Tibetan
་ཡིན་ཞིང་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པར་བསླབ་ན་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། མཐོང་བའི་ལམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏེ། མདོའི་ཚིག །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ནས་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནས། ཤེས་རབ་གང་བསྒོམ་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ལེའུ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའི་མཇུག་གི་བར་ཡང་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྦྱར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མི་གནས་པ་ནི་མདོའི་ཚིག །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དམིགས་སུ་མེད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པས་བསྟན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་དག་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མདོའི་ཚིག །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཆེ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འོག་ནས་གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པར་བསྟན། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ནི་མདོའི་ཚིག །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འོག་ནས་གཏན་ཚིགས། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའི་ཀླད་ནས་མདོའི་ཚིག །དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་བསྒོམ་སྟེ་མ
Chinese
如果教导说为了存在和不存在而并非为了不做，那么以下就说明了。 见道。 了解佛陀的道有两种：见道和修道。见道是指忍和智等自性，以及今生和来世的利益。经文说：此后，天界之主帝释天对具寿舍利子说了这样的话：舍利子，般若波罗蜜多从何处寻求？从修习的智慧，与一切众生共同，以不执著的方式，发愿证得无上圆满菩提，直到第二十六品的结尾。将四谛分为十六种相，即苦谛的四种相是如是性，佛陀在胜义中无有实体，因此不以所依和能依的名称存在。经文说：在如是性中也没有如来可以执著，在如来中也没有如是性可以执著。色等法界自性的大性，以及它们的无量性，以及它们的无数性，按照顺序，经文说：尊者善现，例如，菩萨摩诃萨的般若波罗蜜多是伟大的，等等，并在下面以理由说明。集谛的四种相是，以色等无自性而远离常断二边。经文说：尊者善现，菩萨 摩诃萨的般若波罗蜜多是无边的，等等，并在下面以理由说明。乔尸迦，因为色是无边的，等等。安住于般若波罗蜜多，以远离常断二边，确定色等为如来性，这是第二十五品的开头。经文说：此后，与有权势的天神们，等等。同样，安住于此，修习一切法而无取舍，
English
If it is taught that it is for existence and non-existence and not for non-doing, then the following is explained. The Path of Seeing. Understanding the Buddha's path is twofold: the Path of Seeing and the Path of Meditation. The Path of Seeing refers to the nature of forbearance and wisdom, and the benefits of this life and the next. The sutra says: Then, the lord of the gods, Indra, said to the venerable Shariputra: Shariputra, from where should the Prajnaparamita be sought? From the wisdom that is cultivated, shared with all sentient beings, in a non-attached manner, vowing to attain the unsurpassed perfect enlightenment, until the end of the twenty-sixth chapter. Dividing the four truths into sixteen aspects, the four aspects of the truth of suffering are suchness, and the Buddha is without substance in the ultimate sense, therefore it does not exist by the names of the dependent and the independent. The sutra says: In suchness, there is no Tathagata to be attached to, and in the Tathagata, there is no suchness to be attached to. The great nature of the self-nature of form and other dharmadhatu, and their immeasurable nature, and their innumerable nature, in order, the sutra says: Venerable Subhuti, for example, the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattvas is great, and so on, and explained below with reasons. The four aspects of the truth of origin are that form, etc., are devoid of self-nature and are free from the extremes of permanence and annihilation. The sutra says: Venerable Subhuti, the Bodhisattva The Prajnaparamita of the Mahasattvas is boundless, and so on, and explained below with reasons. Kausika, because form is boundless, and so on. Abiding in the Prajnaparamita, by being free from the extremes of permanence and annihilation, determining form, etc., as the nature of the Tathagata, this is the beginning of the twenty-fifth chapter. The sutra says: Then, with the powerful gods, and so on. Similarly, abiding in this, practicing all dharmas without acceptance or rejection,