Tibetan
་བྱ་བ་མི་དམིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལྡོག་པ་ན། དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་སེམས་བརྟན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། མི་འཕྲོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པའི་སྦྱོར་བས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ ལས་མི་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སེམས་བརྟན་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་གཅེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་སོ། །མི་འཕྲོགས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དག་དང༌། རྣམ་པ་ཐམ་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་བར་ལ་ལྡོག་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མི་བརྟེན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བདེན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། འདིར་ལྡོག་པ་དང༌། མི་ལྡོག་པར་སྦྱར་གྱི། ལྡོག་པ་ཙམ་མམ། འཇུག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་སྤང་བ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་དུ་མཛད་ནས་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པས་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་ནམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གང་ལ་ཡན་ལག་གང་ཡོད་པ་དེ་སྤོང་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དཔེར་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་སྨོས་པའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་སེམས་ཡང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་བལྟ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། འོ་ན་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གང་ཡང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལེན་པ་དང༌། ཟས་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་མང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པས་སྦྱིན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་པ་དང༌། གཞན་དག་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་དང༌། དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། གཞན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཁྲུག་པའི་འདོད་ཆགས་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ཞི་གནས་ཀྱིས་རྒྱུད་མཉེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིགས་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང༌། ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལྔ་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་བརྫི་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་སེམས་མི་གཡེང་བ་ཐོབ་པས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། བུད་མེད་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང༌། རིག་པ་དང༌། སྨན་དང༌། རྩི་ལ་སོགས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟེ་སློང་བའི་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་མཐོ
Chinese
由于不观察诸法之作用，如果随顺于法而退转，则通达彼，且以心坚固、不摇动、不被夺之誓愿行持，以不退失所作之义。如是宣说。其中，心坚固者，乃因恒常珍爱之故。不摇动者，乃因现前行持之故。不被夺者，乃因非为他者之境之故。于痛苦之随知忍，乃是宣说不依赖于退转与不退转二者之菩萨，因为于声闻与独觉之清净，以及遍知之间，有退转与进入之故。凡是已入真谛而有退转者，以及未入真谛而有进入者，彼等在此可结合退转与不退转，并非仅是退转或仅是进入。于三刹那，由于与随知相关联，不可能堕入声闻等地，因为彼乃已获得三界之对治之故。于痛苦之随知，乃是菩萨安住于舍弃能令支分穷尽者，从而自在地入于次第安住之九次第定，以及菩提分法三十七品，以及三解脱门之等持，但不获得彼之果，故为令支分穷尽，为了与众生随顺之自性之事物完全执持，故名为令支分穷尽，意指安住于舍弃禅定或等持中所有之支分。例如，如云初禅有五支等，以宣说令支分穷尽之随知，是为了了知乃是色与无色之对治。以完全执持随顺之自性之事物，意指于痛苦之随知之状态中，菩萨舍弃离贪。于集之法知忍，乃是何者菩提
English
Since the activity does not observe the Dharmas, if it regresses in accordance with the Dharma, then it understands it, and with the vow of firm mind, immovability, and non-seizure, it does not diminish from the meaning of what is done. Thus it is taught. Among them, firmness of mind is because it is always cherished. Immovability is because it is practiced manifestly. Non-seizure is because it is not the object of others. The forbearance of knowing suffering is the Bodhisattva who does not rely on both regression and non-regression, because there is regression and entry between the purity of the Hearers and Solitary Buddhas, and omniscience. Those who have entered the truth and have regression, and those who have not entered the truth and have entry, here they can be combined with regression and non-regression, not just regression or just entry. In the three moments, because it is related to following knowledge, it is impossible to fall into the place of Hearers, etc., because it has obtained the antidote to the three realms. Following knowledge of suffering is the Bodhisattva who dwells in abandoning what causes the exhaustion of the limbs, and thus freely enters the nine successive abidings of gradual abiding, and the thirty-seven factors of enlightenment, and the Samadhi of the three doors of liberation, but does not obtain its fruit, so in order to exhaust the limbs, in order to fully grasp the nature of things that are in accordance with sentient beings, it is called exhausting the limbs, meaning dwelling in abandoning whatever limbs are in meditation or Samadhi. For example, like saying that the first Dhyana has five limbs, etc., with the following knowledge of saying exhausting the limbs, it is to realize that it is the antidote to form and formlessness. By fully grasping the nature of things that are in accordance, it means that in the state of following knowledge of suffering, the Bodhisattva abandons detachment. The Dharma-knowing forbearance of arising is whatever Bodhi
Chinese
大菩萨具有菩提作意，不离菩提心，从断除见所断之分别念，以身心轻安，不执著色身，乃至观佛，致力于生善根之间，广为遮止。为何如此？因为，一切法皆同虚空，无实性，自性为空性之故，此说合理。如是作意，则示现一切行止皆以无谬之心而行。于集起知法者，即安住于家，善巧方便，受用五欲，以丰饶多样的饮食等资具，安住于布施波罗蜜多，令他人欢喜，赞叹随喜。于集起随知忍辱者，即恒常不间断地行持梵行，不做令他人不悦之损害，因恒常行持梵行，故断除贪欲。因不损害他人，故示现此为以寂止调柔自心。从赡部洲开始，直至三千大千世界，以充满七宝之布施，以及随行金刚手之五部，示现不被魔等所侵扰。于集起随知者，即以获得不散乱之心，具足信心等诸根，不忘菩提心而得自在，故成殊胜丈夫。不做役使妇女之咒语、明咒、药物、药草等，以及向妇女、男子等乞求之行为。为何如此？善现，菩萨大菩萨以自性空之故，不见一切法之相。
English
The great Bodhisattva, endowed with the thought of Bodhi, inseparable from the mind of Bodhi, from the elimination of the conceptualizations to be abandoned by sight, with the lightness of body and mind, not clinging to the physical body, up to the sight of the Buddha, and diligently generating roots of virtue, is widely prohibited. Why is that? Because all dharmas are equal to the sky and are without substance, their own nature is emptiness, so it is reasonable to say. When contemplating in this way, it is shown that all actions are done with an infallible mind. To know the Dharma in arising is to abide in the home, skillfully using means, enjoying the five desires, and with abundant and diverse food and other resources, abiding in the perfection of generosity, making others happy, praising and rejoicing. To be patient in the subsequent knowledge of arising is to always practice pure conduct without interruption, and not to do harm that makes others unhappy, because one always practices pure conduct, one abandons lust. Because one does not harm others, this shows that one's mind is softened by tranquility. Starting from Jambudvipa, up to the three thousand great thousand worlds, giving alms filled with seven treasures, and following the five families of Vajrapani, it is shown that one is not disturbed by demons and others. To know subsequently in arising is to have obtained a mind that is not distracted, to have all the faculties such as faith complete, and to have obtained power over not forgetting the mind of Bodhi, therefore one becomes a noble man. One does not use mantras, vidyas, medicines, herbs, etc. to control women, nor does one beg from women, men, etc. Why is that? Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, because of the emptiness of his own nature, does not see the characteristics of all dharmas.
Tibetan
ང་བ་དང༌། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པས་གནས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ནད་སྐྱེས་པ་གསོ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་འགེགས་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ན་ལུས་ལ་བགོས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །མི་རྒས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩི་ཞེས་བྱ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་བཀག་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྨོས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གཉིས་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔ་མ་དང༌། ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཆོས་གང་ཡང་བཟང་པོའམ། ངན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལྡོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གང་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕྲོག་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ གཏམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་གནས་པ་བཀག་པས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་འཕྲོག་པའམ། སྦྱིན་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ། །གཏམ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པའི་དུས་སུ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་གནས། །བརྗོད་པ་ལས་ནི་གཞན་གྱུར་པ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་
Chinese
表明这是指完全清净地安住于我与生命。其中，使支分聚合的特征是药，支分相同的是滋补品。或者，医治已生的疾病是药，阻止以后不生的是滋补品。或者，使身体获得分配的状态是药，获得不衰老的殊胜是滋补品，这是另一种名称。于灭尽中，知法忍是说，若善男子善女人于此般若波罗蜜多中行时，从不离菩提作意开始，断除对于蕴、界、处等的结合与随结合，是为了知晓声闻等是颠倒。说结合与随结合，是为了知晓痛苦与集谛二者，以及灭谛与道谛二者，如其次第地结合与随结合，是前者与后者。那是因为什么呢？因为，如此这般，安住于其自性空性中，对于任何法，既不正确地视为好，也不正确地视为坏，这是所要表明的。因为是不颠倒的智慧，所以是合理的。于灭尽中，知法是说，断除对于成为证悟之因的善妙方面进行掠夺的障碍之法的 言谈的结合与随结合的安住，这表明了那些变得非常不明显之义。那是因为什么呢？因为，如此这般，对于以自性空性的诸法，对于任何法，既不视为掠夺，也不视为布施，这是以理所当然的道理来说明的。说言谈，是因为在知晓痛苦与集谛之时，对于事物的分别念会止息。知晓灭尽，是为了通过仅仅是言谈的结合，来知晓分别念的对治，这是所要表明的。像那样，在作意于状态的自在时，如是说：“这一切都只是名称，只是安住在概念中，从言说中已转变，没有可言说之物。”如是宣说了。于灭尽中，随知忍
English
It is shown that this refers to abiding in complete purity with regard to self and life. Among these, the characteristic of causing limbs to gather is medicine, and that which is the same limb is nourishment. Alternatively, that which heals a disease that has arisen is medicine, and that which prevents it from arising later is nourishment. Alternatively, that which causes the body to attain a state of allocation is medicine, and attaining the excellence of non-aging is called nourishment, which is another name. In cessation, the forbearance of knowing the Dharma is saying that if a noble son or noble daughter engages in this Prajñāpāramitā, starting from not being separated from the thought of Bodhi, by cutting off the combination and subsequent combination with the aggregates, elements, and sense bases, it is in order to know that the Śrāvakas and others are reversed. Saying combination and subsequent combination is in order to know that suffering and the truth of origin, as well as the truth of cessation and the truth of the path, are combined and subsequently combined in the order as they are, the former and the latter. Why is that? Because, in this way, abiding in its own nature of emptiness, one does not correctly see any Dharma as good or bad, which is what is to be shown. Because it is non-reversed wisdom, it is reasonable. In cessation, knowing the Dharma is saying that by cutting off the abiding in the combination and subsequent combination of the talk of the obstructing Dharma that plunders the virtuous aspect that has become the cause of realization, it shows the meaning of those that have become very inconspicuous. Why is that? Because, in this way, with respect to the Dharmas that are empty of their own nature, one does not see any Dharma as plundering or giving, which is explained by the reason of course. Saying talk is because the conceptualization of things ceases at the time of knowing suffering and the origin. Knowing cessation is to know the antidote to conceptualization by merely the combination of talk, which is what is to be shown. Like that, when acting freely in the state of mind, it is said: "All of these are just names, they only abide in concepts, they have changed from speech, there is nothing to be said." Thus it was proclaimed. In cessation, subsequent knowledge of forbearance.