English
In treatises, it is said to be the object of generality, not the object of its own self-nature. If it is thought that by knowing the appearance of the object of generality, one can realize the self-nature of things, it is unreasonable. Because the self-nature that is contrary to different kinds is the cause of knowing with the appearance of non-difference. In treatises, it is said to be the general characteristic. Therefore, the wisdom of the yogi who holds it, through the power of meditation, clearly appears, and the arising is the object of its own self-nature. How can the object of generality hold its own self-nature? There is no contradiction. If asked, how can mutually contradictory things be held by one consciousness? It should be said that if some things are mutually contradictory, even so, their simultaneous appearance in consciousness is not contradictory. Because one consciousness can also simultaneously hold many different things. For example, whatever has the characteristic of existing separately from each other, it is contradictory to become one, and whatever cannot exist simultaneously is contradictory. These things appear in the same consciousness, and will not become one, nor will they become the same direction. Therefore, it is not contradictory that these things appear in the same consciousness. Even if they are contradictory, they can also be seen to appear in the same consciousness. For example, peacocks and sparrows, which have the characteristic of existing separately from each other and cannot exist simultaneously, can be held simultaneously by eye consciousness. If it is thought that even if contradictory things appear in the same consciousness, it is not contradictory, then why do sentient beings not generate a consciousness in their continuum that simultaneously experiences happiness and suffering, or desire and hatred? Whatever does not simultaneously experience happiness and so on, that is because there is no cause, so it does not arise. Therefore, it should be determined that happiness and so on cannot exist simultaneously, not because of contradiction. Also, how to hold past and future things, this has been explained before. By directly or indirectly recognizing the nature of things that can benefit or be benefited, one can recognize the past and the future. Desolate land
Tibetan
་རྟོགས་བ་ཉིད་བུམ་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཉིས་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་བས་ཆོག་གོ །སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མི་འཇིག་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་རྒྱུན་མི་རྟག་པ་དག་གིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་འཇིག་ཅིང་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་བའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཇིག་རབ་ཏུ་མི་འཇིག་ཅེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཕུང་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དང༌། རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དེ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་བཅས་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དྲི་བར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལན་བཏབ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ
Chinese
认识到这一点就像认识到没有瓶子一样。如果这样的话，那也不是推理，因为世尊没有标志，并且因为具有一切特点的现在出现的事物本身就是显而易见的，所以这两者是显而易见的。稍微扩展一下就足够了。阐明产生的原因是，世尊说了“善现，如来，应供”等等。因此，仅仅产生一切智就表明了一切智，并且也是认识一切智的原因。为了展示世间智，世尊说了“凡此”等等。“不坏，极不坏”，是指刹那和常无常等依次不坏和极不坏的同义词。如果从事物之法的自性来说，会想“怎么会不变呢？”为了迎接这个疑问，说了“善现，空性是”等等，因为在胜义谛中，蕴等等是没有自性的，因为是空性等等，所以事物之法的自性没有刹那和常无常，但在世俗谛中，这些是存在的，这是他的想法。展示了知晓一切众生的心行，说了“善现，再者”等等。为了确定所承诺的意义，提问说“善现，如来如何”等等。回答说“因为众生没有自性”等等，因为众生是如幻的自性。以众生无数等方式完全知晓。总结说“善现，如此”等等。以这种方式完全知晓他们的心行，说了“善现，再者”等等，因为没有众生，
English
Realizing this is like realizing there is no pot. If that is the case, then it is not inference either, because the Bhagavan has no sign, and because the present occurrence, which possesses all characteristics, is itself manifest, therefore both of these are manifest. It is enough to elaborate a little. What clarifies the act of generating is that the Lord said, "Subhuti, the Tathagata, the Arhat," and so on. Thus, merely generating omniscience demonstrates omniscience, and it is also what causes omniscience to be realized. In order to show the knowledge of the world, the Bhagavan said, "Whatever this is," and so on. "Imperishable, utterly imperishable," refers to synonyms for imperishable and utterly imperishable in sequence by moments and constant impermanence, etc. If it is by the nature of the dharma of things, the doubt arises, "How can it not change?" To welcome this doubt, it was said, "Subhuti, emptiness is," and so on, because in the ultimate truth, the aggregates, etc., are without inherent existence, because they are emptiness, etc., so there is no momentary and constant impermanence in the absence of the nature of the dharma of things, but in conventional truth, these exist, this is his intention. Showing the knowledge of the conduct of the minds of all sentient beings, it was said, "Subhuti, furthermore," and so on. In order to ascertain the meaning of the commitment, the question was asked, "Subhuti, how does the Tathagata," and so on. The answer was given, "Because sentient beings have no inherent existence," and so on, because sentient beings are of the nature of illusion. He fully knows in the manner of countless sentient beings, and so on. Summarizing, it was said, "Subhuti, thus," and so on. By this method, fully knowing the conduct of their minds, it was said, "Subhuti, furthermore," and so on, because there are no sentient beings,
Tibetan
་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་བསྡུས་པ་མཁྱེན་པ་ནི། རབ་ འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྡུས་པ་དང་བཅས་པ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་དང་ཟད་པ་ཡང་མ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་དམིགས་བས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྡུས་པའི་སེམས་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཟད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་ཟད་ཅིང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡང་མེད་པས་ན་མ་ཟད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་འཇིག་པ་དག་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འཕྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་རྣམས་པར་གཡེངས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པར་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཟད་པ་དང་རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པ་དང་བྲལ་བས་ན། རྣམ་པར་མི་ཟད་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་མི་སྲིད་པས་མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་བསྟན་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་གི་སེམས་གཞལ་དུ་མེད་པ་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་གི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་མི་ཟད་པ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་མི་ཟད་པར་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་སྣང་བས་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་དེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །འགག་པ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་གནས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་རིགས་པར་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པའོ། །གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་འཇིག་ པ་མི་འཐད་པས་ན་མི་ཟད་པའོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་
Chinese
由于无有专注于彼之本身，故以法界之方式，极为了知无量等有情之行持。知心之摄略者：饶益复次，如来所说之心之摄略等，即是说摄略与所摄略尽灭之本身，以及尽灭亦非尽灭之本身。因此，专注于彼而入于法性，故彼摄略之心于世俗中尽灭，即是了知为坏灭之本身。然于胜义中，既无尽灭亦无坏灭，故为不尽灭，即如实了知不坏灭之清净。为了显示知心之散乱，饶益复次，如来所说之心之散乱等，即是说法性者，乃是法界无生之本身。由于不作意彼，故于世俗中向外趣入之心即是散乱，然于胜义中，则是无相，即以远离自性及刹那之无常故，为不尽灭，且以远离恒常之无常故，为不尽灭，且以不可能向外行故，如实了知为不散乱。为了显示知心不尽灭之相，饶益复次，如是宣说有情无量无数之心，是无量不尽灭等。何心如虚空般不可衡量且不尽灭耶？乃是一切有情之心，于自之等持之镜面上显现为不可衡量且不尽灭，故将如实知晓。如来加持者，乃是以大悲加持彼心直至轮回未空之际。无有止息，无有生起，无有安住者，乃是由于无有三种如其所应之相。因此，由于不具备有法之自性，故为无有依处。由于不能衡量之本身，故为不可衡量。如同法界般，坏灭不应理，故为不尽灭。心与贪欲相连
English
Since there is no focus on that itself, therefore, in the manner of the Dharmadhatu, he fully knows the conduct of sentient beings, such as the immeasurable. Knowing the collected mind: Furthermore, O Subhuti, the Tathagata speaks of the collected minds, etc., that is to say, the collected and the collected themselves are exhausted, and the exhausted is also the non-exhausted itself. Therefore, focusing on that and entering into the Dharma-nature, that collected mind is exhausted in the conventional, that is, knowing it as the very destruction. But in the ultimate sense, there is neither exhaustion nor destruction, so it is inexhaustible, that is, truly knowing the purity of the indestructible. In order to show the knowledge of the distracted mind, furthermore, O Subhuti, the Tathagata speaks of the distracted minds, etc., that is to say, the Dharma-nature is the very unborn nature of the Dharmadhatu. Because of not paying attention to it, the mind that enters outward in the conventional is distracted, but in the ultimate sense, it is without characteristics, that is, because of being separated from self-nature and the impermanence of the moment, it is inexhaustible, and because of being separated from the constant impermanence, it is inexhaustible, and because it is impossible to go outward, it is truly known as not distracted. In order to show the knowledge of the aspect of the inexhaustible mind, furthermore, O Subhuti, it is said that the minds of countless immeasurable sentient beings are immeasurable and inexhaustible, etc. What mind is as immeasurable and inexhaustible as the sky? It is the mind of all sentient beings, appearing on the surface of one's own samadhi mirror as immeasurable and inexhaustible, so it will be truly known. The blessing of the Tathagata is the blessing of that mind with great compassion until the end of samsara. There is no cessation, no arising, no abiding, because there are no three aspects as appropriate. Therefore, because it does not possess the self-nature of the Dharma, it is without a basis. Because of the inability to measure itself, it is immeasurable. Like the Dharmadhatu, destruction is unreasonable, so it is inexhaustible. The mind is connected with desire.