Tibetan
གའ་བོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ལ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་མཆིས་པར་བཞད་པ་མི་མཛད་ན། ཞལ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཅི་ལགས། རྐྱེན་ཅི་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་འཁོར་འདིའི་ནང་ནས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་གིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ན་བསྐལ་པ་མེ་ཏོག་གི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ཤ་སྟག་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པའོ། ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྤོབས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང༌། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང༌། ལྷའི་བུ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤོབས་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་ཏམ། འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སྟོན་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང༌། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་དང༌། ལྷའི་བུ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ཚེ་དང་ ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་གང་ཅུང་ཟད་འཆད་པ་དང་སྟོན་པ་དང་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་བསྟན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
嘎玻从座位上站起，将袈裟搭于一肩，右膝着地，向世尊所在之处合掌致敬，对世尊如是禀告道：世尊，诸佛世尊若无因缘，则不展颜欢笑，请问世尊展颜欢笑之因何在？缘何而起？世尊开示道：具寿阿难陀，此会众之中，有百千万亿众生已获得不生之法的堪忍。彼等未来之时，于六十八俱胝劫后，于名为花之生处之劫中，如来、应供、正等觉，名为菩提之分花者，将唯于世间出现，此乃对六神通之教诲。 见道之教诲。 此后，世尊于彼时对具寿善现开示道：善现，你当为诸菩萨摩诃萨宣说般若波罗蜜多，令诸菩萨摩诃萨如何从般若波罗蜜多中决定生起。于是，诸菩萨摩诃萨、诸大声闻、诸天子心想：具寿善现今以自身智慧之辩才力，为诸菩萨摩诃萨宣说般若波罗蜜多耶？抑或以佛之神力而宣说耶？其后，具寿善现以佛之神力，知晓诸菩萨摩诃萨、诸大声闻、诸天子之心之种种分别念，遂对具寿舍利子如是说道：具寿舍利子，凡世尊之声闻众略有讲说、开示、近示者，皆应知乃如来之神力。何以故？如此，如来所开示之法，世尊之声闻众...
English
Gawo rose from his seat, draped his upper garment over one shoulder, knelt on his right knee, and, with palms joined, bowed towards where the Blessed One was. He then addressed the Blessed One, saying: "Blessed One, Buddhas, the Blessed Ones, do not smile without cause or reason. What is the cause of your smile? What is the reason?" The Blessed One replied: "Ananda, in this assembly, hundreds of millions of beings have attained the patience of non-arising dharma. In the future, after sixty-eight kotis of kalpas, in a kalpa called 'Flower Origin,' the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One, named 'Flower of Enlightenment,' will appear in the world. This is the instruction on the six superknowledges." The instruction on the path of seeing. Then, at that time, the Blessed One addressed the Venerable Subhuti, saying: "Subhuti, you should speak about the Prajnaparamita for the Bodhisattva-Mahasattvas, so that the Bodhisattva-Mahasattvas will definitely arise from the Prajnaparamita. Then, the Bodhisattva-Mahasattvas, the great Shravakas, and the sons of the gods thought: 'Does the Venerable Subhuti now explain the Prajnaparamita to the Bodhisattva-Mahasattvas by the power of his own wisdom and eloquence, or does he explain it by the power of the Buddha?' Afterwards, the Venerable Subhuti, by the power of the Buddha, knew the various thoughts in the minds of the Bodhisattva-Mahasattvas, the great Shravakas, and the sons of the gods, and then said to the Venerable Shariputra: 'Venerable Shariputra, whatever the Shravakas of the Blessed One slightly explain, teach, or closely show, all should be known as the power of the Tathagata. Why is that? Thus, the Dharma taught by the Tathagata, the Shravakas of the Blessed One...'
Tibetan
་བསླབས་པས་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་གང་དང་གང་ཉིད་འཆད་པ་དང་སྟོན་པ་དང་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ལོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་ཉེ་བར་དགོད་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་གསུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཆོས་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ལགས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ནི་ཆོས་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བགྱི་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ཞིང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མི་དམིགས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཞིག་གདམས་པར་བགྱི་ཞིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། རབ་འབྱོར་འདི་ནི་མིང་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དེ་ཡང་ ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ནི་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དེའི་མིང་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དང༌། བཏགས་པའི་ཆོས་དང༌། བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང༌། ཤེད་བུ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་བ་པོ་དང༌། ཤེས་པ་པོ་དང༌། མཐོང་བ་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཏེ།
Chinese
因为已经教导，所以使法性得以显现。法性显现之后，无论讲说、开示、还是详细开示什么，都与法性不相违背。舍利子，这正是如来以方便为菩萨摩诃萨们开示般若波罗蜜多。舍利子，为菩萨摩诃萨们开示般若波罗蜜多，这不是声闻和所有独觉的境界。这是对见道的教诲的详细阐述。之后，具寿善现向世尊禀告说：世尊，您说菩萨、菩萨，世尊，这是什么法的术语呢？比如，称为菩萨。世尊，我没有如实地见到那个法，比如，称为菩萨。世尊，既然我没有如实地见到菩萨，也没有见到般若波罗蜜多，那么应该为哪个菩萨教导和开示哪个般若波罗蜜多呢？这样禀告之后，世尊对具寿善现说：善现，这仅仅是名称而已，比如，称为菩萨和般若波罗蜜多。菩萨的名称，内里也没有，外边也没有，从两者之外也无法见到。善现，比如，说有情有情，但是却见不到任何有情。它的名称是什么，那只是假立，是假立的法，是假立而存在的。这是对于苦，生起法智忍。那个假立也只是通过名称的约定俗成来称说，除此之外，没有生也没有灭。同样，我和命、养育、士夫、补特伽罗、有势所生、有势子、作者、受者、知者、见者，这些全部都是假立的法。
English
Because it has been taught, the nature of reality is made manifest. Having made the nature of reality manifest, whatever is explained, shown, or closely shown, all of that is not contrary to the nature of reality. Shariputra, this is how the Tathagata teaches the Prajnaparamita to the Bodhisattva Mahasattvas through skillful means. Shariputra, this teaching of the Prajnaparamita to the Bodhisattva Mahasattvas is not the realm of the Shravakas and all the Pratyekabuddhas. This is a close exposition of the instruction on the path of seeing. Then, the venerable Subhuti said to the Bhagavan: "Bhagavan, you say Bodhisattva, Bodhisattva. Bhagavan, what dharma is this term for? For example, it is called Bodhisattva. Bhagavan, I have not truly seen that dharma, for example, it is called Bodhisattva." "Bhagavan, since I have not truly seen a Bodhisattva, nor do I see Prajnaparamita, to which Bodhisattva should I instruct and show which Prajnaparamita?" After he said this, the Bhagavan said to the venerable Subhuti: "Subhuti, this is just a name, for example, it is called Bodhisattva and Prajnaparamita. That name of Bodhisattva is not inside, nor is it outside, nor is it seen apart from both. Subhuti, for example, beings are called beings, but no being is seen. Whatever its name is, that is merely an imputation, an imputed dharma, something that exists by imputation. This is the acceptance of knowing the dharma in suffering. That imputation is only a convention of names, and apart from that, there is no arising and no cessation. Similarly, self, life, nourishment, person, individual, born of power, son of power, doer, feeler, knower, seer, all of these are imputed dharmas.
Tibetan
འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ནས་མིང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་བར་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ་ནས་མིང་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ནང་གི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ལ་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མག་རྟོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ།། ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བཏགས་པའི་ཆོས་ཙམ་མོ། བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་མིག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་ཅེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །མིག་དེ་ཡང་ནང་མ་ཡིན། ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན། གཉིས་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར་རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དེ་ཡང་མིང་གི་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པའོ། །རྣ་བ་དེ་ཡང་ནང་མ་ཡིན། ཕྱི་རོ
Chinese
所有这些都是从无生无灭到用名称来表达之间。 善现，同样，什么是般若波罗蜜多，什么是菩萨，什么是菩萨的名称，所有这些都是假立的法，所有这些都是从无生无灭到仅仅用名称来表达。 善现，例如，所谓的内部色，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称的符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，所谓的感受，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，所谓的想，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，所谓的诸行，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，所谓的识，这仅仅是假立的法。 对于假立的法，也只是用名称符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，同样，般若波罗蜜多、菩萨、菩萨的名称，所有这些都仅仅是假立的法。对于那些假立的法，也只是用名称符号来表达，实际上是无生无灭的。 善现，所谓的眼，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称的符号来表达，例如，所谓的眼，实际上是无生无灭的。 眼也不是内在的，也不是外在的，也无法在两者之外找到。 善现，所谓的耳，这仅仅是假立的法。对于假立的法，也只是用名称符号来表达，例如，所谓的耳，实际上是无生无灭的。 耳也不是内在的，也不是外
English
All of these are from non-arising and non-ceasing to being expressed by names. Subhuti, likewise, whatever is the Perfection of Wisdom, whatever is a Bodhisattva, and whatever is the name of a Bodhisattva, all of these are imputed dharmas. All of these are from non-arising and non-ceasing to being expressed by mere names. Subhuti, for example, the so-called internal form is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, the so-called feeling is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a mere sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, the so-called perception is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, the so-called formations are merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, the so-called consciousness is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, likewise, the Perfection of Wisdom, Bodhisattva, and the name of Bodhisattva, all of these are merely imputed dharmas. For those imputed dharmas, it is only expressed by a sign of a name, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. Subhuti, the so-called eye is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by an imputed sign of a name, for example, the so-called eye, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. The eye is neither internal nor external, and cannot be found apart from the two. Subhuti, the so-called ear is merely an imputation of dharma. For that imputed dharma, it is only expressed by a sign of a name, for example, the so-called ear, but in reality, it is non-arising and non-ceasing. The ear is neither internal nor exter