Tibetan
་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཅན་ཞེས་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མ་ཐོབ་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་རེས་འགའ་ལུས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཇུག །རེས་འགའ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ལས་གསུམ་ཆར་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མི་མངའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་འབད་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་འདི་དག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཐོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་གང་གིས་འདི་དག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ནི་རང་བྱུང་གི་རྣམ་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་མངོན་བར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་རང་བྱུང་དང༌། གང་གི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་
Chinese
如是之相，谓无不分别之舍。复次，阿罗汉从知识之障清净开始，因未获得而完全退失，故于欲、勤、念、定、慧、解脱皆完全退失。此六种退失，如来不具。复次，阿罗汉有时投入于身之善业，有时则不作表示。语和意之业亦如是。如来则三业皆以智慧为先导，并随智慧而行，故无不作表示者。因此，以智慧策发故，是为智慧先导。与智慧俱行故，是为随智慧而行。复次，阿罗汉不能毫不费力地知晓三时之事物。以何者能见对此等之贪着与障碍之智慧耶？以何者能入对此等之贪着与无贪着之智慧之见耶？此非也。如来则毫不费力地通达三时一切所知之事物。因此，此十八者称为佛之不共法。无有之相，谓凡如是性即是相，如是宣说。谓以诸佛所说之如是性而近取之故。不随他缘之相，谓自生之相，如是宣说。谓近取无有能自在一切法之所缘故。 佛陀自性之相，谓薄伽梵般若波罗蜜多即是，如是，佛陀之波罗蜜多也。善现，谓近取一切法之相现证菩提之故。如是作已，如何力等之相之差别与自性为何者，彼等即是如是性，及何者能自在一切法之自生，及为谁之故一切法现证
English
Such an aspect means not possessing equanimity without discrimination. Furthermore, an Arhat, starting from the purification of the obscuration of knowledge, completely deteriorates due to not having attained it, thus completely deteriorating from aspiration, diligence, mindfulness, concentration, wisdom, and liberation. The Tathagata does not possess these six deteriorations. Furthermore, an Arhat sometimes engages in virtuous actions of the body, and sometimes does not indicate it. The same is true for actions of speech and mind. The Tathagata, however, with all three actions always preceded by wisdom and following wisdom, does not have anything that is not indicated. Therefore, because it is instigated by wisdom, it is the guide of wisdom. Because it acts together with wisdom, it follows wisdom. Furthermore, an Arhat cannot effortlessly know the objects of the three times. By what can the wisdom that sees attachment and obstruction to these be seen? By what can the view of wisdom that enters attachment and non-attachment to these be entered? This is not so. The Tathagata effortlessly comprehends all knowable objects of the three times. Therefore, these eighteen are called the unshared qualities of the Buddha. The aspect of non-existence means that whatever suchness is, that is the aspect, as it is taught. It is said to be because of closely grasping the suchness spoken by all Buddhas. The aspect of not going by other causes is taught as the aspect of self-origination. It is said to be because of closely grasping the absence of an object that can control all phenomena. The aspect of the Buddha's own nature is that the Bhagavan Prajnaparamita is this, like this, the Paramita of the Buddha. Subhuti, it is said to be because of closely grasping the manifestation of enlightenment of the aspect of all phenomena. Having done so, how are the distinctions and nature of the aspects of powers and so on, those are suchness, and the self-origination that controls all phenomena, and for whom all phenomena are manifested perfectly.
Tibetan
སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང༌། བཞི་དང༌། བཞི་དང༌། བཅོ་བརྒྱད་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བཞི་བཅུར་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་དག་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན། དང་པོ་རྩོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལ་མ་ཡིན་ནམ། །དམིགས་པར་བཞག་པས་ཡང་དམིགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། རྣམ་པ་རྣམས་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བཅས་པ། །འདི་ཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ། །འདས་པས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉན་པའི་སྦྱོར་པའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འཛིན་པ་དང༌། འཆང་བ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་ཀུན་འདྲི་དང༌། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པ། །ལེན་དང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྣོད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་མོས་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་མོས་པ་དང༌། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། མོས་པ་མེད་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཟབ་པ་ནི་མོས་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཉེ་བར་འགོད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་དེ་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། དེའི་མཐུས་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཁྲུངས་པ་ནི་མངོན་པར་བསྐྲུན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་ལས་འཁྲུངས་པ་དང༌། མཐུས་གསལ་བར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྣོད་ཁ་སྤུབ་དང༌། མི་གཙང་པ་དང༌། རྡོལ་བ་རྣམས་ཉན
Chinese
所谓的佛陀，按顺序是十，四，四，十八，一，一，一。通达一切相之道的所依之相，以四十少一而不足。如果将这些相加起来，则会变成一百七十二相。所谓的“相”之法是指什么呢？最初开始之时，对于所缘的差别进行执取，称之为“相”。这是所教导的。这不是在阐述它的定义吗？由于安立为所缘，所以又是所缘。为了表明世间的所有善法以及善等，在此不会无实事地转变为解脱的对治品。其中，通达一切之相，通过声闻和菩萨的区分，有无漏和有漏。通达道之相，是菩萨们尚未完全断除烦恼，因此仅仅是名目的有漏。通达一切相之相，是由于通达一切法之相而成为佛陀，因此仅仅是无漏。所说的不存在其他十六种无垢之相，是指仅仅针对烦恼障的对治品方面，这与此并不矛盾。相的相之解释完毕。 结合的相之解释。 在阐述了相之后，现在将要讲述结合之相。首先，结合的所依是结合者，因此应该讲述它，所以要讲述。结合者有四种，是哪四种呢？恭敬诸佛，于此创造善根，与善知识为伴，这是听闻之器。这是所教导的。同样，为了通达一切相的结合之所依，对以前的胜者们做了特别的奉献。过去所教导的经典，以及从如来那里先前创造的善根，以及被善知识完全摄受，是听闻般若波罗蜜多的法器，这是所教导的。
English
The so-called Buddhas are, in order, ten, four, four, eighteen, one, one, and one. The aspect of the support of the path of knowing all aspects is incomplete with forty lacking one. If these are added together, they become one hundred and seventy-two aspects. What are these dharmas called "aspects" referring to? At the very beginning, when grasping the distinctions of the object, it is called "aspect." This is what is taught. Isn't this explaining its definition? Because it is established as an object, it is again an object. In order to show that all worldly virtuous dharmas and virtues, etc., here it will not unrealistically turn into the antidote to liberation. Among them, the aspect of knowing all is, through the distinction of Hearers and Bodhisattvas, unpolluted and polluted. The aspect of knowing the path is only the polluted of name, because Bodhisattvas have not completely abandoned the afflictions. The aspect of knowing all aspects is only unpolluted, because it becomes a Buddha by understanding the aspects of all dharmas. What is taught as there are no other sixteen stainless aspects, refers to the aspect of the antidote to the obscuration of afflictions only, and there is no contradiction between this and that. The explanation of the aspect of aspects is completed. The explanation of the aspect of combination. After explaining the aspects, now the aspect of combination will be discussed. For now, the basis of combination is the combiner, so it should be discussed, so it will be discussed. There are four types of combiners, what are they? Honoring the Buddhas, creating roots of virtue therein, being accompanied by virtuous friends, this is a vessel for listening. This is what is taught. Likewise, in order to be the support of the combination of completely awakening to all aspects, having done special deeds for the previous victors. The scriptures taught by the past, and the roots of virtue created before from the Tathagata, and being completely embraced by virtuous friends, are the vessels for listening to the Prajnaparamita, this is what is taught.
Chinese
是。聽聞此法的加行所依有三種。即受持、讀誦、通達、如理作意、於此不生怖畏等，依加行所依之力。如云：親近諸佛及請問，布施持戒等行持，受持讀誦等之器，是諸聖者所許持。如是宣說。何者親近供養諸多佛陀，如理請問，具足六度之行，此即宣說乃受持之器。是故如是所說之因若無者，則於此不信受，並極為捨棄。如是所說之反面，即是不信受及捨棄之因。以不信受之因，捨棄甚深般若波羅蜜多之因並非他者，即是名為有情之自性。如云：尊者舍利子，此般若波羅蜜多極為甚深之故。如是宣說。彼甚深者，以僅僅不信受之因，是故當知乃捨棄彼之有情過患之因。彼為何耶？謂欲安住於了知道之相，欲生起一切相智，故於一切相中當勤精進，如是宣說乃是宣說加行之近安置之義。一切相智與般若波羅蜜多，乃是互相從彼而生，並由彼之威力而顯明。以何種義耶？謂從般若波羅蜜多生起一切相智，乃是現證。由一切相智之威力，彼般若波羅蜜多亦轉為顯明了知等，是故如次第一般，宣說從自而生及由威力而顯明。為捨棄法器之過失故，云：善諦聽聞且善持於意。謂器皿傾覆、不淨、穿孔等聽
English
Yes. There are three types of supportive conditions for engaging in listening to this Dharma. Namely, upholding, reciting, comprehending, properly attending to it, and not being afraid of it, etc., empowered by the supportive conditions of engagement. As it is said: "Relying on the Buddhas and asking questions, practicing generosity, discipline, etc., the vessel for receiving and upholding, etc., is considered noble." This is how it is taught. Whoever has revered and honored many Buddhas, has thoroughly inquired, and possesses the conduct of the six perfections, this is taught as the vessel for upholding. Therefore, it is taught that if there is no cause as stated, then one does not believe in it and completely abandons it. The opposite of what is stated is the cause of disbelief and abandonment. The cause of abandoning the profound Prajnaparamita due to disbelief is none other than the nature of sentient beings. As it is said: "Venerable Sharadvatiputra, this Prajnaparamita is extremely profound." This is how it is said. That profoundness, because it is merely the cause of disbelief, should be known as the cause of the faults of sentient beings who abandon it. Why is that? It is said that one should strive in every way to abide in the knowledge of the aspects of the path and to generate omniscience, which is the meaning of closely establishing the teaching of engagement. Omniscience and Prajnaparamita arise from each other and are clarified by their power. In what sense? It is said that omniscience arises from Prajnaparamita, which is manifest realization. By the power of omniscience, that Prajnaparamita also becomes clear, understood, and so on. Therefore, in the same order, it is said that it arises from itself and is clarified by its power. In order to abandon the faults of the vessel of the teaching, it is said: "Listen well and hold it well in your mind." It means listening to overturned, impure, and perforated vessels.