Tibetan
་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་ཡང་རྗེས་ཐོགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ། སྐད་ཅིག་གིས་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པས་ན་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ངོར་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྡ་ལ་ལྟོས་པས་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་འདིས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཆ་ཙམ་ཡོངས་སུ་པོར་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་ཁོ་ན་བཟུང་སྟེ་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྔར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཚིག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཁས་བླང་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པས་མི་འཛིན་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རུང་བ་དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ལེགས་པར་ཡོངས་ སུ་སྔོ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ནི་དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྩམས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་སྔོན་དུ་བྱས་པའོ། །གཞིར་བཅས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདུ
Chinese
具有自性的随喜福德之事的心，将产生极为殊胜的，而且在其后，善根的习气所熏染的，极其殊胜的心，以完全成熟之相，依缘起之法性力而生起。因为刹那间说名不合理，所以在孩童的面前，因为依赖于常续，并且依赖于名相，所以才安立言语。事物的真如状态，圣者弥勒菩萨以“菩萨摩诃萨以具有随喜的福德之事，回向于无上正等觉”之语，以业、作者、所作等方式宣说。对此，也不应完全抛弃事物的部分，只执着于言语，而产生令孩童恐惧的分别念。此外，如是随喜之后，应以言语说“具有随喜的福德之事，回向于无上正等觉”，如是先前圣者善现自己也应以自己的言语，承认对世俗谛方面所说之意。以“圣者善现如何”等之想法而说。如果不如所说之意而执持，则此时没有其他方式，如何回向呢？因为无论如何也不行，所以应执持如所说之意，这是总结语。为了显示此义，才说了“具有随喜的”等，与“以完全执持，如何才能很好地执持，以完全回向，如何才能很好地成熟”等相联系。为了显示不颠倒之相的回向作意之义，说了“此后，具寿善现”等，其中“开始”是指以分别念的智慧预先进行。“作为基础”是指前面。
English
The mind of an object of merit with self-nature will generate an extremely special one, and afterwards, the mind that is extremely special, imbued with the habit of that root of virtue, will arise by the power of the Dharma nature of dependent origination in the aspect of complete maturity. Because it is unreasonable to speak in an instant, in front of children, it is because it depends on continuity, and because it depends on names, speech is established. The state of suchness of things, the noble Maitreya Bodhisattva, with the words "The Bodhisattva Mahasattva dedicates the object of merit with joy to the unsurpassed perfect enlightenment," speaks in the manner of karma, agent, action, etc. In this regard, one should not completely abandon the part of things, but only cling to words, and generate discriminating thoughts that frighten children. Furthermore, after rejoicing in this way, one should say in words, "The object of merit with joy is dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment," as the noble Subhuti himself should also acknowledge the meaning of what was said on the side of conventional truth with his own words. It is said with the thought of "How is the noble Subhuti?" If one does not hold to the meaning as it is said, then at this time there is no other way, how to dedicate? Because it is impossible in any way, one should hold to the meaning as it is said, this is the concluding remark. In order to show this meaning, "with joy" etc. are said, and it is related to "How can one hold well by completely holding, how can one mature well by completely dedicating?" In order to show the meaning of the non-inverted aspect of dedication, "Then, the venerable Subhuti" etc. are said, among which "beginning" means to proceed in advance with the wisdom of discriminating thoughts. "As a basis" means in front.
Tibetan
ན་དུ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་བཞག་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དེ་ལ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་བར་མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སེམས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་རབ་སྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སེམས་དེ་མི་ཤེས་ཏེ་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་ཡོང་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དང་ལྡན་པར་གཟུང་ན་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདིས་སྒྱུ་མ་མཁན་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གཞན་འགའ་ཞིག །སྤྲུལ་པའི་རྟ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སེམས་ལ་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་འཇུག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་འགྱུར་བས་ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །སེམས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རོ། །དོན་འདི་ཉིད་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འགྲེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་དེ་ནི་མི་ཟད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་པ་མེད་པས་ན་མི་ཟད་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་སོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྒྲའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་ དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་གང་གི་སོ་སོར་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ནས། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ཤིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་དང༌། གང་གི་ཚེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་མངོན་པར་མི་ཆགས་པ་དང༌། བསྔོ་བར་བྱ་བའི་སེམས་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་ཀྱང་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའོ་སྙམ་དུ་ཡང་རྟོགས། དེའི་ཚེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་
Chinese
在那处将事物作为对境安立之后。以“应当回向”之语进行回向，因为是以分别念进行回向。因此，一切分别念，其自性显现的自体无意义，却执著为有意义而趣入，因此是虚妄的，以这样的想法，如何不会颠倒错乱等等这样说了。为了回答，圣者善现“如果”等等这样说了。彼心不成为心之想，是指，对于回向之心，不执著于胜义中心之显现。如果那样，有什么功德呢？“如是菩萨摩诃萨”等等这样说了。为了极度摄集，如何彼心等等这样说了。如是回向之心，如果是以“此是”而显现执著，如何彼心不了解，如果不领悟，如果那样进行回向，彼时因为是进入不真正观待之因，因此不是颠倒想等等这样连接。如此说，如果将分别念的无境执著为有境，彼时会成为错乱，因为此如同幻术师一般，了知无境，于彼无境领悟，以分别念回向，如果是完全了解自性，如何会错乱这样说了。以暗示所说的
English
After establishing things as objects in that place. Dedicating with the words "should dedicate," because dedicating is done with conceptualization. Therefore, all conceptualizations, their self-nature appearing self is meaningless, but clinging to it as meaningful and entering, therefore it is false, with such a thought, how can it not be inverted and confused, etc., thus it is said. In order to answer, the noble Subhuti said, "If," etc. That mind does not become the thought of mind, means, for the mind of dedication, not clinging to the appearance of the ultimate heart. If so, what merit is there? "Thus the Bodhisattva Mahasattva," etc., is said. In order to extremely gather, how that mind, etc., is said. Thus, the mind of dedication, if it is manifested and clung to as "this is," how that mind does not understand, if not comprehending, if dedicating in that way, at that time, because it is entering the cause of not truly depending, therefore it is not inverted thought, etc., thus connecting. Thus saying, if clinging to the non-object of conceptualization as having an object, at that time it will become confused, because this is like an illusionist, knowing the non-object, comprehending the non-object in that, dedicating with conceptualization, if it is completely understanding the self-nature, how can it be confused, thus it is said. What is said by implication
Chinese
于适当时机将要阐述的灭尽性等等即是证悟。如是思维，是指正行之时。心之法性亦是彼，是指：完全使之变绿的心，因为远离自性，所以是灭尽性等等的法性。何等之法，是指事物等等。何等之法，是指一切智性等等。为了以未来等等三种差别的解释来阐述此义，所以说了“如逝去者一般”等等。彼法是无尽的，是指：以法性的自性无有穷尽，所以是无尽，即是成佛。法不能完全回向法，是指：以完全回向的作意之法，回向福德应作之事物之法。因为以“将要回向”之语词的方式完全回向，所以是抛弃分别念。而且，那也是因为自性以对自己的无意义显现执着为有意义而进入，难道不是错乱吗？如果心想如何不会变成颠倒之想等等，以“为何如此”来迎接，说了“如此，那是不执着于完全回向”。如是说，当以虚构和真实性不了解自性的差别之时，将显现和应分别的事物合为一体，对任何各自显现的无意义执着为有意义而进入，因此会变成错乱。因为对于分别念的境，虚构者们确定是虚构的自性，是虚假的，并且在世俗中，不分别自性之知识的行境，对于如幻术般的自性者，也相异地见到如幻术般的自性者为不颠倒的自性，以及当不执着于完全回向，并且也证悟到将要回向之心不被使之变绿之心所知，并且也认为法不能完全回向。那时，如何会变成不颠倒呢，如是说。
English
The realization of cessation and so forth, which will be explained at the appropriate time. 'Thinking like this' refers to the actual moment. 'The nature of that mind is also that' means that the mind that completely greens is the nature of cessation and so forth because it is devoid of essence. 'Which dharmas' refers to things and so forth. 'Which dharmas' refers to omniscience and so forth. In order to explain this meaning with the distinction of the three explanations of the future and so on, it is said, 'As the past ones are.' That dharma is inexhaustible, which means that it is inexhaustible because it is inexhaustible by the nature of dharma, that is, Buddhahood. 'Dharma does not completely dedicate dharma' means that the dharma of completely dedicating attention dedicates the dharma of the object to be blessed. Because it is completely dedicated in the form of the word 'to be dedicated', it is the abandonment of conceptual thought. Moreover, it is also a mistake because one's own appearance is meaningless by nature, but one clings to it as meaningful and enters into it. If one wonders how it will not become inverted thoughts and so on, one is greeted with 'Why is that so?' and says, 'Thus, there is no attachment to that complete dedication.' It is said that when one does not know the difference of nature by fabrication and reality, one unites the appearance and the object to be distinguished, and clings to the meaningless appearance of each as meaningful and enters into it, so it becomes confused. Because for the object of conceptual thought, the fabricators are determined to be the nature of fabrication, which is false, and in the conventional, the object of knowledge that does not distinguish its own characteristics, for the nature of illusion, the nature of illusion is also seen differently as the nature of non-inversion, and when there is no attachment to complete dedication, and it is also realized that the mind to be dedicated is not known by the mind that makes it green, and it is also thought that dharma cannot be completely dedicated. At that time, how can it become non-inverted, it is said.