Tibetan
།འདིར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལྷག་པར་མོས་ནས་ཉི་ཚེའི་ཤེས་པས་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཞུགས་ནས་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་བགྱིད་པའི་སླད་དུ་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནང་གི་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ལ་དེ་ལས་གཞན་ པའི་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་གང་ཞིག་ཤེས་པར་བགྱིད་པའམ། གང་ཞིག་ཤེས་པར་བགྱི་བའམ། གང་གིས་ཤེས་པར་བགྱིད་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་ཚོར་བའི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ནང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་ནང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང༌། ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་ནང་གི་ཚོར་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། ཤེས་པ་དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ཤེས་པ་དེ་གཟུགས་ལས་གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང༌། ཤེས་པ་དེ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། ཤེས་པ་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་
Chinese
在此，到处游行的持鬘者，以极大的虔诚追随，并以日常的知识进入。他进入后，没有完全执取色，受，想，行，以及识。那是什么缘故呢？因为他不作意于相，所以他对以自性空性之法，什么法也没有完全执取。那是什么缘故呢？因为他没有如实地见到那知识的内在获得和证悟。他没有如实地见到那知识的外在获得和证悟。他没有如实地见到那知识的内外获得和证悟。他没有如实地见到那知识的除此之外的获得和证悟。那是什么缘故呢？因为他没有如实地见到，那所知的，那将知的，那能知的法。那是什么缘故呢？因为他没有如实地见到，那知识是内在的色。那知识是内在的受。那知识是内在的想。那知识是内在的行。那知识是内在的识。那知识是外在的色。那知识是外在的受，外在的想，外在的行，那知识是外在的识。那知识是内在外的色。那知识是内在外的受，内在外的想，内在外的行，那知识是内在外的识。因为内外空性，所以他没有如实地见到那知识异于色。那知识异于受，想，行，那知识异于识。
English
Here, the garland-bearing wanderer, following with great devotion, enters with everyday knowledge. Having entered, he does not fully grasp form, feeling, perception, formations, nor consciousness. Why is that? Because he does not attend to signs, therefore he does not fully grasp any dharma among the dharmas that are empty of their own nature. Why is that? Because he does not truly see the inner attainment and realization of that knowledge. He does not truly see the outer attainment and realization of that knowledge. He does not truly see the inner and outer attainment and realization of that knowledge. He does not truly see the attainment and realization of that knowledge as other than that. Why is that? Because he does not truly see that which is known, that which will be known, or the dharma by which it is known. Why is that? Because he does not truly see that knowledge as being the inner form. That knowledge is the inner feeling. That knowledge is the inner perception. That knowledge is the inner formations. That knowledge is the inner consciousness. That knowledge is the outer form. That knowledge is the outer feeling, the outer perception, the outer formations, that knowledge is the outer consciousness. That knowledge is the inner and outer form. That knowledge is the inner and outer feeling, the inner and outer perception, the inner and outer formations, that knowledge is the inner and outer consciousness. Because of the emptiness of inner and outer, he does not truly see that knowledge as other than form. That knowledge is other than feeling, perception, formations, that knowledge is other than consciousness.
Tibetan
གཞན་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །གནས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་མོས་པར་གྱུར་ཏེ། །དེ་འདི་ལ་མོས་པར་གྱུར་ནས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བགྱིས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་གྱུར་ནས་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བགྱིད་པའི་སླད་དུ་དེ་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང༌། གཏང་དུ་མེད་པའི་སླད་དུ་གང་ཞིག་བླང་བར་བགྱི་བ་དང༌། དོར་བར་བགྱི་བའི་ཆོས་འགའ་ཡང་དེས་ཉེ་བར་མ་དམིགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང༌། གཏང་དུ་མེད་པའི་སླད་དུ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། མི་འདོར་བ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་གང་ལགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་གང་ལགས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་གང་ལགས་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་གང་ལགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་གང་ལགས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་སླད་དུ། སོ་སོ་བ་དང༌། བསྡུས་པའི་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ལམ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཉི
Chinese
其他地方也没有如实地见到。名为周游者鬘饰的，对这个处所的品类信奉。他信奉这个之后，随顺着信心，为了不缘取一切法，以法性作为衡量，进入到一切相智的智慧中。他那样信奉之后，为了不作意于相，因此对任何法都不执取。为了不执取一切法，也不舍弃一切法，因此对于应当取和应当舍弃的任何法，他都不现见。为了不执取一切法，也不舍弃一切法，因此他不以涅槃而生骄慢。这是为了什么缘故呢？因为对于一切法不执取和不舍弃，那就是般若波罗蜜多。世尊，因为没有执取一切法，所以不执取色，不执取受，不执取想，不执取行，不执取识。为了不执取一切法，因此，个别的和总合的界，和处，和缘起，和念住，和正断，和神足，和根，和力，和菩提分，和道，和波罗蜜多，和圣谛，和禅定，和无量，和无色定，和解脱，和渐次安住的九次第定，和空性，和无相，和无愿，和无作，和现观，和等持，和陀罗尼门，和十力，和四无畏，和四无碍解，和佛的不共法，和如是性，和法性，和法界，和法住性，和法决定性，和真实际都不执取，以及一切有情都不执取。
English
Elsewhere, he did not see it correctly. The one named Garlanded Wanderer became devoted to this category of place. Having become devoted to this, following faith, in order not to apprehend all dharmas, he made dharmata the measure, and entered into the wisdom of all-knowingness. Having become devoted in that way, in order not to fixate on signs, he did not grasp any dharma at all. In order that all dharmas are ungraspable and unabandonable, he did not perceive any dharma to be taken or abandoned. In order that all dharmas are ungraspable and unabandonable, he did not become arrogant even with nirvana. Why is that? Because not grasping or abandoning all dharmas is the perfection of wisdom. Bhagavan, because there is no grasping of all dharmas, therefore, there is no grasping of form, no grasping of feeling, no grasping of perception, no grasping of formations, no grasping of consciousness. Because all dharmas are ungrasped, therefore, the individual and collective realms, the sources, dependent origination, mindfulness, correct abandonments, miraculous feet, faculties, powers, limbs of enlightenment, the path, perfections, noble truths, meditations, immeasurables, formless absorptions, liberations, the nine successive abidings, emptiness, signlessness, wishlessness, non-fabrication, direct knowledges, samadhis, dharani gates, ten powers, four fearlessnesses, four analytical knowledges, unmixed Buddha-dharmas, suchness, dharmata, the element of dharma, the abiding nature of dharma, the certainty of dharma, and the ultimate reality are not grasped, and all sentient beings are not grasped.
Tibetan
ད་ཀྱི་སླད་དུ་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ནས། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར། བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་འདི་ནི། ཕ་རོལ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་མ་ལགས་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བར་ཇི་སྲིད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལགས། ཆོས་མ་ལགས་པ་ཡང་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་སླད་དུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོར་གཏོགས་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་གང་གི །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཅི་ཞིག །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱིའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཅི་ཆོས་གང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་རྟོགས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་གང་རྣམས་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དེ་དག་གང་ཡིན། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང
Chinese
从现在起，直到祈愿完全圆满之前，乃至如来十力、四无畏、四无碍解、十八不共佛法完全圆满之前，不于中有完全般涅槃，这是为了达到无彼岸的彼岸，诸菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？一切法不是法，乃至正念住之间，以及正断、神足、根、力、菩提分、八圣道分、波罗蜜多、神通，以及如来十力、四无畏、四无碍解、十八不共佛法之间，那些也不是法，也不是非法。世尊，是为了不完全执取一切法啊。世尊，这被称为诸菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多，是属于顶点的中等目标和相的差别。世尊，再者，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，什么是般若波罗蜜多？这般若波罗蜜多是谁的？这般若波罗蜜多是什么？为什么称它为般若波罗蜜多呢？就这样完全探究。菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，如果像这样认为：难道没有什么是存在的，并且不可见，那就是般若波罗蜜多吗？那就不是在行般若波罗蜜多。然后，具寿舍利子对具寿善现这样说道：具寿善现，哪些法是没有且不可见的？善现说：具寿舍利子，内空性、外空性、内外
English
From now until the aspiration is completely fulfilled, and until the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, and the eighteen unshared qualities of the Buddha are completely fulfilled, not to completely pass into nirvana in the intermediate state, this is the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattvas for the sake of reaching the other shore that has no other shore. What is the reason for that? All dharmas are not dharmas, even up to the mindfulness, and the right abandonments, the miraculous feet, the faculties, the powers, the branches of enlightenment, the eightfold noble path, the perfections, the superknowledges, and the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, and the eighteen unshared qualities of the Buddha, those are not dharmas, nor are they non-dharmas. World-Honored One, it is for the sake of not completely grasping all dharmas. World-Honored One, this is called the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattvas, which belongs to the difference of the medium object and aspect that belongs to the peak. World-Honored One, furthermore, when the Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, what is Prajnaparamita? Whose is this Prajnaparamita? What is this Prajnaparamita? Why is it called Prajnaparamita? In this way, one should completely investigate. When the Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, if one thinks like this: Is that which does not exist and is invisible Prajnaparamita? Then one is not practicing Prajnaparamita. Then, the Venerable Shariputra said to the Venerable Subhuti: Venerable Subhuti, which dharmas are non-existent and invisible? Subhuti said: Venerable Shariputra, inner emptiness, outer emptiness, inner and outer