Tibetan
པར་བྱང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང༌། རང་གི་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དྲུག་གི་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བསྡུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་གཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང༌། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་དག་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང༌། བདུན་དང༌། ལྔ་དང༌། བཅུ་དྲུག་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཡང་སྲིད་ཅན་གྱི་སྲིད་པ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུན་པའི་གཉེན་པོར་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདོད་ཆགས་པ་ལ་དགོངས་པས་བསྟན་ཏེ། བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འདོད་ཆགས་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་འདུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་འདོད་ཆགས་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་འདུན་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཚང་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་སོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལྡང་བ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདུན་པ་མེད་པས་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་འདུན་པ་ནི་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ན། དེ་མེད་ན་འདོད་ཆགས་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
能断除习气和烦恼的习气以及色等戏论，以及自己的证悟，和完全衰损的分别念这六者的各自决定的对治，成为独觉佛陀们见道的无漏，是知障的对治自性者，这些转变是，总的来说，全部是二十七种一切智的行相。如是说：从无的行相开始，到不动摇的行相之间，对每个谛有四种，道有十五种。这样说。在那之后，将要讲述道智的行相。其中，依靠完全的烦恼和另一方的助缘，集和道的谛是因，苦和灭的谛是果，这样从意义的角度来显示。集和道，苦和灭的谛，按照顺序，应当领会为八种，七种，五种，十六种行相。其中，因有三种行相，即意乐和贪欲以及具有再生的有，称为与喜乐相应。作为意乐的对治，说是离贪。一切法都是空性的自性，颠倒不虚的如是性，为了真如的缘故，没有贪欲就是离贪，是指对离贪作意者对贪欲者的开示，因为在第七位的时候，贪欲是主要的，没有它就显示为意乐的缘故。或者因为作为果的自性没有贪欲，所以显示没有它的因，不齐全就没有意乐，否则如果不齐全，果就不会产生，这是理。作为贪欲的对治，说什么没有生起，因为如幻性，一切法都是不分别的缘故，所谓生起，就是没有意乐就没有生起，是指对不执著诸法者的开示。这样做了之后，在贪欲的阶段，意乐是实际进入的因的根本，所以，没有它就显示没有贪欲的缘故。
English
Those that become the definite antidotes to each of the six—the obscurations and habitual tendencies of afflictions, the elaborations such as form, one's own realization, and the discriminations that are completely diminished—are the paths of seeing of the solitary realizers, which are without outflows and are the nature of antidotes to the obscurations of knowledge. Generally, if summarized, all are the twenty-seven aspects of omniscience itself. As it is said: 'Beginning from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, for each truth there are four, and for the path, it is taught as fifteen.' Thus it is said. After that, the aspects of the knowledge of the path will be explained. Among these, relying on complete afflictions and the support of the other side, the truths of arising and the path are causes, and the truths of suffering and cessation are results, thus showing from the perspective of meaning. The truths of arising, the path, suffering, and cessation should be understood as having eight, seven, five, and sixteen aspects respectively, in that order. Among these, there are three aspects of the cause: desire, attachment, and existence possessing rebirth, which is said to be associated with joy. As an antidote to desire, it is said to be freedom from attachment. All phenomena are the suchness that is not inverted by the nature of emptiness. For the sake of truth itself, the absence of attachment is freedom from attachment. This is shown with the intention of those who are free from attachment contemplating those who are attached. Because in the seventh case, attachment is the main thing, and without it, it is shown as desire. Alternatively, because the nature of the result is without attachment, it shows that there is no desire because its cause is incomplete. Otherwise, if it becomes incomplete, the result will not fail to arise, this is the reasoning. As an antidote to attachment, what is said to be 'no arising' is because, like illusion, all phenomena are non-conceptual. The so-called arising is the absence of arising because there is no desire. This is said with the intention of those who do not cling to phenomena. Having done so, in the state of attachment, desire is the main cause of actually entering, therefore, without it, it is shown that there is no attachment.
Tibetan
།ཡང་སྲིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྲིད་པ་དགའ་བ་དང་ལྡང་བའི་གཉེན་པོ་བརྗོད་པ་ནི་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ། སྲེད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་མེད་པས་ཞི་བའོ། །ཀུན་འབྱུང་ནི་གསུམ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གོ །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྐྱོན་མ་མཆིས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་ འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སླད་དུ་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་མེད་པ། ཞེ་སྡང་མེད་པ། གཏི་མུག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉན་པོར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་ནི་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་བར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་སེམས་ཅན་མ་མཆིས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའི་སླད་དུ་རྐྱེན་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་པར་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་འདུན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་རྐྱེན་གང་ཡིན་པ་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་བྱ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་གསུམ་དང༌། གསུམ་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྡང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལྡང་བ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལྡོག་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཚད་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐའ་གཉིས་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པའི་སླད་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གཉིས་
Chinese
又，宣说对治轮回原因之有的喜乐与生起的对治，名为寂静。为了不缘一切法之青色、黄色等相，由于贪爱为主的近取未寂灭故，为寂静。集起有三，即贪欲、嗔恚和愚痴。其对治称为无过失，为了到达十力与无畏等功德的彼岸，无有罪过是为无过失，即无有贪欲、无有嗔恚、无有愚痴之义。增上生是为遍计，因为从中生起贪欲等。其对治则说为无烦恼，为了有对二等显现执著的遍计，没有烦恼之因的增上生，是为无烦恼。坏聚见是一切过患之因，缘是显现执著于有情，其对治则说为无有情，以不颠倒之义，为了真实之边际，无缘即是无有情。如是，从离贪之相开始，到无有情之相的次第，依次是：何为因，即希求、贪欲、具足喜乐；何为集起，即贪欲、嗔恚、愚痴；何为增上生，即遍计；何为缘，即显现执著于有情。它们的对治是三、三、一、一。如是，集谛有八种相。称为无量，为了诸法生起，即将来生起的生起，没有生起的缘故，以不共品的还灭对治，获得此对治本身，为了开解有情无量的机会，道的相是无量的。又，如何开解有情无量的机会呢？宣说了不思二边，为了不执著一切法，轮回与涅槃的二边。
English
Furthermore, the antidote to the joy and arising of existence, which is the cause of rebirth, is called quiescence. Because the characteristics of all phenomena, such as blue and yellow, are not perceived, and because the close acquisition dominated by craving has not been extinguished, it is quiescence. There are three sources of arising: desire, hatred, and delusion. Their antidote is called faultlessness. To reach the other shore of qualities such as the ten powers and fearlessness, being without fault is faultlessness, meaning without desire, without hatred, and without delusion. Increasing birth is conceptualization, because desire and so on arise from it. Its antidote is said to be without affliction. Because there is conceptualization that manifests attachment to duality and so on, the absence of the cause of affliction is being without affliction. The view of the aggregates of destruction is the cause of all faults. Affliction is the manifestation of attachment to sentient beings, and its antidote is said to be without sentient beings. By the meaning of non-inversion, for the sake of the ultimate truth, being without affliction is being without sentient beings. Thus, starting from the aspect of being free from desire, to the aspect of being without sentient beings, the order is as follows: What is the cause? It is aspiration, desire, and possessing joy and pleasure. What is the source of arising? It is desire, hatred, and delusion. What is increasing birth? It is conceptualization. What is the affliction? It is the manifestation of attachment to sentient beings. Their antidotes are three, three, one, and one. Thus, the truth of the origin has eight aspects. It is called immeasurable because all phenomena arise, that is, the arising that will arise in the future, because there is no arising, by the extinction antidote of the dissimilar qualities, obtaining this antidote itself, in order to open up the opportunity for immeasurable sentient beings, the aspect of the path is immeasurable. Furthermore, how does one open up the opportunity for immeasurable sentient beings? It is said that one does not think about the two extremes. In order not to be attached to all phenomena, the two extremes of samsara and nirvana.