Tibetan
ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། འགོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོད་པར་མི་འདོད་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང༌། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཞུས་ནས། ལན་བཀའ་སྩལ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ལྡན་པ་བཀག་པས་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཆར་ནི་གང་ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་དཔེས། ཆོས་རྣམ་པར་མི་འཇིག་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་ བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དཔེས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ
Chinese
证悟一切智智之道，是因为菩萨道既不是道，又是道。这是所要阐述的。关于生与灭的分别念，从“此般若波罗蜜多，乃为菩萨摩诃萨之大利益而安住”开始，到“此般若波罗蜜多非生非灭”之间，是为了将法性作为衡量标准。如果这样，难道不希望存在六度吗？并非不希望。因为以证悟一切智智为目标，并将所有善根与之共同回向于无上正等觉，并修持三轮体空之观，所以为了精进于六度而如实精进。这是所要阐述的。关于有与非有的分别念，从详细询问其原因，到回答问题，再到遮止从色蕴到一切智智的有，是为了阐述应当精进。这是所要阐述的。关于安住于色蕴等之分别念，不应努力安住于色蕴乃至一切智智之间。为什么呢？因为色蕴乃至一切智智，以及三者一切智智，都不安住于任何地方，这才是合理的。这是所要阐述的。关于种姓破灭之分别念，以芒果等果实的例子，是为了了知诸法不会破灭。这是所要阐述的。关于不寻求意义之分别念，因为希望获得对一切法自在的支配权，所以应当修学般若波罗蜜多。这是所要阐述的。关于无因之分别念，为什么呢？以大海是赡部洲一切珍宝之因的例子，般若波罗蜜多是圣者证悟之因，这是合理的。这是所要阐述的。关于以外道之法为目标的分别
English
The path to the realization of all-knowingness is taught because the path of a Bodhisattva is both not the path and is the path itself. The discrimination of arising and ceasing, from "This Prajñāpāramitā abides closely for the great benefit of Bodhisattva-Mahāsattvas" to "This Prajñāpāramitā is neither arising nor ceasing," is for the purpose of making the nature of reality the standard. If so, is it not desired that there be six perfections? It is not that it is not desired. Because all-knowingness is made the object, and all those roots of virtue are made common, and they are completely dedicated to the unexcelled, perfectly complete enlightenment, and by meditating on the aspect of not focusing on the three spheres, it is taught that one strives diligently for the six perfections. The discrimination of having and not having, from fully inquiring about its cause and answering the question, to preventing having from form to all-knowingness, is taught for the purpose of showing that one should strive diligently. The discrimination of abiding in form and so forth, one should not strive to abide in form up to all-knowingness. Why is that? Because form up to all-knowingness, and all three all-knowingnesses, do not abide anywhere, which is reasonable. This is what is taught. The discrimination of the destruction of lineage, with the example of fruits such as mangoes, is for the purpose of knowing that dharmas do not perish. This is what is taught. The discrimination of not seeking meaning, because one desires to obtain dominion over all dharmas, one should study the Prajñāpāramitā. This is what is taught. The discrimination of having no cause, why is that? With the example that the great ocean is the cause of all the jewels of Jambudvipa, the Prajñāpāramitā is the cause of the realization of noble beings, which is reasonable. This is what is taught. The aspect of focusing on the doctrines of opponents
Tibetan
ར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས། ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ཐུབ་པར་དཀའ་བར་སྟོན་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་དགོངས་པ་མཛད་པ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མུ་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གོ །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་གཉིས་ཡིན་ལ། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཅན་ནོ། །གང་དེ་ལས་རེ་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་རིགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདི་ལྟ་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནི་རིགས་ཏེ། དེ་རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་རིགས་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་ཅན་ནོ། །གང་དེ་ལས་རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ ལྟར་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐོབ་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། ཡང་རྒྱུ་གསུམ་ནི་བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་དགེ་སློང་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འ
Chinese
如同辩论师以抛掷物体的例子，显示难以战胜反驳者的论点。同样，对于行于无所缘的菩萨，诸佛皆以无所缘之相而作意，并且为了知晓能取相和所取相二者的对治品之方，故而如是宣说。四句中的第一句是所取相的分别，而非能取相的分别，即是色等境。第二句是一个识的刹那。第三句是另一个识的刹那。第四句是远离彼等相状的般若波罗蜜多。有两种“族”，所谓“非族之分别”是指后者。其中，暂时来说，族之相本身即是族。如此，如此，证悟对治品之时的族，彼即是族，而非族之分别。如此，非证悟之时仅仅是族而已。是证悟之分别，而非所缘之分别，是指前者。其中，暂时来说，是证悟之分别，并且也是所缘之分别，即是说，能证悟者也与所缘相结合。是证悟之分别，而非所缘之分别，即是说，所缘尚未圆满。以这种方式，其余部分也应类推。这是对于顶加行道见道之不共品的解释。 又为何称其为见道呢？因为能获得大菩提。获得彼果也是通过三种因，所谓三种因即是“向他人宣说菩提”等语，即是说，世尊所说的般若波罗蜜多甚深，彼等大菩萨行持难行之行，从此处开始，授记获得见道的六百比丘，即是如此宣说的。其中的因是“完全投入”，即是说，
English
Like the example of a debater throwing objects, it shows that it is difficult to defeat the opponent's arguments. Similarly, for bodhisattvas who practice without an object of focus, all Buddhas contemplate the aspect of non-objectification, and it is taught in order to know the side of the antidote to the two, the aspect of grasping and the aspect of what is grasped. The first of the four possibilities is the conceptualization of what is grasped, and not the conceptualization of the grasper, which are objects such as form. The second is one moment of consciousness. The third is another moment of consciousness. The fourth is the perfection of wisdom that is separated from those aspects. There are two kinds of "family," and the so-called "not a conceptualization of family" refers to the latter. Among them, for the time being, the aspect of family itself is the family. Thus, thus, the family at the time of realizing the antidote, that is the family, but not the conceptualization of family. Thus, what is not the time of realization is only the family. It is the conceptualization of realization, but not the conceptualization of the object, which refers to the former. Among them, for the time being, it is the conceptualization of realization, and it is also the conceptualization of the object, that is to say, what enables realization is also combined with the object. It is the conceptualization of realization, but not the conceptualization of the object, that is to say, the object is not yet complete. In this way, the remaining parts should also be inferred. This is an explanation of the uncommon aspects of the path of seeing in the peak realization. Furthermore, why is it considered the path of seeing? Because it can attain great enlightenment. Attaining that result is also through three causes, the so-called three causes are "explaining enlightenment to others," etc., that is to say, the Perfection of Wisdom spoken by the Blessed One is profound, and those great bodhisattvas practice difficult practices, starting from here, the prediction of six hundred monks who attained the path of seeing, that is how it is taught. The cause of that is "complete dedication," that is to say,
Tibetan
ཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མང་དུ་གཏད་པས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མདོ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གཏད་དོ། །ཅི་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མའི་དུས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དཔེར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སྐད་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དང༌། ཐང་ཅིག་ཙམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འདིར་སྐད་ཅིག་མར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་དཔེས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཡང་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཀུན་དགའ་བོ་ནམ་མཁའ་ཟད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དེ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་བརྗོད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་པར་མཚོན་པའི་ལྗགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་གཟུང་པས་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་
Chinese
據說，聖者阿難陀被賦予了許多般若波羅蜜多。經中說，阿難陀，我將這般若波羅蜜多完全託付給你。務必使其在末世的後五百年間廣為流傳。獲得它的不間斷之因，是眾多福德的特徵。意思是說，如果三千大千世界的眾生都獲得了阿羅漢的果位，並以他們為例，從布施等善行開始，廣泛地在片刻、短暫的時間或一小段時間內宣講般若波羅蜜多的法，那麼福德將會大大增長。提到片刻等，是為了按順序了解根器敏銳、中等和下等的眾生。因為所有的事情都可以在一瞬間被了解，因為它們是相同的術語。如來不動佛顯現神變的例子，是為了讓人們明白分別念不是見道的智慧之境。如此一來，獲得圓滿正等覺之因就是這三者。那麼，什麼是所謂的大菩提呢？經中說：無垢且不生的，智慧菩提如是說。經中又問，什麼是知盡？什麼是知不生？經中說：知盡與不生，應按順序而知。經中說，阿難陀，所謂的虛空窮盡，那就是般若波羅蜜多的知盡。宣說廣大智慧，以及那些法不是有生之法，宣說知不生，是為了接近圓滿正等覺。那麼，如何才能相信呢？顯示了代表真實的廣大舌相，聖者阿難陀，與宣講般若波羅蜜多等必定結合，並以此把握一切陀羅尼和三摩地的門徑。
English
It is said that the venerable Ananda was entrusted with many Prajnaparamitas. The sutra says, 'Ananda, I entrust this Prajnaparamita entirely to you. Be sure to make it flourish in the final five hundred years of the degenerate age.' The uninterrupted cause for obtaining it is the characteristic of great merit. It means that if as many sentient beings as there are in the three thousand great thousand worlds were to attain the fruit of Arhatship, and taking them as examples, starting from the objects of merit such as generosity, one were to extensively teach the Dharma of Prajnaparamita in a moment, a short time, or a little while, then merit would greatly increase. Mentioning a moment, etc., is to understand beings of sharp, middling, and dull faculties in order. Because all actions can be understood in a moment, since they are the same term. The example of the Tathagata Akshobhya manifesting miraculous powers is to make one understand that discriminations are not the object of the wisdom of the path of seeing. Thus, the cause for attaining perfect complete enlightenment is these three. Furthermore, what is called 'Great Bodhi'? It is said: 'The stainless and unborn, wisdom is called Bodhi.' It is taught that, again, what is the knowledge of exhaustion? What is the knowledge of non-arising? It is taught: 'Exhaustion and non-arising, should be known in order.' It is taught that, Ananda, whatever is considered the exhaustion of space, that is the knowledge of the exhaustion of Prajnaparamita. Expressing vast wisdom, and that those dharmas are not of the nature of arising, expressing the knowledge of non-arising, is for the sake of closely contemplating perfect complete enlightenment. How should one have faith in this? Having shown the great tongue that represents truth, the venerable Ananda, one must definitely engage in teaching the Prajnaparamita, etc., and by grasping that, one grasps all the doors of dharani and samadhi.