Tibetan
ག་འགག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་དགོངས་པས། ཡང་དག་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་གསོ་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་གང་དེ་ཟབ་པ་ནི་གང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཟབ་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་མཐོང་བའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་ནི་གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟབ་པ་ནི་གང་དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་སུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཚན་མ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟབ་པ་ནི་གང་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བགྱིས་པར། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱབ་བཀག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་གང་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉ
Chinese
如是断绝，胜义谛深奥者，谓胜义谛如其所有而安住于彼之故，以是无分别之境作意，即以成为真实边际之自性而太过之故。是为显示胜义谛深奥。如经所云：胜义谛如其所有而胜义谛安住是也。所知彼者深奥者，谓心即是胜义谛，以非异体性之故。是为显示。如经所云：何为胜义谛，即以非不可思议之异体性之故。是也。知者深奥者，谓胜义谛以胜义谛不见之故。是为显示。如经 所云：又胜义谛以胜义谛不见是也。行持深奥者，谓如是行持，即以于任何皆不行持之故。于般若波罗蜜多行持乃深奥性也，是为显示。如经所云：何以故耶？谓安住于胜义谛者，于授记等之周遍游行不生之故。是也。无二深奥者，谓于胜义谛行持，以于二取之周遍行持皆无之故。是菩萨之相与无相之作意皆无合和性之故，是为显示。方便善巧深奥者，谓从十力等乃至佛之不共法等，于未圆满成办之前，以无上正等菩提现证遮止之方便善巧性，遮止任何法之有事与无事也。何以故耶？谓安住于了知一切法之自相空性者，虽于彼彼不相符之品类而行之有情众生，亦于彼彼相符之品类而善加安立，然乃善巧于令有情成熟也，是为显示。安住于修道之菩萨学道者，乃不退转之僧伽之体性之种种解释也。 菩萨之学道者，乃不退转之僧伽之体
English
As it is cut off, the profoundness of Suchness is that, because Suchness abides in it as it is, it is contemplated as an object of non-discrimination, and because it becomes too much of the nature of the ultimate limit. This is to show the profoundness of Suchness. As the Sutra says: Suchness abides as Suchness is. The knowable one is profound, because the mind is Suchness, because it is not a different entity. This is to show. As the Sutra says: What is Suchness? It is because it is not a different entity from the inconceivable. The knower is profound, because Suchness does not see Suchness. This is to show. As the Sutra says: Again, Suchness does not see Suchness. The practice is profound, because such practice does not practice anything. The practice of Prajnaparamita is profound, this is to show. As the Sutra says: Why is that? Because those who abide in Suchness do not arise in the pervasive wandering of prediction and so on. The non-duality is profound, because there is no pervasive practice of duality in the practice of Suchness. It is because there is no combination of the characteristics of the Bodhisattva and the intention of non-characteristics, this is to show. The skillful means are profound, because from the ten powers and so on to the Buddha's unshared dharmas, before they are completely accomplished, the skillful means of preventing the manifestation of unsurpassed perfect enlightenment, prevent any dharma from being something or nothing. Why is that? Because those who abide in the knowledge of the self-nature emptiness of all dharmas, even though sentient beings who practice in those and those incompatible categories, also establish well in those and those compatible categories, but they are skillful in maturing sentient beings, this is to show. The Bodhisattva who abides in the path of cultivation is a variety of explanations of the nature of the Sangha that does not regress. The Bodhisattva's learning path is the body of the Sangha that does not regress.