Tibetan
ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། ། ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གང་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་གནས་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ཇི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་བསླབ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པའོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བརྩོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འབད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་དྲུག་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གང་ཚད་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས། གཞན་གྱི་བུད་མེད་དང་དུས་བཏབ་ནས་བརྡ་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྟོགས་པ་མང་པོའི་དཔེས་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཁོར་བ་སྤོང་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཟད་པ་དང༌། བསལ་བ་དང༌། སྔར་མ་སྐྱེས་པའི་ཚིག་གིས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡི། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་འདོད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། འདིར་རྩ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་བྱས་པས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་དང༌། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང༌། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་དགུར་འདོད་དོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལམ་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤོང་བ་ནས། ལམ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་སྤོང་བའི་བར་དུ་ནི་གྲངས་ཡོད་པ་དང༌། དཔག་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ཚད་ཡོད་པའི་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགུ་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུས་བསྡུས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པས་བསྡུས་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་དགག་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཆེད་དུ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ཡིན་ལ། གྲངས་ཡོད་པ་དང༌། གྲངས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དུས་རྣམས་ལ་ཚད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྟོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གཞལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མེད། དཔག་ཏུ་མེད། ཚད་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དབྱེ་བ་དང༌། དོན་གྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་དགོངས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་དེ་དག་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་གྱུར་པ་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། གང་དོན་ཡིན་པར་ཡི་གེ་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་མོད་ཀྱི། གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འདི་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པས་བསྟན་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུ
Chinese
如果是这样，那么，关于决择支分和见道的，道和修道本身上。所说的是，我应当如何安住呢？这是就决择分的状况而言，阐述了般若波罗蜜多。我应当如何修学呢？这是就见道的状况而言，阐述了般若波罗蜜多。我应当如何修习呢？这是就修道的状况而言，阐述了般若波罗蜜多。因此，就与决择分相应的四种，以及见道和修道的状况而言，同样地修习，同样地作意，同样地完全了知，同样地精进，同样地努力，说了这六个词。如果问修道的对境是什么呢？回答说：因为它是相续的。说了这句话，因为后者后者的对境是前者前者，所以没有过失。修道的利益有三种，即以无量之善根完全执持无量，以与其他妇女约定后发出信号的男子的诸多觉悟为例，产生无量福德，从而在无量劫中舍弃轮回并背离轮回，以业尽、消除和先前未生之词，是为了知晓修道的作用而阐述的。如果是多少种呢？回答说：因为它是相续的。小、中、大等，以小之小等的差别，认为是九种。这样阐述，与不相顺品和对治品相结合。这里根本的分类是小、中、大三种，而这些各自又分为小、中、大，因此变为九种，即小之小，小之中，小之大。中之小，中之中，中之大。大之小，大之中，大之大，认为是九种。对治的方
English
If it is like that, then, concerning the definitive branch and the seeing, on the path and the path of meditation itself. What is said is, how should I abide? This is in terms of the state of the definitive division, explaining the Prajñāpāramitā. How should I train? This is in terms of the state of the path of seeing, explaining the Prajñāpāramitā. How should I practice? This is in terms of the state of the path of meditation, explaining the Prajñāpāramitā. Therefore, in terms of the four that correspond to the definitive division, and the path of seeing and the path of meditation, similarly practice, similarly attend, similarly fully understand, similarly strive, similarly endeavor, these six words were spoken. If asked, what is the object of the path of meditation? The answer is: because it is continuous. This statement was made, because the object of the latter is the former, there is no fault. There are three benefits of the path of meditation, namely, by completely holding the immeasurable root of virtue as immeasurable, by the example of the many realizations of a man who has made an appointment with another woman and given a signal, immeasurable merit is generated, thereby abandoning saṃsāra for immeasurable kalpas and turning away from saṃsāra, with the words exhaustion of karma, elimination, and previously unborn, it is explained in order to know that it is the function of the path of meditation. If it is how many kinds? The answer is: because it is continuous. Small, medium, and large, etc., with the distinction of small of small, etc., it is considered to be nine kinds. Thus it is explained, combined with the unfavorable and the antidote. Here, the fundamental classification is small, medium, and large, and each of these is further divided into small, medium, and large, thus becoming nine kinds, namely, small of small, small of medium, small of large. Medium of small, medium of medium, medium of large. Large of small, large of medium, large of large, it is considered to be nine kinds. The side of the antidote
Chinese
应当像了解顺势一样了解不顺势。其中小道的小时节是从舍弃大分别念的大分别念开始，大道的大的时候是从舍弃小分别念的小的时候为止，以被有数、可量、有限的分别念所摄持的修道的方式来安立，第九对治是道的相状大的大，即安住于空性之处，名为以九种修道的方式所摄持，不离般若波罗蜜多，以无量、无数、无边的福德所摄持，三种近摄皆无遮止地应当了知，为了这个缘故而宣说。无量等有什么差别？有什么不同之处呢？是为了靠近自己的体性而完全询问，因为有数和无数的界限不是轮回和涅槃的体性，所以要知道以无数本身来证悟那个平等性。因为对于时间不指定限度，所以要知道以不可量本身来证悟那个证悟无为法本身。因为不能衡量，所以要知道以无边本身来证悟一切相智的境界不可思议本身。那是无量等的靠近譬喻。以自己的自性来作体性的主宰，因为一切法是空性，所以无量、不可量、无边是空性。如果那样的话，无量等所显示的那些，在胜义谛中是不能容忍的。因为空性的体性不是各别的，所以认为能说之差别和意义的差别是没有的。那些世俗是慈悲心的，成为顺缘的能仁所喜悦。名为：凡是意义，文字虽不指定是各别的，从名为无数到名为涅槃之间，这是从不可说中如来以慈悲心的顺缘而作了显示。如来的慈
English
One should understand the unfavorable aspects in the same way as the favorable ones. Among these, the small time of the small path begins from abandoning the great of great conceptualizations. The great time of the great path, up to abandoning the small of small conceptualizations, is established through the path of meditation encompassed by conceptualizations that are countable, measurable, and limited. The ninth antidote is the great of the great aspect of the path, which is to abide in emptiness. This is called being encompassed by nine aspects of the path of meditation. It is inseparable from the Perfection of Wisdom and is encompassed by immeasurable, countless, and boundless merit. All three kinds of close collection should be understood without any obstruction, for this reason it is taught. What is the difference between the immeasurable and so on? What is the difference to be made? It is fully inquired for the sake of closely representing one's own characteristics. Because the realms of the countable and the countless are not the characteristics of samsara and nirvana, one should know that the realization of that equality is realized by the countless itself. Because a limit is not specified for times, one should know that the realization of that is realized as the unconditioned itself by the immeasurable itself. Because it cannot be measured, one should know that the realm of omniscience itself is realized as inconceivable itself by the boundless itself. That is the close representation of the immeasurable and so on. Having made the nature of one's own essence the master, because all phenomena are emptiness, the immeasurable, the unmeasurable, the boundless are emptiness. If that is so, those teachings such as the immeasurable are not tolerable in the ultimate sense. Because the nature of emptiness is not different, it is thought that there is no difference in what is said and no difference in meaning. Those conventional truths are the compassionate, the Sugata is pleased with what has become a favorable condition. It is called: Whatever the meaning, although the letters are not specified as separate, from the name countless to the name nirvana, this is shown by the Tathagata from the unspeakable as a favorable condition of compassion. The Tathagata's com-