Tibetan
གཞན་གང་གིས་ཞེ་གཅོད་པའི་ཚིག་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བདག་གིས་ཀྱང་ཚིག་འཁྱལ་པ་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ཚིག་འཁྱལ་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ཚིག་འཁྱལ་པ་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་ཚིག་འཁྱལ་པ་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བདག་གིས་ཀྱང་ཆགས་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ ཡང་ཆགས་སེམས་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ཆགས་སེམས་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་ཆགས་སེམས་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བདག་གིས་ཀྱང་གནོད་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་གནོད་སེམས་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། གནོད་སེམས་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་གནོད་སེམས་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། བདག་གིས་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། གཞན་གང་གིས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གནས་པར་མི་བྱེད། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་གནས་པར་མི་བྱེད། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གནས་པར་མི་བྱེད། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་དེ། གཞན་དུ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་མིར་གྱུར་པའམ་མི་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པས་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་བྱས་པའམ་ ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་བཅད་གཏུབས་ཤིང་ཁྱེར་ཏེ་དོར་ཡང་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ལས་ཅི་ཞིག་བཅད་པའམ་གཏུབས་པའམ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་སེམས་ཏོ། གཞན་དུ་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པ་དེ་དག་འདིར་འོང་ཞིང་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་བཅད་གཏུབས་ནས་ཁྱེར་ཞིང་དོར་བ་ནི་བདག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལེགས་པར་ཐོབ་བོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའི། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདོད་པས་དབེན་པ། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དག་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ
Chinese
其他谁舍弃了呵责之语，我就称赞他们的优点，并因随喜而感到高兴。我自己也舍弃了杂语。此外，我也劝勉他人舍弃杂语。我称赞舍弃杂语的优点。其他谁舍弃了杂语，我就称赞他们的优点，并因随喜而感到高兴。我自己也舍弃了贪心。此外，我也劝勉他人舍弃贪心。我称赞舍弃贪心的优点。其他谁舍弃了贪心，我就称赞他们的优点，并因随喜而感到高兴。我自己也舍弃了害心。此外，我也劝勉他人舍弃害心。我称赞舍弃害心的优点。其他谁舍弃了害心，我就称赞他们的优点，并因随喜而感到高兴。我自己也舍弃了邪见。此外，我也劝勉他人舍弃邪见。我称赞舍弃邪见的优点。其他谁舍弃了邪见，我就称赞他们的优点，并因随喜而感到高兴。不执著于持戒波罗蜜，不住于欲界，不住于色界，不住于无色界，不住于声闻地或独觉地。否则，那些善根就与一切有情共同，并回向于无上圆满正等菩提。就像那样，不执著于谁回向、回向什么、回向于何处的这三种概念，就这样回向。善现，如此一来，菩萨摩诃萨安住于精进波罗蜜，并完全受持持戒波罗蜜。请问，世尊，菩萨摩诃萨如何安住于精进波罗蜜，并完全受持安忍波罗蜜呢？世尊开示说，善现，在此，菩萨摩诃萨从发起最初发心开始，直到安住在菩提树下之间，不...
English
I praise the virtues of those who have abandoned words of reproach, and I rejoice in their agreement. I myself have also abandoned idle talk. Furthermore, I urge others to abandon idle talk. I praise the virtues of abandoning idle talk. I praise the virtues of those who have abandoned idle talk, and I rejoice in their agreement. I myself have also abandoned attachment. Furthermore, I also urge others to abandon attachment. I praise the virtues of abandoning attachment. I praise the virtues of those who have abandoned attachment, and I rejoice in their agreement. I myself have also abandoned harmful thoughts. Furthermore, I also urge others to abandon harmful thoughts. I praise the virtues of abandoning harmful thoughts. I praise the virtues of those who have abandoned harmful thoughts, and I rejoice in their agreement. I myself have also abandoned wrong views. Furthermore, I also urge others to abandon wrong views. I praise the virtues of abandoning wrong views. I praise the virtues of those who have abandoned wrong views, and I rejoice in their agreement. They do not abide in the realm of desire, determined by the perfection of morality. They do not abide in the realm of form. They do not abide in the formless realm. They do not abide in the ground of hearers or solitary Buddhas. Otherwise, those roots of virtue are made common with all sentient beings and are completely dedicated to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Just as they are dedicated, without engaging the three concepts of who dedicates, what is dedicated, and where it is dedicated, so they are dedicated. Subhuti, in this way, the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of diligence and completely upholds the perfection of morality. Asked: Blessed One, how does the Bodhisattva Mahasattva abide in the perfection of diligence and completely uphold the perfection of patience? The Blessed One said: Subhuti, here, the Bodhisattva Mahasattva, from the arising of the first thought, closely holds until sitting at the Bodhi tree...
Chinese
或者变成非人，使心极度扰乱，或者肢体和支分全部被砍断、截断并拿走抛弃，然而安住于精进波罗蜜多的菩萨摩诃萨不会这样想：我身上有什么被砍断、截断或拿走了。否则，他会这样想：为了什么而使我的身体圆满的那些人来到这里，砍断、截断并拿走抛弃肢体和支分，我所应获得的已经很好地获得了。这是因为他已经很好地忆念了诸法的自性。而且，那些善根也不会回向给声闻地或独觉地。否则，就与一切有情共同回向于无上正等觉。那么，如何回向呢？以不执著于谁回向、回向什么、回向于何处这三种概念的方式回向。善现，这样，菩萨摩诃萨安住于精进波罗蜜多，并且完全受持安忍波罗蜜多。 请问：世尊，如何菩萨摩诃萨安住于精进波罗蜜多，并且完全受持静虑波罗蜜多呢？ 世尊开示说：善现，在此，菩萨摩诃萨远离欲，远离罪恶不善法，有寻有伺，是远离所生的喜和乐的初禅，靠近修习而住。他寻和伺寂灭后，内心完全清净，心流成为一，无寻无伺，是定所生的喜和乐的二禅，靠近修习而住。他远离对喜的贪著，具有正念和正知地安住于舍，身体感受乐，圣者们说他是具有正念，对乐进行分别的舍。靠近修习无喜的第三禅
English
Or, having become non-human, caused extreme disturbance to the mind, or all the limbs and parts having been cut off, severed, taken away, and discarded, yet the Bodhisattva Mahasattva abiding in the perfection of diligence would not think, 'What of mine has been cut off, severed, or taken away?' Otherwise, he would think, 'Those who have come here to perfect my body, having cut off, severed, taken away, and discarded the limbs and parts, what I should have obtained has been well obtained.' This is because he has well recollected the nature of all dharmas. Moreover, those roots of virtue will not be dedicated to the Hearer's ground or the Solitary Buddha's ground. Otherwise, they are made common with all sentient beings and dedicated to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. So, how is it dedicated? It is dedicated in such a way that the three concepts of who dedicates, what is dedicated, and to where it is dedicated do not apply. Subhuti, in this way, the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of diligence and completely upholds the perfection of patience. Asked: Blessed One, how does the Bodhisattva Mahasattva abide in the perfection of diligence and completely uphold the perfection of meditative concentration? The Blessed One said: Subhuti, here, the Bodhisattva Mahasattva, being secluded from desires, secluded from sinful and unwholesome dharmas, with initial application and sustained application, dwells having closely cultivated the first dhyana, which is born of seclusion and is accompanied by joy and pleasure. When initial application and sustained application are nearly pacified, and with inner purity, the stream of mind becomes one, without initial application and without sustained application, he dwells having closely cultivated the second dhyana, which is born of samadhi and is accompanied by joy and pleasure. He, being free from attachment to joy, abides in equanimity with mindfulness and awareness, experiencing pleasure with the body, which the noble ones describe as abiding in equanimity, mindful, and contemplating pleasure. He closely cultivates the third dhyana, which is without joy.
Tibetan
ས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་སྔ་མ་ནས་ཀྱང་ནུབ་པས་བདེ་བ་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱམས་པ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདེ་བ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཚད་མེད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་གཟུགས་ལ་རགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལ་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ནམ་མཁའ་ལ་རགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རགས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལ་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལ་རགས་ལུས་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཞི་བར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ལེན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ
Chinese
彼安住于此。彼亦已舍弃乐受，亦已舍弃苦受，先前的悦意与不悦意亦已灭尽，无乐受，亦无苦受，趋近于舍与念清净的第四禅而安住。彼以对有情众生作乐想于心，趋近于慈无量而安住。彼以对有情众生作离苦想于心，趋近于悲无量而安住。彼以对有情众生作喜想于心，趋近于喜无量而安住。彼以对有情众生作无苦无乐想于心，趋近于舍无量而安住。彼以色为粗想，以虚空为寂静想于心，趋近于虚空无边处生处而安住。彼以虚空为粗想，以识为寂静想于心，趋近于识无边处生处而安住。彼以识为粗想，以少所有为寂静想于心，趋近于少所有处生处而安住。彼以少所有为粗想，以非想非非想处生处为寂静想于心，趋近于非想非非想处生处而安住。彼不领受彼等禅定、无量、无色之等至的异熟果报，否则为了成办有情众生的利益，而生于彼等之中，并使彼等有情于布施波罗蜜多，持戒波罗蜜多，忍辱波罗蜜多，精进波罗蜜多，静虑波罗蜜多，般若波罗蜜多，以及彼等六波罗蜜多圆满成熟，为了生起善根之义，承事供养诸佛薄伽梵，且从佛刹至佛刹而去，彼等善根亦与一切有情共同而至上。
English
He abides thus. He has also abandoned the feeling of pleasure, and also abandoned the feeling of suffering, and since the previous pleasant and unpleasant feelings have also ceased, there is neither pleasure nor suffering, and he abides having approached the fourth dhyana of equanimity and complete purity of mindfulness. He abides having approached immeasurable love, thinking of the feeling of happiness for sentient beings in his mind. He abides having approached immeasurable compassion, thinking of the feeling of being separated from suffering for sentient beings in his mind. He abides having approached immeasurable joy, thinking of the feeling of joy for sentient beings in his mind. He abides having approached immeasurable equanimity, thinking of the feeling of neither suffering nor happiness for sentient beings in his mind. He abides having approached the sphere of infinite space, thinking of form as coarse and space as peaceful in his mind. He abides having approached the sphere of infinite consciousness, thinking of space as coarse and consciousness as peaceful in his mind. He abides having approached the sphere of nothingness, thinking of consciousness as coarse and nothingness as peaceful in his mind. He abides having approached the sphere of neither perception nor non-perception, thinking of nothingness as coarse and the sphere of neither perception nor non-perception as peaceful in his mind. He does not fully accept the ripening of those dhyanas, immeasurables, and formless absorptions. Otherwise, in order to accomplish the benefit of sentient beings, he is born into them, and those sentient beings are fully matured in the perfection of giving, the perfection of ethics, the perfection of patience, the perfection of diligence, the perfection of meditation, the perfection of wisdom, and those six perfections. In order to generate roots of virtue, he attends to and honors the Buddhas, the Bhagavat, and goes from Buddha-field to Buddha-field. Those roots of virtue are also made common with all sentient beings and are supreme.