Tibetan
པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཕལ་བའི་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རྟའི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། རྣམ་བ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དངོས་དང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གིས་རིག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྡོག་པས། དེས་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་བས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་རིག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་རིག་བའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནང་ན་མེད་ལ་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ། ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་སོ། །འབྲེལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་རྣམས་ལས་ཤེས་བ་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་བྱེད་བའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་རིག་ཀྱང་ངེས་པར་རིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །མེད་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །། ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་བའི་ཕྱིར་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་འདིར་རྒྱུ་བརྗོད་དགོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་བརྫུན་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་བ་དག་སྣང་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པས་མི་བདེན་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཁས་བླངས་པས་དེ་དག་སྣང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་སྙམ་ན་བརྗོད་པ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་ཞིང༌། དེ་ལས་ཀྱང་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་རིག་པ་མེད་པར་ཐལ་ཞིང་རྣམ་པར་བརྫུན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དམིགས་བའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་རྟག་ཏུ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ན་པའི་རྣམ་པས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ངེས་པའི་དམིགས་པ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་དུ་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་
Chinese
的缘故。像这样，凡是没有作用的，就不是世俗的知识，例如马的角一样。认为不存在的蓝色等相，也是没有作用的，这叫做周遍相违的确定。相是虚假的缘故，所以理由不成立，因为在顺品方面存在，所以不是相违。因此，像这样，实事和近似的考察互相舍弃而住立的体性等，因为是周遍知识的缘故，周遍者退没，因此被它周遍的知识也唯独退没，因为不存在的缘故，所以这个叫做不存在的理由，没有进入知识的机会，所以不是不定。海市蜃楼等没有水等的相，但因为是知识的缘故，所以不是不定吗？不是的，如果那里也没有水等的相在内，也没有在外，那么，极其不存在的那个怎么会变成知识呢？这样反驳和考察是相同的。也不能说是由联系的力量来体验的，像这样，认识的自性不是相的，因为会成为和认识一样存在的过失。如果认为相的自性是认识的，那么，会成为和相一样，认识不存在的过失。相也不是从认识产生的，因为对于自性不存在的事物，产生是不可能的。认识也不是从相产生的，因为相是虚假的，所以和能作事的作用相违。除了它的本体和从它产生之外的联系也是不存在的。因此，凡是和某事物没有联系的，即使认识，也必定不会变成认识，例如认识的本体认识就像石女的儿子一样。认为不存在的相，和认识一起，它的本体和从它产生的体性的联系两种都没有，这叫做周遍者不确定。因为已经成立没有联系的缘故，所以不是不成立，因为在顺品方面存在，所以不是相违。一切都成为知识的过失
English
Therefore, whatever is without function is not ordinary knowledge, like a horse's horn. The appearances of blue, etc., which are considered non-existent, are also without function, which is called the determination of pervasive contradiction. Because the appearances are false, the reason is not unestablished, and because it exists on the concordant side, it is not contradictory. Therefore, in this way, the characteristics of reality and approximate examination, which exist by mutually abandoning each other, are pervasive of knowledge, and because the pervasive reverses, the knowledge pervaded by it also reverses only. Because it does not exist, this reason called non-existence has no opportunity to enter knowledge, so it is not uncertain. If mirages and the like do not have the appearance of water, etc., but are not uncertain because they are knowledge, then? No, if there is no appearance of water, etc., inside or outside, then how can that which is extremely non-existent become knowledge? Such refutation and examination are the same. It cannot be said that it is experienced by the power of connection, because the nature of cognition is not of appearances, because it would be a fault of existing like cognition. If you think that the nature of appearance is cognition, then it would be a fault that cognition does not exist like appearance. Appearance is also not produced from cognition, because it is impossible to produce something that does not exist in nature. Cognition is also not produced from appearances, because appearances are false, so it contradicts the function of being able to do things. There is no connection other than its essence and what arises from it. Therefore, whatever is not connected with something, even if it is known, will certainly not become known, for example, the knowledge of the essence of knowledge is like the son of a barren woman. The appearances that are considered non-existent, together with knowledge, do not have either the connection of its essence or the characteristics arising from it, which is called the uncertainty of the pervasive. Because it has been established that there is no connection, it is not unestablished, and because it exists on the concordant side, it is not contradictory. The fault of everything becoming knowledge
Chinese
因此，这也不是不确定的理由。因此，你认为与知识同时产生的任何现象，如果它本身没有原因，因为它不依赖于任何事物，那么它怎么会是偶然的呢？这里需要说明原因。正如你认为虚假本身使世俗的知识和所知显现一样，我们也认为，对于成为无相之真实的知识来说，与它无关的无明，其不真实性也以世俗的方式显现为他者。那些这样想的人，也因此而被驳斥。按照我们的观点，世俗的知识本身就是所知的自性，因为我们承认这种联系，所以它们显现出来并没有矛盾。如果有人认为不应该有这种过失，因此它是有原因的，那么，由于能取和所取的现象是相互依存的，因此它不是被构想的，因此必然会成为他者自在的自性。就像他者自在不是别的，而是相互依存。如果真是那样，有人会问，它怎么会是胜义谛呢？那么，这种说法是，所谓的识的“有”，也无非是因缘所生的自性。因此，相互依存和无则不生的胜义谛是难以反驳的。而且，由于它是先有后有的，因此必然会陷入不能同时认识，并且会破坏所承认的虚假。或者，如果不承认所说的现象，那么，仅仅因为成为所缘的对境，一切众生都会永远认识无相之识。如果有人认为，仅仅是认识，但体验不是，因为由疾病的现象产生的错觉的力量，它不是彼岸可见之对境的特征，因此，由于从那体验中确定了对境的完整性，所以它没有对境，就像刹那一样，那么，那是不对的。就像，如果在内部或外部体验现象
English
Therefore, this is not an uncertain reason either. Therefore, whatever phenomenon you consider to arise simultaneously with knowledge, if it is itself without cause, because it does not depend on anything, how can it be occasional? Here, the cause needs to be explained. Just as you think that falsity itself makes mundane knowledge and the knowable appear, we also think that, for knowledge that has become the reality of no appearance, ignorance, which is unrelated to it, its untruth also appears as other in a mundane way. Those who think like that are also refuted by this. According to our view, mundane knowledge itself is the nature of the knowable, because we acknowledge this connection, there is no contradiction in them appearing. If someone thinks that there should not be this fault, therefore it has a cause, then, since the phenomena of the grasper and the grasped are interdependent, therefore it is not conceived, therefore it will necessarily become the nature of other-dependent. Just like other-dependent is none other than interdependence. If that is the case, someone might ask, how could it be the ultimate truth? Then, this statement is that the so-called existence of consciousness is also none other than the nature of arising from conditions. Therefore, the ultimate truth of interdependence and non-arising without is difficult to refute. Moreover, since it exists before and after, it will necessarily fall into not being able to know simultaneously, and will also destroy the admitted falsity. Or, if one does not acknowledge the phenomenon that is said, then, merely by becoming the object of focus, all beings will always know the knowledge of no appearance. If someone thinks that it is only knowledge, but the experience is not, because of the power of illusion generated by the phenomenon of disease, it is not the characteristic of the object of seeing the other shore, therefore, since the completeness of the object is determined from that experience, it does not have an object, just like a moment, then, that is not right. Just like, if experiencing phenomena internally or externally
Tibetan
མྱོང་བས་བསྐྱེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་བཞིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཚེ་དག་ནང་ན་མེད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་པ་དེའི་ཚེ། གང་གིས་གཉིས་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བསླུས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲས་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སམ་ཡང་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་རྣམས་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་རྣམས་འབྲེལ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དུས་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་ བཀའ་བས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སེམས་ཅན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་མིན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་གོ །འདི་ལྟར་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་
Chinese
如果由体验所生的错乱的力量，使了知的识也变成不决定，那么在什么时候，既不在内也不在外的时候，谁体验了无二，也变成不决定，什么被体验所欺骗？然而，凡是恒常显示虚假相状的，那就是错乱的自性。因此，如果认为无相也由错乱的力量而了知，那也是不正确的。因为，错乱一词，是指错乱所生的习气作为因的识的状况，或者是指从那样的习气所生的错乱性的识，是果的自性。对于前者，因为因和相状没有关联，所以凭借它的力量体验那些是不合理的，因为会太过分。如果说有从它产生的相的关联，那也是不合理的，因为如同先前一样，会太过分成为他性。然而，如果是后者，那么对于它，如果相状有关联，就会变成它的自性之相，而不是从它产生的相，因为是和它同时体验的缘故。并且，同时的事物也不能成为因和果的自性。因此，为了遮止因为和错乱的自性无差别，而太过分成为他性。