Tibetan
སོ་སོར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་གཅིག་དང༌། གཉིས་དང༌། གཉིས་ཀྱིས་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མོས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །དེ་ལ་མོས་པ་ནི་བྱེད་འདོད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ན་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡོད་པས་ན་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་དེས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབས་པས་ན་རྐང་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོམ་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དམ། སྦྱོར་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ། མི་དགེ་བའི་ཚོགས་དང་མ་འདྲེས་པའོ། །སྒོམ་པ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བདག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། བཅོས་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུའོ། །གཞན་དག་ནི་བཞིར་འདོད་དེ་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ལུས་ཀྱིའོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིའོ། །གནོད་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱིའོ། །མ་ལུས་པར་བརྟེན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་དེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་སྟེ། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་དེ་འགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང་ཅི་རིགས་པར་ལྡན་པར་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དོར་བྱ་བསལ་བས་ན་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་བག་ལ་ཉལ་བ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་དབེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་གཅོད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ནི་དབེན་པས་ན་ཁམས་ལས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལས་བྲལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པས་ན་ལས་འདོད་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་འཆད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་མའི་རྟེན་གཏོང་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གནས་བརྟན་སངས་རྒྱས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །འདིར་ཡང་བདག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་དེ་རྣམས་དང༌། དབེན་པ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བྱ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེས་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་མ་ལུས་པར་འགོག་ཅིང་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། དེས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་མི་ཐུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོབས་སོ། །དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལམ་མོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་གཅིག་དང༌། མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབ
Chinese
应当知道，（佛）以分别的自在而说一词、二词、以及以二词宣说。 欲、精进、心、观的等持，具有舍断的行相，这四种神足是神足。 其中，欲是想做。 等持是心一境性，因为为了舍断烦恼而现行造作，所以那是行。 因为有它，所以是具有它。 因为它成就了各种功德，所以是足。 意思是说是它的支分。 禅修，所谓的禅修是使之习惯，是修习的广大。 那也是修习堪能性，或者修习变得稳固，或者不与不善的集合相混杂。 禅修，法相论者认为是两种。 小、中、大三种，以及无造作的果、因相应的果、以及在现法中安乐住的果。 其他人认为是四种，即禅修，完全禅修是关于身体的。 完全调伏的禅修是关于戒律的。 无害是关于心的。 无余依止的禅修是关于智慧的，如是宣说。 住在寂静处，与第一禅定相应，因为他从欲等中完全寂静。 所谓住在离欲中，是与第二禅定相应，因为他从分别等，以及离欲。 所谓住在止息中，是与第三禅定相应，因为离喜的贪欲，那是止息。 所谓完全成就的舍断，是与第四禅定，以及无色定相应，如是了知，以先前行相，因为舍弃了应舍弃的，所以称为舍断。 再次，完全摧毁随眠是寂静。 离一切生起的贪欲是离欲。 完全断除一切系缚是止息。 完全舍弃一切近取是舍断。 再次，法相论者们，因为寂静，所以从界寂静。 欲
English
It should be known that (the Buddha) speaks one word, two words, and speaks with two words with the freedom of discernment. The four legs of magical power, which are desire, diligence, mind, and contemplation, endowed with the activity of abandoning samadhi, are the legs of magical power. Among them, desire is wanting to do. Samadhi is one-pointedness of mind, because it manifestly acts in order to abandon afflictions, therefore it is activity. Because it exists, therefore it is endowed with it. Because it accomplishes various qualities, therefore it is a leg. It means that it is a limb of it. Meditation, so-called meditation, is to make it habitual, it is the vastness of practice. That is also the ability of practice, or the practice becomes stable, or it is not mixed with the collection of non-virtue. Meditation, the Dharma Abhidharma masters consider it to be of two kinds. Small, medium, and large three kinds, as well as the uncreated fruit, the fruit corresponding to the cause, and the fruit of dwelling happily in the present Dharma. Others consider it to be four kinds, namely meditation, complete meditation is about the body. The meditation of complete taming is about discipline. Harmlessness is about the mind. The meditation of complete reliance is about wisdom, as it is taught. Dwelling in solitude, being in accordance with the first dhyana, because he is completely solitary from desire and so on. The so-called dwelling in detachment from desire is being in accordance with the second dhyana, because he is detached from discrimination and so on, and from desire. The so-called dwelling in cessation is being in accordance with the third dhyana, because detachment from the desire of joy, that is cessation. The so-called complete accomplishment of abandonment is being in accordance with the fourth dhyana, and the formless dhyanas as appropriate, knowing that the previous activity, because what should be abandoned is abandoned, therefore it is called abandonment. Again, completely destroying the latent tendencies is solitude. Being detached from the desire of all arising is detachment from desire. Completely cutting off all bonds is cessation. Completely abandoning all grasping is abandonment. Again, the Dharma Abhidharma masters, because of solitude, therefore they are solitary from the realms. Desire
Chinese
因为远离贪欲，所以是远离烦恼的贪欲。因为止息，所以是业的贪欲。因为完全舍弃，所以是事物完全舍弃，所有词语都显示涅槃，这是俱舍宗的解释。依靠所缘的力量而舍弃先前的所依，这称为完全舍弃，这是圣友在《菩提资粮品》中所说的。在此，我认为四种分别念的四种对治是见道。那些分别念以及安住于寂静处等等，应当按照次第结合，要知道，菩提资粮品完全包含在见道中。其中，所取分别念的第一种对治是寂静处，因为它可以区分清净方面的杂染方面和应舍弃的方面。所取分别念的第二种对治是远离贪欲，因为对善法的欲望就是远离贪欲。能取分别念的第一种对治是止息，因为它可以止息和舍弃所有我、自在等等的执着，这是它的含义。能取分别念的第二种对治是完全舍弃，因为它通过如实了知我所假立的各种相状以及蕴等等而舍弃。同样，信等五者以能作主宰之义故为根。这五者以不可摧伏之义故为力。正念、择法、精进、轻安、禅定、舍，这些菩提分是见道的支分。正见、正思、正语、正业、正命、正勤、正念、正定，这八支圣道以到达涅槃之城之义故为道。具有如其发音而知晓的十一种智慧，以及不知晓一切而知晓等等的自在
English
Because of being free from attachment, it is being free from the attachment of afflictions. Because of cessation, it is the attachment of karma. Because of complete abandonment, it is the complete abandonment of things. All words indicate Nirvana, which is the explanation of the Abhidharma school. Abandoning the previous support by the power of the object is called complete abandonment, which is what the venerable Sangye Shenyen said in the chapter on the aspects of enlightenment. Here, I think that the four antidotes to the four kinds of conceptualization are the path of seeing. Those conceptualizations and dwelling in solitude, etc., should be combined in order, and it should be known that the aspects of enlightenment are completely included in the path of seeing. Among them, the first antidote to the conceptualization of the object of grasping is solitude, because it can distinguish the contaminated aspects of the pure side and the aspects to be abandoned. The second antidote to the conceptualization of the object of grasping is being free from attachment, because the desire for virtuous Dharma is being free from attachment. The first antidote to the conceptualization of the grasper is cessation, because it can stop and abandon all attachments to self, independence, etc., which is its meaning. The second antidote to the conceptualization of the grasper is complete abandonment, because it abandons by fully knowing the various characteristics imputed to self and the aggregates, etc., as they are. Similarly, the five, such as faith, are powers because of the meaning of being able to dominate. These five are strengths because of the meaning of being invincible. Mindfulness, discrimination of Dharma, diligence, pliancy, Samadhi, and equanimity, these branches of perfect enlightenment are the limbs of the path of seeing. Right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right Samadhi, these eightfold noble paths are the path because of the meaning of reaching the city of Nirvana. Eleven kinds of wisdom with knowledge that knows according to the sound, and the power of not knowing everything but knowing, etc.