Tibetan
སྤྲོས་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། སྟོད་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ཏེ་དེ་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་དང། རང་བྱང་ཆུབ་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་བལྟས་ཏེ་དེ་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ
Chinese
是戏论。蕴、处、界、缘起是常，或者说无常，或者说乐，或者说苦，或者说我，或者说无我，或者说寂静，或者说不寂静，或者说应遍知，或者说非应遍知，这是菩萨摩诃萨的戏论。应遍知苦，这是菩萨摩诃萨的戏论。应断集，应现灭，应修道，这是菩萨摩诃萨的戏论。应行持六波罗蜜多，这是菩萨摩诃萨的戏论。应修内空性，这是菩萨摩诃萨的戏论。应修无事物自性空性直到空性，这是菩萨摩诃萨的戏论。应修四念住，四正断，四神足，诸根，诸力，七菩提分，八圣道分，这是菩萨摩诃萨的戏论。应修四圣谛，四禅，四无量，四无色定，八解脱，九次第住定，止观，无相，无愿，神通，三摩地，陀罗尼门，这是菩萨摩诃萨的戏论。应以知和见观察并超越须陀洹果，这是菩萨摩诃萨的戏论。应以知和见观察并超越一来果，不还果，阿罗汉，独觉菩提，这是菩萨摩诃萨的戏论。应圆满菩萨十地。
English
It is elaboration. The aggregates, sources, realms, and dependent origination are permanent, or impermanent, or happiness, or suffering, or self, or non-self, or peace, or non-peace, or to be fully known, or not to be fully known, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. Suffering should be fully known, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. Arising should be abandoned, cessation should be manifested, the path should be cultivated, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The six perfections should be practiced, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. Inner emptiness should be cultivated, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The emptiness of the nature of no thing should be cultivated up to emptiness, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of magical power, the faculties, the powers, the seven branches of enlightenment, the eightfold noble path should be cultivated, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The four noble truths, the four dhyanas, the four immeasurables, the four formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings, calm abiding, signlessness, wishlessness, clairvoyance, samadhi, the doors of dharani should be cultivated, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The fruit of stream-enterer should be observed with knowledge and vision and transcended, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The fruit of once-returner, the fruit of non-returner, Arhat, solitary enlightenment should be observed with knowledge and vision and transcended, this is the elaboration of a Bodhisattva Mahasattva. The ten Bodhisattva grounds should be perfected.
Tibetan
འོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་པའོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས
Chinese
所谓“哦”，是菩萨摩诃萨的戏论。所谓“菩萨无过失地进入”，是菩萨摩诃萨的戏论。所谓“佛刹完全清净”和“有情完全成熟”，是菩萨摩诃萨的戏论。所谓“生起如来的十力”和“生起四无畏”和“生起四无碍解”和“大慈”和“大悲”和“生起十八不共佛法”，是菩萨摩诃萨的戏论。所谓“获得一切种智”，是菩萨摩诃萨的戏论。所谓“断除习气结合的所有的烦恼”，是菩萨摩诃萨的戏论。因此，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，对于色是常还是无常，不生起戏论。对于乐和苦，以及我与无我，以及寂静与不寂静，以及应遍知与非应遍知，不生起戏论。对于受、想、行、识，是常还是无常，不生起戏论。对于乐和苦，以及我与无我，以及寂静与不寂静，以及应遍知与非应遍知，不生起戏论。对于处、界、缘起，是常还是无常，以及乐和苦，以及我与无我，以及寂静与不寂静，以及应遍知与非应遍知，不生起戏论。对于一切波罗蜜多，以及一切空性，以及三十七菩提分法，是常还是无常，
English
The so-called "Oh" is the play of a Bodhisattva Mahasattva. The so-called "entering without fault as a Bodhisattva" is the play of a Bodhisattva Mahasattva. The so-called "Buddha-fields being completely purified" and "sentient beings being completely ripened" are the play of a Bodhisattva Mahasattva. The so-called "generating the ten powers of the Tathagata" and "generating the four fearlessnesses" and "generating the four analytical knowledges" and "great loving-kindness" and "great compassion" and "generating the eighteen unshared qualities of a Buddha" are the play of a Bodhisattva Mahasattva. The so-called "attaining omniscience" is the play of a Bodhisattva Mahasattva. The so-called "abandoning all afflictions that connect with habitual tendencies" is the play of a Bodhisattva Mahasattva. Therefore, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not generate proliferation regarding whether form is permanent or impermanent. He does not generate proliferation regarding what is called pleasure and pain, and self and not-self, and peace and non-peace, and what should be fully known and what should not be fully known. He does not generate proliferation regarding whether feeling, perception, formations, and consciousness are permanent or impermanent. He does not generate proliferation regarding what is called pleasure and pain, and self and not-self, and peace and non-peace, and what should be fully known and what should not be fully known. He does not generate proliferation regarding whether the sense bases, elements, and dependent origination are permanent or impermanent, and what is called pleasure and pain, and self and not-self, and peace and non-peace, and what should be fully known and what should not be fully known. Regarding all the perfections, and all emptinesses, and the thirty-seven factors of enlightenment, whether they are permanent or impermanent,
Tibetan
་བྱ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དང༌། རང་བྱང་ཆུབ་ཤེས་ པ་དང་མཐོང་བས་བལྟས་ཏེ་དེ་ལས་འདའ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །མི་འཇིགས་པ་བཞི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྤྲོ་བ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འཕྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་གཞན་གང་ཡང་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའམ། གང་ལ་འཕྲོ་བར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་
Chinese
以及行为，快乐和痛苦，自我和无我，寂静和不寂静，应该完全了解的和不应该完全了解的，不应生起欢喜。对于圣谛，禅定，无量，无色界的等至，八解脱，次第安住的等至，空性，无相，无愿，神通，三摩地，以及陀罗尼门等应当修习，不应生起欢喜。对于入流果，一来果，不来果，阿罗汉果，以及以自菩提智和见地观察并从中超越，不应生起欢喜。对于圆满菩萨十地，不应生起欢喜。对于菩萨无过失的行持，不应生起欢喜。对于清净佛土，以及成熟一切有情，不应生起欢喜。对于生起如来十力，不应生起欢喜。对于生起四无畏，不应生起欢喜。对于生起四无碍解，不应生起欢喜。对于生起大慈和大悲，不应生起欢喜。对于生起十八不共佛法，不应生起欢喜。对于获得一切种智，不应生起欢喜。对于断除习气相续的一切烦恼，不应生起欢喜。那是什么原因呢？因为自性不会对自性生起欢喜，无事物也不会对无事物生起欢喜。除了自性和无事物之外，没有任何其他的法会生起欢喜，也没有任何可以生起欢喜的对象。善现，就是这样。
English
and actions, happiness and suffering, self and non-self, peace and non-peace, what should be fully understood and what should not be fully understood, one should not generate joy. One should not generate joy towards contemplating the noble truths, meditative stabilizations, immeasurables, formless absorptions, the eight liberations, the successively abiding stabilizations, emptiness, signlessness, wishlessness, clairvoyance, samadhi, and the gateways of dharani. One should not generate joy towards observing and transcending the fruit of stream-enterer, the fruit of once-returner, the fruit of non-returner, the state of arhat, and with self-awakened wisdom and view. One should not generate joy towards perfecting the ten bhumis of a bodhisattva. One should not generate joy towards engaging in the faultless conduct of a bodhisattva. One should not generate joy towards purifying the Buddha-field and fully ripening all sentient beings. One should not generate joy towards generating the ten powers of a Tathagata. One should not generate joy towards generating the four fearlessnesses. One should not generate joy towards generating the four analytical knowledges. One should not generate joy towards generating great love and great compassion. One should not generate joy towards generating the eighteen unshared qualities of a Buddha. One should not generate joy towards attaining omniscience. One should not generate joy towards abandoning all afflictions that connect habitual tendencies. Why is that? Because intrinsic nature does not generate joy in intrinsic nature, and non-things do not generate joy in non-things. Apart from intrinsic nature and non-things, there is no other dharma that generates joy, nor is there any object in which joy can be generated. Subhuti, it is like that.