Tibetan
་ཤིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ། །སེམས་མ་ཡིན་པ་ གཞན་ཡང་མེད་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་མང་པོ་ཞིག་བསྟན་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་དང་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོར་བཅས་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་ཏེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མ་ལུས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་པོ་ནི། གང་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ལུས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། གང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་གང་གིས་དེ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བསྟན་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡུལ་མིན་བདག །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་དག་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་གང༌། ཀྱེ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་ འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་གང་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ
Chinese
应当将（善根）完全回向于无上正等觉。心不是，此外也没有，回向于无上正等觉之间，显示了许多利益，这样显示了。恒常等等那些，应当按照次第知道，是与温暖等等决定性的部分相符的四种相似的体性。这是对三摩地之相的解释。 这是对见道之相的解释。 现在为了显示见道的不顺品和具有对治品的四种，所取和能取的分别，说：进入和返回时，所取的分别念各有，说是九种自性。对于这个，所取的分别念有两种，完全进入的方面的所依第一种是，凡是生起远离二和非二之想的心，像这样必定结合完全回向于无上正等觉，这样显示了。从完全返回的方面的所依第二种是，凡是具寿舍利子，行于般若波罗蜜多是不分别，从这开始，以行于不分别的般若波罗蜜多，不分别地现证菩提之间，为了遮止清净之境的分别念，这样显示了。又问以什么原因此等是分别念，回答说因为，如实境非我，这样说了，因为颠倒分别，所以称为分别念。为了显示能取的两种分别念，众生实有和假有中，认为是能取分别念，异生圣者有差别，各自彼等是九种，这样说了。其中异生实有的所依能取分别念第一种是，嗟，具寿善现，大菩萨凡是行于般若波罗蜜多，凡是行于心要，从这开始
English
One should completely dedicate (the roots of virtue) to the unsurpassed perfect enlightenment. The mind is not, and there is nothing else, between dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment, it shows many benefits, it is shown like this. Those such as constant, etc., should be known in order, as the nature similar to the four that correspond to the decisive part such as warmth, etc. This is an explanation of the aspect of Samadhi. This is an explanation of the aspect of the Path of Seeing. Now, in order to show the four kinds of non-concordant aspects of the Path of Seeing and those with antidotes, the distinction between the grasped and the grasper, it says: When entering and returning, the conceptualizations of the grasped are distinct, it is said to be of nine natures. Regarding this, there are two kinds of conceptualizations of the grasped, the first support of the aspect of completely entering is: Whoever generates a mind that is free from the idea of two and non-two, like this, it is certain to combine with completely dedicating to the unsurpassed perfect enlightenment, it is shown like this. The second support of the aspect of completely returning is: Whoever, the venerable Shariputra, practicing the Prajnaparamita is non-conceptual, starting from this, by practicing the non-conceptual Prajnaparamita, between non-conceptually realizing enlightenment, in order to prevent the conceptualization of the pure object, it is shown like this. Again, it is asked, by what cause are these conceptualizations, it is answered because, the object is not the self as it is, it is said like this, because of inverted conceptualization, it is called conceptualization. In order to show the two kinds of conceptualizations of the grasper, in sentient beings, real and imputed, it is considered to be the grasper's conceptualization, ordinary beings and noble ones have differences, each of them is nine kinds, it is said like this. Among them, the first support of the grasper's conceptualization that is real in ordinary beings is: Alas, venerable Subhuti, the great Bodhisattva, whoever practices the Prajnaparamita, whoever practices the essence, starting from this
Tibetan
། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་བཤད་པ་ལ་མི་ཞུམ། ཡངས་སུ་ཞུམ་པར་མེ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པས། སྐྱེས་བུ་རྫས་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པ་དང་པོ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདིར་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །བརྟགས་པར་ཡོད་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ནི་གང་སེམས་ཞུམ་པ་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་དམིགས་ན་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར། སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའམ། ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའང་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་ངས་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྦྱང་སྒྲ་འབྱིན་པའི་སྐད་ཐོས་སོ། །ད་བཞིན་དུ་ང་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་སུ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དེ་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཞི་ཡང༌། ། རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་དགུ་པོ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་རིགས་དེ་དང་ནི། །ཀུན་ནས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྟོག་པ་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་
Chinese
对于宣说直至一切智之间的一切法皆为空性，不畏惧，以及不广大畏惧等，是为了遮止士夫实有的所依之分别念，如是宣示。此一切法无我的智慧，由于存在于异生，若问：置于能执分别念之时的第一者，没有差别。答：因为在此宣说彼等的真如作意乃是胜解作意，故无实义。可观察的圣者之所依的能执分别念第二者，询问何为心生畏惧之因时，世尊从“为了诸法皆不存在”开始，若于何处，生、住、转异皆不可得，则谁将于真如中安住？谁于真如中安住后，现证无上正等觉，或说法？如是宣示是为了遮止于一切圣者中之分别念。圣者亦有如是者，如云：诸比丘，夜晚已逝，清晨之时，我听闻畜生策策出声之声。如是，我于彼时彼刻，成为名为山中之王狮子肢体不劣者。彼等语词乃是世俗谛，非是胜义谛，故无实义。置于能执分别念之时者，非是周遍。为何称此等为分别念？何以故？若所取义不如是，彼等欲以何而执取？如是彼等执取之自性为空性之体性。如是此四种分别念，一一亦当知为九九种。其中，何为所取之分别念的第一九种？本体自性之种类，以及，周遍真实成办，以及，智慧之对境无错乱，以及，不相似者与对治，以及，自证与作用，以及，彼之业之所作的果实上，进入之方的所依之，分别念即是九种，如是宣说。
English
There is no fear in explaining that all dharmas up to omniscience are empty, and there is no fear of vastness, etc. It is shown that this is to prevent the conceptualization of a person who has a real basis. Since this wisdom of the selflessness of all dharmas exists in ordinary beings, if asked: The first one placed at the time of grasping conceptualization is no different. Answer: Because it is said here that their suchness is the object of faith, it is meaningless. The second grasping conceptualization of the observable noble person's support is when asked what is the cause of the fear in the mind, the Blessed One starts from "For the sake of all dharmas not existing", if in what place, birth, dwelling, and transformation are not found, then who will abide in suchness? Who, having abided in suchness, will manifest the unexcelled, perfectly complete enlightenment, or teach the Dharma? It is shown that this is to prevent conceptualization in all noble persons. There are also noble ones like this, such as: Monks, after the night has passed, in the morning, I heard the sound of an animal making a "ce ce" sound. Thus, at that time, I became the king of the mountains, the lion whose limbs were not inferior. Those words are conventional truths, not ultimate truths, so they are meaningless. The one placed at the time of grasping conceptualization is not pervasive. Why are these called conceptualizations? Why? If the object of grasping is not so, what do they want to grasp with? Thus, their grasping nature is the nature of emptiness. Thus, these four conceptualizations, each one should also be known as nine times nine kinds. Among them, what are the first nine kinds of grasping conceptualization? The nature of the essence itself, and, completely and truly accomplishing, and, the object of knowledge is not confused, and, dissimilar ones and antidotes, and, self-awareness and action, and, on the fruit of the action done by it, the conceptualization of the support of the entering side is nine kinds, as it is said.