Tibetan
པོ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་མ་ཞུམ་པའི་སླད་དུ་མི་འཇིགས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་འདི་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཡུལ་གྱི་སྐད་དང་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རོ་མྱང་བ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བས་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཆོས་དུང༌། དོན་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། ཅ་ཅོ་མི་མངའ་བ་དང༌། དྲན་པ་ཉམ་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། ཐུགས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་བ་དང། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དྲུག་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདུན་བ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཉམས་པ་མི་མངའ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་དང༌། སྐུ་དང༌། གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བགྲང་བའི་ཚུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་ འདས་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ །འདི་ནི་རང་འབྱུང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་དེའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་གི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
为了毫无畏惧而产生的四种无畏相，被称为各自正确了知的波罗蜜多，即对于名相、法的体性、地域语言和辨别法的处所，按照顺序领悟其滋味；由于没有所知障的阻碍，为了所有智慧的无染着和无阻碍，即法、义、决定词和无碍辩才四种各自正确了知的相。这被称为所有不共佛法的波罗蜜多，即没有错乱，没有喧嚣，没有失念，没有不入定，没有异体性的分别念，没有不观察的舍，这样共有六种相；以及从清净所知障开始，没有退失欲、精进、念、禅定、智慧和解脱，这样共有六种相；以及身、语、意的事业都是智慧先导且智慧随行，共有三种相；以及对于过去、未来和现在没有染着和没有阻碍的三种智慧，与声闻等不共，因为是计数方式所不能及的，为了远远超越，所以是不共佛法的十八种相。这被称为如来如是性的波罗蜜多，即诸佛世尊所说的一切法的体性之义不变异，为了不颠倒的如是性，诸佛所说的一切如是性的相只有一个。这被称为自生波罗蜜多，即为了所有法无自性，因此证悟到不依赖于他，所以对于一切法拥有自在的自生相只有一个。这被称为一切智智的波罗蜜多，即为了完全了知一切法的自性之相，一切相
English
These four aspects of fearlessness, which arise in order to be utterly unafraid, are called the pāramitā of individually and correctly knowing, which means experiencing the taste of understanding in sequence the categories, the characteristics of the dharma, the language of the region, and the place of distinguishing the dharma; and because there is no obstruction of the obscuration of knowledge, in order for all wisdom to be without attachment and without obstruction, the four aspects of individually and correctly knowing the dharma, meaning, definitive words, and confidence. This is called the pāramitā of all the unshared dharmas of the Buddha, which means there is no confusion, no clamor, no loss of mindfulness, no non-absorption, no concept of otherness, and no unexamined equanimity, thus there are six aspects; and beginning with the purification of the obscuration of knowledge, there is no falling away from aspiration, diligence, mindfulness, samādhi, wisdom, and liberation, thus there are six aspects; and the activities of body, speech, and mind are all preceded by wisdom and followed by wisdom, thus there are three aspects; and the three wisdoms of being without attachment and without obstruction to the past, future, and present are not shared with the śrāvakas and others, because they are beyond the manner of counting, and in order to be far beyond, they are the eighteen aspects of the unshared dharmas of the Buddha. This is called the pāramitā of the tathatā of the tathāgata, which means that the meaning of the characteristics of all the dharmas spoken by the Buddhas, the Blessed Ones, does not change, and in order to be the non-inverted tathatā, there is only one aspect of the tathatā spoken by all the Buddhas. This is called the self-arisen pāramitā, which means that in order for all things to be without essence, the understanding of it is independent of others, so there is only one self-arisen aspect of having dominion over all dharmas. This is called the pāramitā of omniscient wisdom, which means that in order to fully know all the aspects of the nature of all dharmas, all aspects
Tibetan
་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཅིག་གོ །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དང༌། འདི་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གང་གི་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་དང༌། གང་གི་དོན་དུ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞི་དང་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ལམ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་དག་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས་བཟུང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་པའི་མཐར་ཐུག་རྣམས། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྗེས་མཐུན་པར། །ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་ན། །སློབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རིམ་བཞིན་ཏེ། །སུམ་ཅུ་བདུན་དང་སུམ་ཅུ་བཞི། །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱེ་བྲག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། རྣམ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་དག་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡམས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་དྲི་མེད་ཀྱི། །རྣམ་པ་ཡོད་མིན་ཞེས་གང་བཤད་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པས་ཕྱེ་བ་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཤད་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བསྟོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །།སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས་རྣམ་པ་རྣམས་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བ་པོ་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་མཉན་པ་ལ་སོགས
Chinese
以完全圆满正等觉的佛陀自身来说，相只有一种。如果这样，那么相如何区分呢？比如，十力等等的，以及这些的自性是什么，即是真如，以及这些是谁的，是自在地掌握一切法的自生者，以及为了谁的利益，是为了使一切法在一切方面都完全圆满正等觉的利益，这些依次是十、四、十八、一、一、一。这样，一切相智的道的所依之相就是三十九种。因为对于一切相智，由于声闻等差别而有不同的道，所以应当仅仅理解这些被称为相的。如是说：从忆念住开始，到佛陀相的究竟，与道谛相顺，分为三种一切智，对于弟子、菩萨和佛陀们次第是三十七、三十四、三十九。如是说。其中，一切智之相，按照声闻和菩萨的差别次第，也有无漏和有漏。道智之相，菩萨们因为没有完全断除烦恼，所以仅仅是有漏。一切相智之相，是圆满正等觉的佛陀，因为在一切方面都断除了烦恼和所知障以及习气，所以是一切法的智者，因此仅仅是无漏。如果将这些相合在一起，就是一百七十三种相。有人说，十六种之外没有无垢之相，这是指从对治烦恼障的角度来区分的，因此与此没有矛盾。《般若波罗蜜多释论·现观庄严论》的光明中，赞叹品第九。应当以特殊的加行来修习这些相，并且因为没有加行者就无法讲述这些，所以从听闻等开始。
English
In terms of the fully and perfectly enlightened Buddha himself, there is only one aspect. If so, how are the aspects distinguished? For example, the ten powers, etc., and what is the self-nature of these, which is Suchness, and whose are these, which are the self-born who freely control all dharmas, and for whose benefit, which is for the benefit of fully and perfectly enlightening all dharmas in all aspects, these are, in order, ten, four, eighteen, one, one, one. Thus, the aspects of the basis of the path of all-aspects-knowing are thirty-nine. Because for all-aspects-knowing, there are different paths due to the distinctions of hearers, etc., one should understand only those that are called aspects. As it is said: Starting from the mindfulness, up to the ultimate aspects of the Buddha, in accordance with the truth of the path, divided into three all-knowings, for disciples, bodhisattvas, and Buddhas, in order, are thirty-seven, thirty-four, and thirty-nine. Thus it is said. Among them, the aspects of all-knowing are, according to the distinction between hearers and bodhisattvas, both uncontaminated and contaminated. The aspects of path-knowing are only contaminated because bodhisattvas have not completely abandoned afflictions. The aspects of all-aspects-knowing are those of the fully and perfectly enlightened Buddha, because they have abandoned afflictions and the obscurations of knowledge, along with their imprints, in all aspects, and are therefore knowers of all dharmas, and thus are only uncontaminated. If these aspects are combined, there are one hundred and seventy-three aspects. Some say that there are no uncontaminated aspects other than the sixteen, which refers to the distinction from the perspective of counteracting the obscurations of afflictions, so there is no contradiction between this and that. The ninth chapter, the chapter on praise, in the light of the Ornament for Clear Realization, a commentary on the Perfection of Wisdom. One should cultivate these aspects with special application, and because these cannot be spoken of without an applicator, starting from listening, etc.
Tibetan
་པའི་སྣོད་སྦྱོར་བ་པོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ནི་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ལྷག་པར་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུམ་འདི་གཙོ་བོ་ཆེར་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱས། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་མགོན་བཅས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་ངོན་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཉུང་ཟད་ཙམ་དང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་པ་ལ་སོགས་པས་མཉེས་པར་བྱས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཞུས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་དྲི་བ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་བསྟན་དང་ཀུན་འདྲི་དང༌། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པས། །ལེན་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱི་རྟོག་བ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསོལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་ཞེས་གསོལ་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སློབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་འམ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་འདྲ་བར་ཇི་ལྟར་གཟུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་
Chinese
为了阐明成为法器的条件，因此提到了帝释天等，过去国王们所做的殊胜之事，都是以如来为对境，建造寺庙等。积累对众多佛陀的善根，是通过供养乞食等。被善知识完全摄受，是因为对善知识的特别依止。只有具备如上所说的三种殊胜之处，才成为这种具有各种特征的般若波罗蜜多母经，主要是听闻等的法器。如是说：对诸佛作殊胜，从中积累善根，具善知识之怙主，此乃听闻之法器。如是说。稍微一点，意为少许一点。侍奉过许多佛陀，意为通过身体的侍奉等使之欢喜。请问，意为为了断除疑惑，而请问自己的体性。请问，意为请问理由。积累对众多佛陀的善根，是为了修持布施等十度波罗蜜多。仅仅因为侍奉如来等，就成为受持等的法器。应当如是说。如是说：佛陀教法及普问，布施持戒等行持，受持等之诸法器，胜士如是而认为。如是说。帝释天的这种想法是合理的，因为对于谁具备如上所说的原因，就特别信奉谁。请问说：世尊，种姓之子吗？如是请问。如是学习等三个词，应从布施和正行以及结尾的阶段，或者从见道和修道以及殊胜道的差别来理解。如果没有证悟殊胜的意义，仅仅依靠受持等，如何能像不退转一样被理解呢？这种疑惑是为了什么呢？
English
In order to explain the conditions for becoming a vessel, therefore, mention is made of Indra and others. The excellent deeds done by the kings of the past were all directed towards the Tathagata, building temples and so on. Accumulating roots of virtue towards many Buddhas is through offering alms and so on. Being completely embraced by a virtuous friend is due to the special reliance on a virtuous friend. Only those who possess the three excellent qualities mentioned above become vessels for mainly listening to this Prajnaparamita Mother Sutra, which has various characteristics. It is said: To make excellent to the Buddhas, From which accumulate roots of virtue, Possessing a virtuous friend as protector, This is the vessel for listening. It is said. Just a little bit means a little bit. Having served many Buddhas means having pleased them through physical service and so on. Asking means asking about one's own nature in order to dispel doubts. Asking means asking for reasons. Accumulating roots of virtue towards many Buddhas is for the sake of practicing the ten paramitas such as generosity. Merely because of serving the Tathagata and so on, one becomes a vessel for upholding and so on. It should be said like this. It is said: Buddha's teachings and universal questions, Giving and practicing morality and so on, Vessels for receiving and upholding and so on, The noble ones think like this. It is said. This idea of Indra is reasonable, because whoever possesses the causes mentioned above, he especially believes in. Asking, "World Honored One, is it a son of lineage?" is how he asked. The three words such as learning in suchness should be understood from the stages of giving, the main practice, and the conclusion, or from the differences of the path of seeing, the path of cultivation, and the excellent path. If one does not realize the excellent meaning, how can one be understood as non-returning just by relying on upholding and so on? What is this doubt for?