Tibetan
མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་འདི་ནི་སྟོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡོན་ཏ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་གིས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་ཏེ། གང་གིས་རང་གི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་སྣང་བའི་ངོ་བོར་མི་ཤེས་པ་དག་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའི་བློས་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་ལྟ་བ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བའི་རིམ་གྱིས་ལོག་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ཁོ་ན་སྟེ་མྱུར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་ལས་ཐག་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་རྟོགས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་འདི་དག་ནི་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་མང་དུ་ཐབས་མང་པོས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ རང་གི་ངོ་བོ་ལམ་བསླབས་པའི་ལས་དང་པོ་པར་གྱུར་པ། མྱུར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་རང་གི་ཤེས་པའི་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགྲོ་བའི་བླ་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པས་དད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་དུའི་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་གོ །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡུམ་ལ་མཆོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
不确定性也不是没有的。因此，如来佛的色身，具有光芒四射的相好，有缘众生所见到的这个，虽然不是导师的真如法身，然而，由于具有极其无垢的无量功德聚的法身的力量，使他们的各自的知识，以那样的色身的形象各自显现。那些不认识自己的知识显现为如来的自性的人，认为这是外面的世尊，以导师的智慧进行分别和观看，以及顶礼等等，逐渐成为增上生和决定善的容器，虽然是颠倒的各自显现，但如同对无常等等的分别一样，与事物相关联，通过分别念的传递，成为利益的因，仅仅是看到，但不是迅速的。因为，只要对事物有强烈的执着，知识就会普遍产生于所知，在那之前，那不是，并且执着于此的错乱的知识，远离了仅仅是看到。因此，如同魔术师们，对于自己变幻出的大象等等，显现为事物一样，不认为是事物的自性，所以没有强烈的执着，同样，不强烈执着于这些是真实。同样，多次以多种方法，长时间地学习大乘的 自性道，成为最初的行动者。想要迅速获得如来果位的人，也应该以如来的力量所产生的自己知识的影像，色身的如来，众生的导师，以强烈执着的方式进行修持，成为核心，从而产生信仰。那本身所显示的是，世尊我等等的祈请。从小到大的角度来说。然而，祈请世尊等等。然而，这个词的声音是词的连接，用于因为什么的意思。如果是不同的，那么供养佛母，如何变成供养如来呢？这样的疑惑是为了什么呢？
English
Uncertainty is not without its existence. Therefore, the Rupakaya of the Tathagata, endowed with radiant marks and signs, which is seen by fortunate sentient beings, although it is not the Dharmakaya of the teacher's Suchness, nevertheless, due to the power of the Dharmakaya, which possesses an immeasurable collection of supremely immaculate qualities, their respective consciousnesses appear individually in the form of such a Rupakaya. Those who do not recognize their own consciousness as the nature of the Tathagata appearing, think that this is the external Bhagavan, and through the teacher's wisdom, they discriminate and behold, and through prostrations and so on, they gradually become vessels of higher realms and definite goodness, although it is a reversed individual appearance, but like the discriminations of impermanence and so on, it is related to things, and through the transmission of discrimination, it becomes the cause of benefit, it is only seeing, but not quickly. Because, as long as there is strong attachment to things, knowledge will universally arise in the knowable, until then, that is not, and the deluded knowledge that clings to it is far from merely seeing. Therefore, just as magicians do not regard the elephants and so on that they conjure up as things, so they do not have strong attachment, similarly, they do not strongly attach to these as being true. Similarly, many times, with many methods, for a long time, the Mahayana's self-nature path is learned, becoming the initial actor. Those who wish to quickly attain the state of Tathagata should also cultivate the image of their own knowledge, the Rupakaya of the Tathagata, the teacher of beings, which arises from the power of the Tathagata, in a way of strong attachment, becoming the core, thereby generating faith. What is shown by that itself is the prayer of Bhagavan, myself, and so on. From the perspective of small to large. However, the prayer of Bhagavan and so on. However, the sound of this word is a conjunction of words, used for the meaning of 'because of what'. If they are different, then how does offering to the Mother become offering to the Tathagata? What is the reason for such a doubt?