Tibetan
་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་བལྟ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། འོ་ན་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གང་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལེན་པ་དང༌། ཟས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་མང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པས་སྦྱིན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་པ་དང༌། གཞན་དག་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་དང༌། དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། གཞན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁྲུག་པའི་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ཞི་གནས་ཀྱིས་རྒྱུད་མཉེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིགས་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང༌། ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལྔ་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་བརྫི་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་སེམས་མི་གཡེང་བ་ཐོབ་པས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། བུད་མེད་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང༌། རིག་པ་དང༌། སྨན་དང༌། རྩི་ལ་སོགས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟེ་སློང་བའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་མཐོང་བ་དང༌། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པས་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ནད་སྐྱེས་པ་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་འགེགས་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ལུས་ལ་བགོས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །མི་རྒས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩི་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་བཀག་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྨོས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གཉིས་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་བཟང་པོའམ། ངན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གང་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕྲོག་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ གཏམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གནས་པ་བཀག་པས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་འཕྲོག་པའམ། སྦྱིན་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ། །གཏམ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པའི་དུས་སུ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྦྱོ
Chinese
并且，为了觉悟无色之对治即是（四谛之理）。“以摄持随顺之自性事物”是指在苦的随顺知之情况下，菩萨舍弃离贪。于集之法忍，无论任何菩萨摩诃萨，具有菩提作意，不离菩提心，仅以遣除见道所断之分别念，以身心轻安，从“不执取色身”至“观佛”以及“致力于生善根”，皆是广为遮止。为何如此？因为，如是彼之诸法，皆与虚空等同，且无事物之自性，其自性为空性之故，此为应理。如是作意时，则显示于一切行住坐卧中，皆以无谬乱之心而行。于集之法，无论任何居家之人，以善巧方便受用五欲，且以食物等众多且各式各样的资具，安住于布施波罗蜜多，并如理劝导他人，赞叹彼等，以随顺而令欢喜。于集之随顺忍，无论何时，恒常不间断地行梵行，且不做令他人不悦之损害，此乃恒常行梵行之故，舍弃扰乱之贪欲。不做损害他人之事，此乃显示以寂止而令自续调柔，且从赡部洲起始，直至三千大千世界，以七宝充满而行布施，并以手持金刚之五部随行，显示彼不被魔等所侵扰。于集之随顺知，无论任何获得不散乱之心，不缺信等诸根，且以获得不忘失菩提心之自在之故，成为殊胜士夫。
English
And, in order to realize that the antidote to the formless is (the truth of the four noble truths). "By holding the object of the nature of conformity" means that in the case of following the knowledge of suffering, the Bodhisattva abandons detachment from desire. In the Dharma-kshanti of Samudaya, whatever Bodhisattva-Mahasattva, endowed with Bodhi Manasikara, inseparable from Bodhicitta, only by eliminating the conceptualizations to be abandoned by the Path of Seeing, with lightness of body and mind, from "not clinging to the body" to "seeing the Buddha" and "striving to generate virtuous roots", all are widely prohibited. Why is that? Because, like that, all of its dharmas are equal to the sky, and there is no nature of things, its nature is emptiness, so it is reasonable. When contemplating in this way, it is shown that in all actions, one acts with an unerring mind. In the Dharma of Samudaya, whatever householder, skillfully uses the five desires, and with many and various resources such as food, abides in the Paramita of Dana, and properly advises others, praises them, and makes them happy by conforming. In the Anvaya-kshanti of Samudaya, whenever, constantly and uninterruptedly practices Brahmacharya, and does not do harm that makes others unhappy, this is because he always practices Brahmacharya, abandoning disturbing desires. Not harming others, this shows that by pacification, the self-continuum is softened, and starting from Jambudvipa, up to the three thousand great thousand worlds, giving alms filled with seven treasures, and following the five families of Vajrapani, it is shown that he is not disturbed by demons and others. In the Anvaya-jnana of Samudaya, whatever obtains an undistracted mind, does not lack the senses such as faith, and because of obtaining the freedom of not forgetting Bodhicitta, becomes a superior person.
Chinese
以及，变成能控制女性的咒语，以及，明咒，以及，药物，以及，药膏等等，以及，女性，以及，男性等等，不做索要财物的行为。那是因为什么呢？善现，如此菩萨摩诃萨以自性空性之故，对一切法不执著于相，并且安住于完全清净的活命。这是所要开示的。其中，使支分聚合的体性是药物。使支分合一是药膏。或者，医治已生的疾病是药物。阻止以后不生是药膏。或者，使身体获得分配的状态是药物。获得不衰老的特性称为药膏，这是另一种名称。于灭尽中对法生起忍，即是，善现，于此菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，从不离菩提作意开始，断绝对于蕴、界、处等的结合与随结合，是为了知晓声闻等是颠倒的缘故。说结合与随结合，是为了如次第知晓苦与集之谛二者，以及灭与道之谛二者，是前者与后者之结合与随结合。那是因为什么呢？因为，如此这般，安住于其自性空性，故对任何法都不真正视为好或坏。这是所要开示的。因为是不颠倒的智慧，所以是合理的。于灭尽中知法，即是，断绝对于障碍之法的言谈的结合与随结合的安住，此障碍之法是夺取成为证悟之因的善法之方的，由此显示了那些变得非常不显现之义。那是因为什么呢？因为，如此这般，对于自性空性的诸法，对任何法都不视为夺取或布施。这是以合理性说的。说言谈，是因为对事物之相的分别在知晓苦与集之时会止息。知晓灭尽，是言谈的结
English
And, spells that become able to control women, and, vidyā (knowledge spells), and, medicines, and, ointments, etc., and, women, and, men, etc., one should not engage in the practice of soliciting wealth. Why is that? Subhūti, thus a Bodhisattva Mahāsattva, because of the emptiness of self-nature, does not cling to characteristics in all dharmas, and abides in a completely pure livelihood. This is what is to be shown. Among these, the characteristic of causing the aggregation of limbs is medicine. Unifying the limbs is ointment. Or, curing diseases that have arisen is medicine. Preventing them from arising later is ointment. Or, causing the body to attain a state of allocation is medicine. Attaining the characteristic of non-aging is called ointment, which is another name. The forbearance of knowing dharma in cessation is that, Subhūti, when a Bodhisattva Mahāsattva practices Prajñāpāramitā, starting from not being separated from the thought of Bodhi, severing the combination and subsequent combination with the skandhas, dhātus, and āyatanas, is for the sake of knowing that the Śrāvakas, etc., are inverted. Mentioning combination and subsequent combination is for the sake of knowing, in order, that the two truths of suffering and origin, and the two truths of cessation and path, are the former and latter combinations and subsequent combinations. Why is that? Because, in this way, abiding in its self-nature emptiness, one does not truly regard any dharma as good or bad. This is what is to be shown. Because it is non-inverted wisdom, it is reasonable. Knowing dharma in cessation is that, severing the combination and subsequent combination with the talk of obstructing dharmas that seize the virtuous side that becomes the cause of realization, thereby showing the meaning of those that become very non-manifest. Why is that? Because, in this way, for dharmas that are empty of self-nature, one does not regard any dharma as seizing or giving. This is said with reason. Saying talk is because the discrimination of the appearance of things ceases at the time of knowing suffering and origin. Knowing cessation is the combination of talk.
Tibetan
ར་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་གནས། །བརྗོད་པ་ལས་ནི་གཞན་གྱུར་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་མང་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འགོག་བ་ཤེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་མང་པོ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཉུང་ངུའམ། མང་པོར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་གསོད་པ་པོ་དང༌། གསད་པར་བྱ་བའི་གཡུལ་གྱི་གཏམ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཆགས་པའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འགོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གང་གིས་འདིར་དབང་པོའི་གྲོང་འགོག་པ་དང༌། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ལུས་པའི་དབང་པོའི་གྲོང་གི་ གཏམ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་ཚོགས་སམ། ཚོགས་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་རྟེན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འགོག་པ་ནི་གང༌། དེ་ནས་དབང་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་གཟུང་བའམ། མི་གཟུང་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་ལ་འགོག་པ་ནི་གང༌། དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་རྡལ་གྱི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟ
Chinese
仅仅是为了了知分别的对治法而作此开示。像那样安住于状态的自在中，如是说：‘所有这些都仅仅是名称，仅仅安住于概念中，与言说相异，没有可言说之物。’如是说。对于灭的随知忍，作为菩提资粮的布施等众多言谈，各种各样的佛法之谈的连接如前。灭的了知是显示与暂时性中真实成就的众多事物紧密相关的意义。那为什么呢？因为，就像这样，安住于其自性空性中，对任何法，无论是少或多，都不如实随见，因此作此开示。对于灭的随知，凡是与对治法不相顺的方面，杀者和被杀者的战场之谈如前。那为什么呢？因为，安住于道的如是性中，对任何法，无论是贪著或嗔恚，都不如实随见，因此作此开示。凡在那样的状态中，由自己成熟的四种灭，其中以何种灭来遮止此处的根门，以及其他所有成熟的根门之谈如前。那为什么呢？就像这样，它安住于一切法空性中，对任何法，无论是积聚或不积聚，都不如实随见，因此作此开示。遮止根的重大生起等的城市是哪一个？从那以后，作为根之所依的生起和将要生起的城市之谈的连接如前。那为什么呢？因为，安住于虚空空性中，对任何法，无论是可执取或不可执取，都不如实随见，因此作此开示。遮止根的境的城镇是哪一个？从那以后，色等境的城镇之谈的连接如前。那为什么呢？因为它安住于真实的边际，对任何法，无论是增长或衰减，都不如实随见，因此作此开示。
English
It is taught that this is solely for the purpose of understanding the antidote to discrimination. Having remained in such a state of freedom, it is said, "All of these are merely names; they abide solely in concepts. They are different from speech, and there is nothing to be spoken of." Thus it is said. The acceptance of subsequent knowledge of cessation is like the previous connection of many diverse Dharma talks, such as generosity, which have become the accumulation of enlightenment. Knowing cessation means showing the meaning of being closely associated with many things that are truly accomplished in the present moment. Why is that? Because, like this, by abiding in the emptiness of its own nature, one does not truly see any Dharma, whether small or large. Therefore, this is taught. For the subsequent knowledge of cessation, the talk of the battlefield of the slayer and the slain, which are the aspects that are not in harmony with the antidote, is as before. Why is that? Because, by abiding in the thusness of the path, one does not truly see any Dharma, whether attachment or anger. Therefore, this is taught. Among the four kinds of cessation that are matured by oneself in such a state, which cessation prevents the gate of the senses here? And then, the talk of all the other matured gates of the senses is as before. Why is that? Like this, because it abides in the emptiness of all Dharmas, one does not truly see any Dharma, whether accumulated or not accumulated. Therefore, this is taught. What is the city that prevents the great arising of the senses and so on? From then on, the connection of the talk of the city that has become the basis of the senses, arising and about to arise, is as before. Why is that? Because, by abiding in the emptiness of space, one does not truly see any Dharma, whether graspable or ungraspable. Therefore, this is taught. What is the town that prevents the objects of the senses? From then on, the connection of the talk of the town of objects such as form is as before. Why is that? Because it abides in the true limit, one does not truly see any Dharma, whether increasing or decreasing. Therefore, this is taught.