Tibetan
་སྙིང་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོགས་པས་དེ་འདི་སྙམ་སྟེ། ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་བཅད་གཏུབས་ཀྱང་སུ་ལ་སྤྱོད། སུ་ལ་བཅད། ལུས་ལ་ནི་སུའི་ལས། ཚོར་བ་ནི་སུའི་ཚོར་བ། འདུ་ཤེས་ནི་སུའི་འདུ་ཤེས། འདུ་བྱེད་ནི་སུའི་འདུ་བྱེད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཚེ་འདི་སྙམ་སྟེ། གང་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཀྱལ་པ་བྱས་ན་གནོད་སེམས་སུ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད། འཁྱལ་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་སྙམ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་བསྔོའི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་བཅུ་བརྒྱད་པ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་འདོད་པས་དབེན། སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང༌།
Chinese
以无有实义作意而安住，如是各别了知，彼作是念：肢体和手足被截断砍伐，于谁而用？于谁而截？身体是属于谁的业？感受是属于谁的感受？意识是属于谁的意识？行是属于谁的行？识是属于谁的识？如是念。彼如是各别审察之时，作是念：对于谁而享用和戏弄会生起害心，如是之享用又有何？戏弄又有何？如是念。彼等善根也不回向于声闻和独觉，与一切有情共同而回向于无上正等觉，彼如何以何而回向，以及何所回向，以及于何处回向的三种作意不生起，如是回向。 善现，如是菩萨摩诃萨安住于禅定波罗蜜多，受持忍辱波罗蜜多。 五十八品完。 请问：世尊，如何菩萨摩诃萨安住于禅定波罗蜜多，受持精进波罗蜜多？ 世尊告言：善现，于此菩萨摩诃萨安住于禅定波罗蜜多，离欲，离诸不善法，有寻有伺，离生喜乐具足，于初禅而近修安住。彼寻和伺止息后，内清净，心之相续成一，无寻无伺，定生喜乐具足，于第二禅而近修安住。彼离喜贪，具念正知而住于舍，以身感受乐，圣者们说具念乐住舍性，离喜之第三禅而近修安住。彼乐也舍弃，苦也舍弃，
English
Abiding with the perception of having no essence. Thus, understanding separately, one thinks: Even if limbs and hands and feet are cut off, for whom is it used? For whom is it cut? Whose action is it for the body? Whose feeling is the feeling? Whose consciousness is the consciousness? Whose action is the action? Whose consciousness is the consciousness? Thus one thinks. When one examines separately in this way, one thinks: For whom to enjoy and joke would give rise to harmful thoughts, what kind of enjoyment is there? What kind of joking is there? Thus one thinks. Those roots of virtue are not dedicated to the Shravakas and Pratyekabuddhas, but are made common to all sentient beings and dedicated to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. How and by what is it dedicated, and what is dedicated, and where the three perceptions of dedication do not arise, thus it is dedicated. Subhuti, thus the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of meditation and upholds the perfection of patience. Chapter Fifty-Eight. Request: Blessed One, how does the Bodhisattva Mahasattva abide in the perfection of meditation and uphold the perfection of diligence? The Blessed One said: Subhuti, here the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of meditation, secluded from desires, secluded from unwholesome dharmas, with thought and examination, possessing joy and happiness born of seclusion, and dwells in the first dhyana. When thought and examination cease, there is inner purity, the continuum of mind becomes one, without thought and without examination, possessing joy and happiness born of concentration, and dwells in the second dhyana. Having abandoned attachment from joy, abiding in equanimity with mindfulness and awareness, experiencing happiness with the body, the noble ones say, 'Abiding in happiness with mindfulness, examining equanimity,' and dwells in the third dhyana, which is without joy. Having abandoned happiness and abandoned suffering,
Tibetan
ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་སྔ་ནས་ཀྱང་ནུབ་པས། བདེ་བ་ཡང་མེད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་པ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་ཏེ། །དེ་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དེ། དེ་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡང་རབ་ཏུ་གཡོ་བར་བྱེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཞིང་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །མང་པོར་གྱུར་ཞིང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །རྩིག་པ་ལས་ཐལ་བ་དང༌། ར་བ་ལས་ཐལ་བ་དང༌། རི་ལས་ཐལ་བར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ས་ལ་ཡང་གྱེན་དུ་འབྱུང་བ་དང་འོག་ཏུ་འཛུལ་བར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་ལ་ཡང་འབྱིང་བ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དུ་བར་འཐུལ་ཞིང་མེ་འབར་ཏེ། དཔེར་ན་མེའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ། །ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟར་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ལ་འདི་ལྟར་མཐུ་ཆེ་ཞིང་དབང་ཆེ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ལག་པས་བྱུགས་ཤིང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ལུས་ཀྱིས་དབང་སྒྱུར་རོ། །དེ་ལྷའི་རྣ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་མིའི་ལས་འདས་པས་ལྷ་དང་མིའི་སྒྲ་ཉེ་བའམ་རིང་ཡང་རུང་སྟེ་ཐོས་སོ། ། དེ་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་དང་གང་ཟག་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །བླ་ན་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་བར་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་སེམས་གཅིག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནས། སེམས་བརྒྱའི་བར་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །བསྐལ་པ་གཅིག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནས་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མའི་བར་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ། བདག་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ན་འདུག་སྟེ། མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རུས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རིགས་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། ཁ་ཟས་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཟ་ཟ། ཡུན་ནི་འདི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་འདུག་འདུག །ཚེའི་མཐའ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྣམ་པ་དང་བཅས། གཏན་ཚིགས་དང་བཅས། དན་རྟགས་དང་བཅས་པར་བདག་དང་གཞན་གྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །དེ་ནི་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པས་སེམས་ཅན་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའི་བར་དུ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་སྟེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོའི། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བ་དང༌། གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་གསུམ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པས་གཟུགས་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་སོ། །མིག་མི་དམིགས་སོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་མི་དམིགས་སོ། །སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་དང༌། ཆོས་མི་དམིགས་སོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མི་དམིགས་སོ། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་མི་དམིགས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་དུ་མི་དམིགས་སོ། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་མི་དམིགས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་
Chinese
由于喜悦和不喜悦早已消失，既没有喜悦也没有痛苦，他安住于舍和念清净的第四禅。他对禅定和禅定的支分也不执著于相。他以如此等持的心，体验各种神通。他能使这大地剧烈震动。他能一变多，也能多变一。他也能体验显现和不显现。他能无碍地穿过墙壁、栅栏和山，就像鸟在空中飞行一样。他也能在空中行走，就像有翅膀的鸟一样。他也能在地上向上冒出和向下潜入，就像在水中一样。他也能在水中行走而不下沉，就像在地上一样。他能像烟一样升腾，像火一样燃烧，就像巨大的火堆一样。他也能用手触摸日月这些如此神通广大、如此威力强大、如此有权威的事物，并用身体控制直到梵天世界。他以清净超人的天耳，听到天和人的声音，无论远近。 他以心如实了知其他众生和个体的内心。对于有贪欲的心，他如实了知为有贪欲的心。对于无上的心，他如实了知为无上的心。他能回忆起多种前世的经历，从回忆起一个心念，到回忆起一百个心念。从回忆起一个劫，到回忆起一百个劫。甚至能回忆起无数个百千万亿劫。我曾在那里生活，名字叫这个，姓氏叫这个，种族叫这个，吃这样的食物，在那里住了这么久，寿命到了这个尽头。像这样，我从这里死后转生到那里。
English
Since pleasure and displeasure have already vanished, and there is neither pleasure nor pain, he dwells in the fourth dhyana, which is characterized by equanimity and purity of mindfulness. He does not cling to the characteristics of the dhyana and its factors. With a mind thus composed, he experiences various supernormal powers. He can make this great earth tremble. He can become one and become many. He can become many and become one. He can also experience appearing and disappearing. He can pass through walls, fences, and mountains without obstruction, just as a bird flies in the sky. He can also walk on the sky, just like a winged bird. He can also emerge upwards and dive downwards on the earth, just as in water. He can also walk on water without sinking, just as on land. He can rise like smoke and burn like fire, just like a great pile of fire. He can also touch the sun and moon, which are so powerful, so mighty, and so authoritative, with his hand, and control with his body up to the Brahma world. With a pure, superhuman divine ear, he hears the sounds of gods and humans, whether near or far. He knows the minds of other beings and individuals as they really are. He knows a mind with lust as a mind with lust, as it really is. He knows a mind without superior as a mind without superior, as it really is. He can recall various past lives, from recalling one thought to recalling a hundred thoughts. From recalling one kalpa to recalling a hundred kalpas. He can even recall countless hundreds of thousands of millions of kalpas. I lived there, my name was this, my family was this, my race was this, I ate such food, I lived there for so long, and the end of my life was this much. Like this, having died from here, I was reborn there.
Chinese
从名为“某处出生”开始，到“从那里去世后转生到这里”为止，连同形态、理由和标志，回忆起自己和他人的多种住处。这是因为拥有清净超人的天眼，能如实了知众生的死亡和转生，乃至众生如何行进，都能如实了知。他安住于这五种神通，为了侍奉、请问、祈求诸佛世尊，积累善根，成熟众生，清净佛土，从佛土到佛土。这些善根也不会回向给声闻地或独觉地，而是与一切众生共同回向于无上正等觉。他如何回向，以何回向，回向于何处，不生起这三种概念，如此回向。善现，如此菩萨摩诃萨安住于禅定波罗蜜多，并完全掌握精进波罗蜜多。提问：世尊，菩萨摩诃萨如何安住于禅定波罗蜜多，并完全掌握般若波罗蜜多？世尊回答说：善现，在此，菩萨摩诃萨安住于般若波罗蜜多，因此不见色，不见受、想、行等，不见识。不见眼，不见耳、鼻、舌、身、意。不见色，不见声、香、味、触、法。不见眼识，乃至不见意识。不见眼触，乃至不见意触。不见眼触所生的感受，乃至不见意触
English
From the point of being born in a certain place, up to the point of dying and being reborn here, with forms, reasons, and signs, he remembers various abodes of himself and others. This is because, with the pure and transcendent divine eye, he truly knows the death and rebirth of sentient beings, and how sentient beings proceed, he truly knows. He abides in these five superknowledges, and in order to serve, question, and request the Buddhas, the Bhagavat, accumulate roots of virtue, ripen sentient beings, and purify the Buddha-fields, he goes from Buddha-field to Buddha-field. These roots of virtue are not dedicated to the Hearer's ground or the Solitary Buddha's ground, but are made common with all sentient beings and dedicated to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. How does he dedicate, with what does he dedicate, and where does he dedicate, he does not engage in these three concepts, thus he dedicates. Subhuti, thus the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of meditation and fully grasps the perfection of diligence. Question: Bhagavan, how does the Bodhisattva Mahasattva abide in the perfection of meditation and fully grasp the perfection of wisdom? The Bhagavan replied: Subhuti, here, the Bodhisattva Mahasattva abides in the perfection of wisdom, therefore he does not perceive form, nor does he perceive feeling, perception, formations, or consciousness. He does not perceive the eye, nor does he perceive the ear, nose, tongue, body, or mind. He does not perceive form, nor does he perceive sound, smell, taste, touch, or phenomena. He does not perceive eye-consciousness, up to mind-consciousness. He does not perceive eye-contact, up to mind-contact. He does not perceive the feeling born from eye-contact, up to mind-contact.