Tibetan
ན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། དེ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་བརྙེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་ལུང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། ང་ཉིད་དབང་དུ་གྱུར་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་ཞེས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མངོན་པར་འདོད་པའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི་གང་གི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བྱ་བའོ། །མེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐབས་རྒྱས་པར་འཕྲོས་པའི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས། དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང༌། །བརྟན་དང་སེམས་ཀུན་གནས་པ་དང༌། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པར་བསྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་བར་རྟོགས་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ། །མངོན་བར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ།། །། ལྔ་པ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས།
Chinese
那诺！如果那样的话，那么如来对一切法都已经现证圆满成佛了，那么就会导致没有对它进行控制的处所等。如果这样说，以前菩萨在行菩萨行时，在行持六度波罗蜜多的时候，从远离欲妙、远离罪恶不善法，有寻有伺，由远离所生的喜乐所具足的初禅开始，乃至从有情众生被授记为三蕴开始，乃至我已成为自在，因此宣说了通达无实事自性的法。所谓“如何”就是通达如是之相。 善现，如果说欲妙等是有实事，是有自性吗？乃至宣说了现前希求的通达。其中，实事就是任何实事的自性就是作用。无有就是实事的相续断绝。 这样，这些都是以一切相智为所依，对于善于言说者们的未确定性以及广为开展的场合，成为了十六种邪辩之处。 这样做了之后： 它的相和种种增， 坚固和一切心安住， 所谓见和所谓修， 各自的行道上， 四种分别的， 四种对治和， 无间三摩地， 以及邪辩， 被称为顶加行现观， 应当了知这是在解说它。 现观庄严是般若波罗蜜多的窍诀论著中的顶加行现观。 第五，顶加行现观之品。
English
Na no! If that is the case, then the Tathagata has already manifestly and completely awakened to all dharmas, then it would follow that there is no place to control it, etc. If you say so, when the Bodhisattva was practicing the Bodhisattva conduct, when practicing the six paramitas, from being separated from desires, separated from sinful and unwholesome dharmas, with investigation and analysis, with the joy and happiness born of separation, the first dhyana was closely cultivated and dwelt in, and from the time when sentient beings were prophesied to be the three skandhas, and from the time when I became independent, therefore, the Dharma of understanding the nature of non-existent things was taught. The so-called "how" is to understand such aspects. Subhuti, if it is said that desires and so on are real things, are they self-existent? And so on, the manifestation of the desired understanding is taught. Among them, a real thing is the nature of any real thing is action. Non-existence is the cessation of the continuum of real things. In this way, these are all based on omniscience, and for those who are good at speaking, the uncertainty and the widely developed occasions have become sixteen places of false debate. After doing so: Its signs and various increases, Steadfastness and all minds abide, So-called seeing and so-called meditation, On each path of action, The four kinds of distinctions, The four antidotes and, The uninterrupted samadhi, And false debate, It is called the peak accomplishment of realization, It should be known that this is explaining it. The Ornament of Realization is the peak accomplishment of realization in the treatise on the key instructions of the Perfection of Wisdom. Fifth, the chapter on the peak accomplishment of realization.