Tibetan
ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དེ་བསྟན་པའི་སྐལ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མདོ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་ལྷའི་བུ་གང་བླན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་ངེས་པར་ཞུགས་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱི་མཚམས་བཅད་པ་དེ་དག་སྐལ་བ་མེད་མོད་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ནི་གང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པའི་དོན་དང༌། གང་ཟག་མཐར་གྱིས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་གྱིས་ཏེ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་ དུ་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ན་འདི་འཐད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཆོས་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་གང་ལ་ཡང་ཁོ་བོ་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། རང་བཞིན་ནི་གང་ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ལམ་ཡིན་ཞིང་རྟོགས་པས་ནི་འབྲས་བུའི་ལམ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་ལམ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དོན་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་ནི་གང་ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤོང་བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འདིའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཡོང་སུ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དོན་གྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རུང་བར་བྱེད་པའི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། ཁྱབ་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྱེད་པ་རྣམས་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནི། །
Chinese
由于安住于彼岸，没有开示的机缘，因此显示菩萨的道智与声闻等不共，是为了各自确定所缘的意义。其经文如下：憍尸迦天子，凡未发起无上正等菩提心者，也应令彼等发起。凡已确定趣入，断绝轮回相续者，虽无机缘。这样说。普遍性是从发起心开始，以道智为主，般若波罗蜜多并非只是一方面，这是普遍性的意义。以及逐渐达到究竟之人的差别意义。这样做之后，如果以远离贪欲为先导，这才是合理的。然而，如果他们发起无上正等菩提心，也随喜他们。特别殊胜之处在于，专注于比法更为殊胜的法，因此对于他们的任何善行，我都不作障碍。因此，将三乘进行区分，是具有深意的，而非仅是表面的特征，这样显示。 声闻道的解释。 自性是指，如何确定声闻等各自不同的道，而证悟则是果道。菩萨的道智并非如此，因为并非完全断除一切烦恼，因此以自性殊胜的意义如是显示。作用是指，如何修习声闻等道，为了现证真实之边而修习断证。菩萨的证悟并非如此，否则此道智就是修习成熟有情等作用，因此显示其作用的果本身就是殊胜的意义。在显示了道智的适应性、各自确定的所缘、普遍性、自性和作用之后，现在要讲述声闻道，因此，关于道智的法相是：
English
Since there is no opportunity to teach those who abide in the other shore, it is shown that the knowledge of the path of Bodhisattvas is not shared with Śrāvakas, etc., in order to determine the meaning of each object. The sutra for that is this: Kausika, son of the gods, those who have not generated the mind for unsurpassed, perfect, complete enlightenment should also be made to generate it. Those who have definitely entered and cut off the continuity of samsara, although they have no opportunity. Thus it is said. The pervasiveness is from the beginning of generating the mind. Taking the knowledge of the path as the main thing, the perfection of wisdom is not just one aspect, this is the meaning of pervasiveness. And the meaning of the distinction of those who gradually reach the ultimate. Having done so, if one takes detachment from desire as the forerunner, this becomes reasonable. However, if they generate the mind for unsurpassed, perfect, complete enlightenment, I also rejoice in them. The particularly excellent thing is that by focusing on the Dharma that is more excellent than the Dharma, I do not obstruct any of their virtuous aspects. Therefore, the distinction of the three vehicles is intentional, not characteristic, it is shown. Explanation of the Śrāvaka Path. Nature: How the path of Śrāvakas, etc., is determined as separate paths, and realization is the path of fruition. The Bodhisattvas' knowledge of the path is not like that, because it does not completely abandon all defilements, therefore it is shown in the sense of the excellence of one's own nature. Action: How the path of Śrāvakas, etc., is cultivated, and abandonment is cultivated in order to directly realize the true limit. The Bodhisattva's realization is not like that, otherwise this knowledge of the path is the cultivation of actions such as maturing sentient beings, therefore it is shown that the fruit of its action itself is the meaning of excellence. Having shown the adaptability of the knowledge of the path, the separately determined objects, pervasiveness, nature, and action, now the Śrāvaka path is to be spoken of, therefore, regarding the characteristics of the knowledge of the path: