Tibetan
ང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་གང་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། གོ་ཆ་བརྟན་ཞིང་ཕ་རོལ་གནོན་པ་བརྟན་པས་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱི་སེམས་མི་བྱེད་དེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རྩི་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་ན་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བས་རྣམ་པ་འཕེལ་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན་མཚན་མར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པར་གནས་པས་ན་སེམས་ལ་གནས་པའི་བརྣབ་སེམས་དང། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་བསྡམ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་མིག་གི་དབང་པོ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་དང༌། སྣས་དྲི་བསྣམས་པ་དང༌། ལྕེས་རོ་མྱངས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་ལ་རེག་པ་དང༌། ཡིད་གྱི་ཆོས་ཤེས་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་ན་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་འགྲོ་བའམ། འགྲེང་བའམ། འདུག་པའམ། ཉལ་བ་དང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་མི་སྤོང་རྣམ་པར་མི་སྤོང་ཞིང་དེ་ལག་པ་མི་རྒོད་པར་འགྱུར། རྐང་པ་མི་རྒོད་པར་འགྱུར། ཁ་མི་རྩུབ་པར་ འགྱུར། ངག་མི་མང་བར་འགྱུར་ཏེ། མིག་མི་གཡེང་ཞིང་དབང་པོ་མི་གཡེང་བ་དང༌། མི་རྒོད་པ་དང༌། སེམས་མི་གཡོ་བ་དང༌། ལུས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། སེམས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། ལུས་ཞི་བ་དང༌། ངག་ཞི་བ་དང༌། སེམས་ཞི་བ་དང༌། ངོ་ལྐོག་མེད་པར་སྤྱོད་ལམ་མ་བཅོས་པ་དང༌། ཟས་དང༌། སྐོམ་དང༌། མལ་སྟན་དང༌། ན་བའི་རྐྱེན་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་ཅི་འདྲ་འདྲས་ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། དགང་སླ་བ་དང༌། གསོ་སླ་བ་དང༌། ཆོག་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་དགེ་བ་དང༌། འདུ་འཛི་ཡང་དབེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དང༌། རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་ལ་ཡང་མཉམ་ཞིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། སྨད་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང༌། གསོན་པ་དང༌། ཤི་བ་ལ་ཡང་སྙོམས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ། མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། དགྲ་དང་བཤེས་དང༌། ལེགས་པ་དང༌། མི་ལེགས་པ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བར་གནས་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་གནས་པ་དང༌། སྒྲ་སྙན་པ་དང༌། སྒྲ་མི་སྙན་པ་དང༌། འདྲེས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྙོམས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་
Chinese
以“无我”之名，以无造作之相而行。彼具如是善巧方便，故于善根增长堪能之波罗蜜多而行。彼行忍辱波罗蜜多，且令有情成熟。佛刹亦令清净。若非如此，则为救度一切有情，及为令有情成熟之故，除行忍辱波罗蜜多外，于忍辱之果，凡于轮回中应受用者，不希求如是之果。 善现，复次，菩萨摩诃萨于行精进波罗蜜多时，从初发心即善为摄持，以具一切种智之作意而精进。铠甲坚固，且胜伏他者亦坚固，故不生懈怠及放逸之心。彼为菩提之义，纵受苦亦不以为意。何以故？善现，谓彼如是知一切法自性空，且见一切法为无、为未生、为未圆满、为未显现。若入诸法之法性，然 一切法乃以无有堪能之“无有”之名，以无造作之相而行。彼具如是善巧方便，故于善根增长，而行精进波罗蜜多。彼行精进波罗蜜多，且令有情成熟。佛刹亦令清净。若非如此，则为救度一切有情，及为令有情成熟之故，除行精进波罗蜜多外，于精进之果，凡于轮回中应受用者，不希求如是之果。 善现，复次，菩萨摩诃萨于行静虑波罗蜜多时，从初发心即善为摄持，以具一切种智之作意而入诸静虑。眼
English
It proceeds with the characteristic of non-fabrication in the name of "no self." Because it possesses such skillful means, it engages in the perfection of patience, which is capable of increasing the roots of virtue. It engages in the perfection of patience and matures sentient beings. It also purifies the Buddha-fields. Otherwise, for the sake of completely saving all sentient beings and for the sake of maturing sentient beings, apart from engaging in the perfection of patience, it does not desire such a result as the result of patience that should be fully enjoyed in samsara. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva engages in the perfection of diligence, from the moment of first generating the mind, he takes it up well and exerts diligence with the intention of possessing all-knowingness. Because the armor is firm and the subjugation of others is also firm, he does not generate a mind of laziness and indolence. He does not even consider suffering for the sake of enlightenment. Why is that? Subhuti, it is because he knows that all phenomena are empty of their own nature, and he sees that all phenomena are non-existent, unborn, incomplete, and unmanifest. Even if he enters into the Dharma-nature of phenomena, All phenomena proceed with the characteristic of non-fabrication in the name of "no ability whatsoever" and "non-existent." Because it possesses such skillful means, it engages in the perfection of diligence, increasing the roots of virtue. It engages in the perfection of diligence and matures sentient beings. It also purifies the Buddha-fields. Otherwise, for the sake of completely saving all sentient beings and for the sake of maturing sentient beings, apart from engaging in the perfection of diligence, it does not desire such a result as the result of diligence that should be fully enjoyed in samsara. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva engages in the perfection of meditative concentration, from the moment of first generating the mind, he takes it up well and enters into all the meditative concentrations with the intention of possessing all-knowingness. The eye
Chinese
如果用眼睛看到事物，就不会执著于相状，也不会执著于显现的征兆。因为保持本来的状态，没有用眼根的律仪来约束，为了约束心中存在的贪婪和不悦，以及依附于心的罪恶和不善之法，所以要努力修行，守护眼根。同样，用耳朵听到声音，用鼻子嗅到气味，用舌头尝到味道，用身体接触到所触，以及用意识了知法，就不会执著于相状，也不会执著于显现的征兆。因为保持本来的状态，没有用意识的律仪来约束，为了约束贪婪和不悦，以及依附于心的罪恶和不善之法，所以要努力修行，守护意根。无论是行走、站立、坐卧，还是不说话的时候，也不舍弃等持的状态，不放弃这种状态，这样手就不会粗糙，脚也不会粗糙，口也不会粗暴，话也不会多。眼睛不散乱，诸根不散乱，不粗野，心不摇动，身体不迷惑，心不迷惑，身体寂静，语言寂静，心寂静，没有虚伪，行为不做作，对于食物、饮料、卧具、生病时的医药、以及任何用具，都知足少欲，容易满足，容易养活，知足，行为善良，并且是远离喧嚣的处所。对于得到和得不到，也保持平等，不改变，没有高低之分。对于快乐和痛苦，赞扬和诽谤，名声和无名，活着和死去，也保持平等，不改变，没有高低之分。对于敌人和朋友，好和不好，令人满意和令人不满意，悦耳的声音和不悦耳的声音，混合的和不混合的，也保持平等，不改变，没有高低之分。对于美丽的容貌和丑陋的容貌，都是远离随顺和不随顺的。这是为什么呢？善现，这是因为这个缘故。
English
If one sees forms with the eyes, one will not cling to characteristics, nor will one cling to manifest signs. Because one remains in the natural state, without restraining the sense faculty of the eyes with discipline, one strives to restrain the covetousness and displeasure that dwell in the mind, and the sinful and unwholesome dharmas that depend on the mind, and one guards the sense faculty of the eyes. Similarly, when one hears sounds with the ears, smells odors with the nose, tastes flavors with the tongue, touches tangible objects with the body, and knows dharmas with the mind, one will not cling to characteristics, nor will one cling to manifest signs. Because one remains in the natural state, without restraining the sense faculty of the mind with discipline, one strives to restrain the covetousness and displeasure, and the sinful and unwholesome dharmas that depend on the mind, and one guards the sense faculty of the mind. Whether walking, standing, sitting, lying down, or not speaking, one does not abandon the state of meditative equipoise, one does not forsake this state, so that the hands do not become rough, the feet do not become rough, the mouth does not become harsh, and the speech does not become excessive. The eyes are not distracted, the senses are not distracted, not coarse, the mind is not agitated, the body is not confused, the mind is not confused, the body is peaceful, the speech is peaceful, the mind is peaceful, there is no hypocrisy, behavior is unpretentious, and one is content with whatever food, drink, bedding, medicine for sickness, and utensils are available. Easy to satisfy, easy to nourish, content, virtuous in conduct, and one dwells in a secluded place, far from crowds. One remains equal and unchanging towards gain and loss, without high or low. One remains equal and unchanging towards pleasure and pain, praise and blame, fame and infamy, life and death, without high or low. One remains equal and unchanging towards enemies and friends, good and bad, agreeable and disagreeable, pleasant sounds and unpleasant sounds, mixed and unmixed, without high or low. One is free from conformity and non-conformity towards beautiful and ugly forms. Why is this? Subhuti, it is because of this.