Tibetan
མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྒྱན་གྱི་སྣང་བ་ལས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཡུལ་གསུངས་ནས། སྐབས་སུ་བབ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཟབ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མངོན་པར་མི་བརྩོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཀའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བས་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་པས་ན་མོས་ པར་དཀའ་བ་སྟེ། ལྷག་པར་མོས་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་འཆིང་བ་དང་གྲོལ་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ནི་རིག་པས་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་བསྟན་ནས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། སྔོན་གྱི་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཕྱི་མའི་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ཁོ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ལ་མེད་པས་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །མོས་པར་དཀའ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མོས་པར་དཀའ་བ་ནི་འཛིན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་མོས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཐ་དད་བའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོད་པ་མེད་པས་ན་མཆད་པའོ། །ཡང་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན། །དེ་ཉིད་དམ་པའི་དོན་ཕྱིར་བཞེད།། ཐ་དད་མིན་ཕྱིར་རིགས་དེ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་དང་བདག་གི་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པ་ད་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དེ་མ་ཆད་པའོ། །དེ་བས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གཅད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱིར་བརྗོན་ནས། ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
《现观庄严论》之光明释中，名为有情地狱品第七。如是宣说了通达与未通达之因、获得与完全断除之境后，适时显示以极清净之体性的修道之清净，为总示之义，故而显示甚深之义。世尊宣说了“般若波罗蜜多是不现勤”等。因艰难与痛苦而格外信奉，故为难信奉，是格外难信奉之义。以异生与圣者的差别，不是有系缚与解脱吗？如何色非系缚非解脱呢？以“为何执着”来迎接此疑问，宣说了“色无自性之故”，因为三时之色以智慧为自性之故。总示之后，以过去等差别，宣说了“善现，色的前际”等。同样，以“为何执着”迎接疑问，宣说了“前际无自性之故”，以仅仅不是彼因所生之故，对于前际的自性，现在所生的色不存在的那个，就称之为那个。如前一样，以“为何”迎接疑问，宣说了“后际无自性之故”，以仅仅不是彼因所生之故，后际的果不存在于此，这样来组合词句。同样，以“为何”迎接疑问，宣说了“现在所生无自性之故”，以色等自己的自性空性之故，现在所生与体性相离。难信奉是因为不是异生之境之故。极难信奉是因为不是远离执着贪欲者之境之故。色等与般若波罗蜜多的自性，因为以世俗与胜义的差别而了知为各异，如何是极难信奉呢？以“为何”来迎接此疑问，善现
English
From the Light Commentary on the Abhisamayalankara, the seventh chapter is called "The Realm of Sentient Beings in Hell." Having explained the causes of understanding and not understanding, and the objects of attainment and complete abandonment, the text now appropriately reveals the purity of the path of meditation, characterized by extreme purity, as a general indication of profundity. The Blessed One spoke of the Prajnaparamita as "not manifestly striving," and so on. Because of devotion that is especially difficult and painful, it is difficult to believe, meaning especially difficult to believe. With the distinction between ordinary beings and noble ones, isn't there bondage and liberation? How is form neither bound nor liberated? The doubt is met with "Why cling?" and it is said, "Because form is without inherent existence," because the form of the three times is the nature of wisdom. After the general indication, "Subhuti, the prior limit of form," and so on, are spoken of with the distinctions of past, etc. Similarly, the doubt is met with "Why cling?" and it is said, "Because the prior limit is without inherent existence," because it is not born from that cause alone, so the inherent existence of the prior limit, that which does not exist in the presently arising form, is called that. As before, the doubt is met with "Why?" and it is said, "Because the posterior limit is without inherent existence," because the result of the posterior limit does not exist in this, which is not born from that cause alone, thus the words are arranged. Similarly, the doubt is met with "Why?" and it is said, "Because the presently arising is without inherent existence," because form and so on are empty of their own nature, so the presently arising is separated from characteristics. Difficult to believe because it is not the realm of ordinary beings. Extremely difficult to believe because it is not the realm of those who are free from clinging and desire. How is it extremely difficult to believe that form and so on, and the nature of the Prajnaparamita, are understood as different because of the distinction between conventional and ultimate? The doubt is met with "Why?" Subhuti
Chinese
如是宣说了“色之清净”等等。因无种种之差别，故为异体。因无以殊胜差别之体性而决断，故为不绝。又，因远离自与共相之体性之种种，故如次第而宣说。如是，于“饶益，若如是”等等中：何为世俗之如是性？彼即为胜义谛。彼种亦因非异体，如其所显而安住。以如是之方式，因远离于我与我所等等之显现执着，故色等等成为如幻之清净，即因远离一切不相符之方面，故入流等等之果位，乃是般若波罗蜜多之清净。如是，何为果位之清净，彼即是色等等之清净，因是不可二分，故异体即不绝。因此，果位之清净即色等等之清净，如是，色等等之清净即果位之清净也，如是显示之义。如是亦云：果位清净色等，清净性者为何？彼二非异体，不可断故说清净。如是宣说也。如是，于总说清净之后，为显示差别，故宣说“饶益，复次”等等，所谓一切智性之清净，即是一切智性三清净之同义语。因此，如是说，声闻众之断除烦恼障，与独觉众之断除烦恼障及所知障之执取一方之分别念，故一切智性乃是清净。菩萨众之断除三乘道之障碍，故道智性乃是清净。如来众之断除烦恼障与所知障及其习气，于一切方面皆断除之故，极度清净，从法界所生之自性，即是一切种智性之清净也，如是说。
English
Thus, "the purity of form" and so on were spoken. Because there is no distinction of various kinds, it is a different body. Because it cannot be decided by the nature of superior distinction, it is uninterrupted. Furthermore, because it is separated from the various characteristics of self and common characteristics, it is spoken in order. Thus, in "Ravana, if so" and so on: What is the conventional suchness? That is the ultimate truth. That kind is also because it is not a different body, it stays as it appears. In this way, because it is free from the manifestation of attachment to me and mine, etc., the form, etc., becomes a pure illusion, that is, because it is free from all incompatible aspects, the fruit of entering the stream, etc., is the purity of Prajna Paramita. Thus, what is the purity of the fruit position, that is the purity of form and so on, because it is inseparable, so the different body is uninterrupted. Therefore, the purity of the fruit position is the purity of form and so on, and so on, the purity of form and so on is the purity of the fruit position, as shown in the meaning. It is also said: The fruit is pure, the form is pure, what is the nature of purity? The two are not different bodies, and they are said to be pure because they cannot be broken. So it is said. In this way, after generally speaking of purity, in order to show the difference, it is said that "Ravana, again" and so on, the so-called purity of all-knowingness is the synonymous term for the three purities of all-knowingness. Therefore, it is said that the hearers eliminate the defilement obstacles, and the solitary觉s eliminate the defilement obstacles and the conceptual thoughts of grasping one side of the knowledge obstacles, so all-knowingness is pure. The Bodhisattvas eliminate the obstacles of the path of the three vehicles, so the wisdom of the path is pure. The Tathagatas eliminate the defilement obstacles and the knowledge obstacles and their habits, and because they are eliminated in all aspects, they are extremely pure, and the nature arising from the Dharma Realm is the purity of all kinds of wisdom, so it is said.