所损害也难以遣除，那不是真实的，因为如此，事物以假立的方式远离被称为无自性，那也是被执着事物的自性所执持，然而，就像刹那一样，由于错乱，因为是被假立为真实出生的方式所遮蔽的自性，因此孩童们不能确定，由于没有生起确定，因此由于没有现量本身，因此不是被现量所损害。同样，即使是所执持，由于不能被安立名称，因此与未执持相同，因此这不是成为所缘的相，因此不是被比量所损害。由于以胜义谛来区分，因此对于名言中显现的事物不是否定，因此也没有被名言所损害，如果是这样，那是什么呢？不应说因为错乱而没有种子，因此那假立的方式是什么，因为真实和虚假的错乱有什么关联呢？暂时不是它的自性，因为真实和虚假是相违的。也不是从它产生的，因为虚假不是果。
English
It is only manifest as direct perception. For example, when focusing on a place devoid of a pot, it is like understanding the absence of the pot, which becomes its very nature. Otherwise, one would deviate from the non-difference of establishment and bliss, and even then, things would not become devoid of inherent existence, because there is no connection with inherent non-existence itself. Nor is it a relationship of characteristics arising from it, because that cannot be the result of the absence of things themselves. Therefore, That is not directly realized by children, so it is harmed by direct perception. Similarly, non-perception, which has become the characteristic of the object, is only non-existence because, like a pot, inherent non-existence can be termed as non-existence, so it is harmed by inference. If it is said that, just as the moon with a rabbit is not the moon itself, even cowherds and others do not realize inherent non-existence, so harm by fame is also difficult to refute, that is not true, because in this way, being devoid of the imputed form of things is called inherent non-existence, and that is also held by grasping the self-nature of things, but, like a moment, due to confusion, because it is the nature obscured by being imputed as the mode of true arising, therefore children cannot ascertain it, and since certainty has not arisen, therefore, since there is no direct perception itself, it is not harmed by direct perception. Similarly, even if it is grasped, since it cannot be named, it is the same as not being grasped, so this is not what has become the characteristic of the object, therefore it is not harmed by inference. Since it is distinguished by being called ultimate, it is not a denial of things that appear in name, so there is also no harm by fame, if that is so, what is this? It should not be said that there is no seed due to confusion, so what is that imputed mode, because what connection is there between the confusion of truth and falsehood? For the moment it is not its nature, because truth and falsehood are contradictory. Nor does it arise from it, because falsehood is not a result.
Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིའི་ཉེ་བར་ལེན་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་ལ། རྒྱུ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པའི་འཁྲུལ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དངོས་པོ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འདི་ཉིད་དེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་རག་ལས་ནས་ སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་པ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྤུངས་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་དང་ཡང་དག་བ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་སུ་གནས་པ་འཐོབ་སྟེ། དེ་བས་ན་རང་བཞིན་འདི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་བདག་གིས་བྱས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་མེད་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་བས་ནི་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བར་དམ་བཅས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་བས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་མ་མོ་གཤམ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དམ་འཆའ་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པས་ལུང་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཡང་མི་བརྟག་གོ །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་མེད་བས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་
Chinese
是故。因此，此之近取，唯是前之世俗，故无相违。彼因之因，亦唯是前之世俗。如是之因相续，以是无始故，无近取之错乱，是无有也。云何各别决定耶？如所说真实物之体性，此亦是世俗之自性。从世俗之他因，能作各别决定之果世俗者，是为何耶？若尔，云何是世俗耶？以能作义事之物，是不能忍耐种种观察之积聚故，名曰世俗。如是真实与非真实，遍一切物。彼等亦是互相舍离而住之相，是故遮遣真实之体性时，则势必获得安住于另一者。是故此自性，是一切物以自之自体所作，故无过失。以无理路而欲求之义不成，故为成办一切法无物性之故，以是摄持理路者，则已承诺彼为有。承诺一切法无自性者，是已承诺为无，以是互相相违故，如自之母为娼妓一般，是违背自语。如是，以于自体作事相违故，理路非是彼之无物性，亦非是他者，若谓成无止尽之过失耶？非也。以无自性亦是从彼所出，且于自体作事亦无相违故，如是等已作答故。如是，虽是无自性，然于世俗中，以能安立业果之关系故，以不违背圣教故，亦不应思彼为相违。然若谓于说无物者，以一切义皆无故，则难免有不成基等之过失耶？此非真实。如是，一切比量与所比量之名言
English
Therefore. Therefore, the proximate cause of this is only the previous conventional truth, so there is no contradiction. The cause of that cause is also only the previous conventional truth. Since such a causal continuum is beginningless, there is no error of not having a proximate cause. How is it determined separately? Just like the nature of a truly existent thing, this is also the nature of conventional truth. What is it that, from another cause of conventional truth, can produce the conventionally existent result of separate determination? If so, how is it conventional? Because a thing that can perform a function is something that cannot withstand the accumulation of various analyses, it is called conventional. Thus, truth and untruth pervade all things. Since they are also characterized by mutually excluding each other, when the nature of truth is negated, one necessarily obtains the state of abiding in the other. Therefore, this nature is made by all things with their own self, so there is no fault. Since the desired meaning is not accomplished without reasoning, in order to establish that all phenomena are without substance, one who upholds reasoning has already acknowledged that it exists. One who vows that all phenomena are without inherent existence has vowed that they are non-existent, and since this is mutually contradictory, it is like declaring one's own mother to be a prostitute, which contradicts one's own words. Thus, since acting on oneself is contradictory, reasoning is not the non-substantiality of itself, nor is it of others. If you say that it would lead to an infinite regress, it is not so, because non-inherent existence also comes from that, and there is no contradiction in acting on oneself, because the answer has already been given, and so on. Thus, although it is without inherent existence, in conventional truth, since the relationship of cause and effect can be established, and since it does not contradict the scriptures, one should not think that it is contradictory. However, if one thinks that for those who speak of non-existence, since all things are non-existent, it is difficult to avoid faults such as the unestablished basis, this is not true. Thus, all terms of inference and what is to be inferred