Tibetan
ང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་མི་རྟག་པ་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་དེ་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མ་ལགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ བ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་
Chinese
我菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行，不以色无常而住。何以故？世尊，如是色无常，以色无常性空，色无常性之空性，亦非色无常性。空性之外，亦无色无常性。色无常性即空性，空性即色无常性。世尊，以是之故，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行，不以色无常而住。受、想、行、识无常，亦不以之而住。何以故？世尊，如是识无常性，以识无常性空，识无常性之空性，亦非识无常性。空性之外，亦无识无常性。识无常性即空性，空性即识无常性。世尊，以是之故，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行，不以识无常而住。如是，不以色是苦而住。何以故？世尊，如是色是苦性，以色是苦性空，色是苦性之空性，亦非色是苦性。空性之外，亦无色是苦性。色是苦性即空性，空性即色是苦性。世尊，以是之故，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行，不以色是苦而住。受、想、行、识是苦，亦不以之而住。何以故？
English
I, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, do not abide in the notion that form is impermanent. Why is that? Because, Bhagavan, form's impermanence is empty of its own impermanence. The emptiness of form's impermanence is not form's impermanence. Apart from emptiness, there is no form's impermanence. Form's impermanence is emptiness, and emptiness is form's impermanence. Therefore, Bhagavan, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, does not abide in the notion that form is impermanent. Feeling, perception, formations, and consciousness are impermanent, and I do not abide in that either. Why is that? Because, Bhagavan, consciousness's impermanence is empty of its own impermanence. The emptiness of consciousness's impermanence is not consciousness's impermanence. Apart from emptiness, there is no consciousness's impermanence. Consciousness's impermanence is emptiness, and emptiness is consciousness's impermanence. Therefore, Bhagavan, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, does not abide in the notion that consciousness is impermanent. Likewise, I do not abide in the notion that form is suffering. Why is that? Because, Bhagavan, form's suffering is empty of its own suffering. The emptiness of form's suffering is not form's suffering. Apart from emptiness, there is no form's suffering. Form's suffering is emptiness, and emptiness is form's suffering. Therefore, Bhagavan, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, does not abide in the notion that form is suffering. Feeling, perception, formations, and consciousness are suffering, and I do not abide in that either. Why is that?
Tibetan
ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པོ་དེ་ཡང་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ཡང་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་གཟུགས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་ཞི་བའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
那么，世尊，如此这般，识即是苦，识以识即是苦而空。识即是苦之空性为何，彼亦非识即是苦。空性之外亦无识即是苦，识即是苦即是空性，空性即是识即是苦。世尊，以此方式，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“识是苦”之想。同样，不应安住于“色无我”之想。那是什么缘故呢？世尊，如此这般，色无我即是以色无我而空。色无我之空性为何，彼亦非色无我。空性之外亦无色无我，色无我即是空性，空性即是色无我。世尊，以此方式，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“色无我”之想。感受、认识、造作诸蕴，以及识无我，不应安住于此想。那是什么缘故呢？ 世尊，如此这般，识无我即是以识无我而空。识无我之空性为何，彼亦非识无我。空性之外亦无识无我，识无我即是空性，空性即是识无我。世尊，以此方式，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“识无我”之想。 第十品 世尊，再者，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“色寂静”之想。那是什么缘故呢？世尊。
English
Then, Lord, in this way, consciousness itself is suffering, consciousness is empty by consciousness itself being suffering. Whatever is the emptiness of consciousness itself being suffering, that is also not consciousness itself being suffering. Other than emptiness, there is also no consciousness itself being suffering. Consciousness itself being suffering is emptiness. Emptiness itself is consciousness itself being suffering. Lord, in this way, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, should not abide in thinking, "Consciousness is suffering." Likewise, one should not abide in thinking, "Form is without self." What is the reason for that? Lord, in this way, form being without self is empty by form being without self. Whatever is the emptiness of form being without self, that is also not form being without self. Other than emptiness, there is also no form being without self. Form being without self is emptiness. Emptiness itself is form being without self. Lord, in this way, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, should not abide in thinking, "Form is without self." Feeling, perception, formations, and consciousness are without self, one should not abide in this thought. What is the reason for that? Lord, in this way, consciousness being without self is empty by consciousness being without self. Whatever is the emptiness of consciousness being without self, that is also not consciousness being without self. Other than emptiness, there is also no consciousness being without self. Consciousness being without self is emptiness. Emptiness itself is consciousness being without self. Lord, in this way, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, should not abide in thinking, "Consciousness is without self." Tenth Chapter Lord, furthermore, a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, should not abide in thinking, "Form is peaceful." What is the reason for that? Lord.