Tibetan
པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཉན་ཐོས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པས་དེ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གང་གིས་ཇི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཙམ་དེ་ལ་རང་ཉིད་མངོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི་གང་ཇི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་ཤེ་ན། གཟུང་བར་རྟོགས་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་རང་བཞིན་ཟབ་པ་དང༌། ཕྲ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ནི་དེ་རྣམས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངག་གི་ཆོས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཏགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེར་བཏགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལ་ཞིག་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འདོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལ་ལ་ཞིག་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་ཡང་བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱ་དགོས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆོས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་བསླབ་
Chinese
是说正在造作。因为只缘于自身的目的，自己成佛，所以是自佛。也不会过分到声闻，因为那是不依赖于其他的教证。如果说是会成为圆满正等觉佛吗？不是的，因为那是遍知一切相者以利益有情而从他们之中超胜出来的缘故。自佛们是以任何事物证悟了多少，自己就显现成佛。还有，他们所证悟的是证悟了多少呢？证悟所取衰退故，以及执着未舍故，如依处犀牛角的道，应当了知是真实摄集。这是在宣说，因为他们以所取的分别的自在而从蕴、界、处等直到遍知一切相之间，广大的自性深奥以及细微被遮止的缘故，佛陀开示了舍弃了所知障的一部分，因此暗示了他们超胜于声闻们。这是说不是语言的法，是以自佛的自在而开示了直到没有安立菩提之间，因为他们舍弃了所取的分别的缘故。没有安立文字，是因为那是他们自己的现证的缘故。有些人想要安住在入流果，从有些人想要获得自菩提，即使不依赖于这个忍辱也不能成就之间，是因为必须将一切道作为道智的对境而宣说的缘故。在自佛的道上，他们所取的分别已经舍弃了，以没有舍弃能取的分别的自在而宣说的是，那些有情如幻化一般，那些所开示的法也如幻化一般，因为自佛们不是证悟了没有能取之实有的缘故。之前是以遍知一切相的自在而如幻化之子般修学
English
It is said that it is being done. Because one aims at the purpose of oneself alone and becomes enlightened oneself, one is a Pratyekabuddha. It is also not an overreach to be a Śrāvaka, because that does not depend on the teachings of others. If it is said that one will become a perfectly complete Buddha, it is not so, because that is because the one who knows all aspects excels from them by benefiting sentient beings. Pratyekabuddhas are those who manifest enlightenment themselves to the extent that they realize anything. Also, how much do they realize? Because the realization of what is grasped is diminished, and because grasping is not abandoned, the path like the horn of a rhinoceros of dependence should be known as the true collection. This is what is being taught, because they, by the power of the conceptualization of what is grasped, from the aggregates, elements, and sense bases, up to the knowledge of all aspects, the vast nature is profound, and because the subtle is blocked, the Buddha has shown that one aspect of the obscuration of knowledge has been abandoned, thus implicitly showing that they are superior to the Śrāvakas. This is to say that it is not the teaching of verbal Dharma, but it is taught up to the point of not establishing Bodhi by the power of the Pratyekabuddhas, because they have abandoned the conceptualization of what is grasped. There is no establishment of letters, because that is their own direct realization. Some want to abide in the fruit of entering the stream, from some wanting to attain self-enlightenment, even if one does not rely on this patience, one cannot achieve it, because it is said that all paths must be made the object of the path of knowledge. On the path of the Pratyekabuddhas, their conceptualization of what is grasped has been abandoned, and what is said by the power of not abandoning the conceptualization of what is grasped is that those sentient beings are like illusions, and those teachings are also like illusions, because the Pratyekabuddhas have not realized that there is no entity to be grasped. Previously, one trained like a son of illusion by the power of the knowledge of all aspects.
Tibetan
པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་རྟེན་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚོལ་བ་བསྟན་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དགག་ པའི་དོན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཕན་ཚུལ་རྟོག་པ་བཀག་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་འདི་ལ་ཆོས་གང་ཡང་མ་བརྗོད་མ་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གང་ཡང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་གང་ཡང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རྟེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་དོན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྒྱས་པར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་མང་པོ་ཞིག་གི་མཐའ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་པའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་ཡང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མངོན་བར་འདོད་པའི་དོན་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པས་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྟེན་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྤྲུལ་པའི་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ཡིན་ལ། མེ་ཏོག་དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་མེ་ཏོག་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པར་བསྒྲུབས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྟོགས་པའི་རྟེན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་
Chinese
从显示所说的“应该做”与此没有矛盾开始，一直到蕴、等等，到涅槃之间，也像是梦，像是幻术。为什么呢？因为幻术和涅槃等等，与此无二无别，不可分割。没有舍弃执着于自佛道的形态。为了证悟的所依种姓而说的是，为了显示不退转的菩萨摩诃萨等等寻求般若波罗蜜多，从而否定自佛的意义。那些本身就是色等等，以及它的空性等等，阻止了彼此的分别念。为什么呢？因为就像这样，对此没有说任何法，同样，对此也没有任何众生会相信，直到所说的这些，以自佛的角度来说，没有任何众生会相信。以及，在所依的结合处，菩萨这个词没有意义，也不可见，这样就阐明了它。具寿善现，那么从“这部般若波罗蜜多显示了三种乘的增长”开始，完成了许多种类的结尾。具寿舍利子，就像那样，从“菩萨摩诃萨超越一切世间，进入殊胜的勇气”之间也会改变。这也是通过不可见的方式，实现了想要显现的意义，为了显示即使没有成为实物的所依，也能获得证悟的法，所以才撒了化生之花。那些花也像是未生之花一样，从色开始，到一切法之间，以及到正等觉佛之间，因为没有出现，所以从那开始，到“这”之间，与行为相关联地证实了，所以这是显示了证悟自佛道的所依。那些自佛舍弃了所取的分别念，所以是自佛的证悟。
English
Starting from showing that there is no contradiction between what is said to be "done" and this, even from the aggregates, etc., to nirvana, it is also like a dream, like an illusion. Why is that? Because illusion and nirvana, etc., are non-dual and indivisible from this. The aspect of clinging to the path of the self-Buddha is not abandoned. What is said in terms of the support lineage of realization is to show the seeking of prajnaparamita by the irreversible Bodhisattva Mahasattva, etc., thereby negating the meaning of the self-Buddha. Those themselves are form, etc., and its emptiness, etc., preventing each other's discrimination. Why is that? Because like this, no dharma is spoken or said about this, similarly, no sentient being will believe in this, until all that is said, from the perspective of the self-Buddha, no sentient being will believe. And, in the place of the combination of support, the word Bodhisattva has no meaning and is invisible, thus it is clarified. Venerable Subhuti, then from "this prajnaparamita shows the increase of the three vehicles" onwards, the end of many kinds is completed. Venerable Shariputra, just like that, from "the Bodhisattva Mahasattva surpasses all worlds and enters into excellent courage" it will also change. This is also through the way of invisibility, the meaning of wanting to manifest is truly accomplished, in order to show that even without the support of becoming a real thing, the dharma of realization can be obtained, so the emanated flowers are scattered. Those flowers are also like unborn flowers, starting from form, to all dharmas, and to the perfectly enlightened Buddha, because they have not appeared, so from there, to "this", it is confirmed in relation to the action, so this is showing the support of realizing the path of the self-Buddha. Those self-Buddhas have abandoned the discrimination of what is taken, so it is the realization of the self-Buddha.