Tibetan
ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཆ་གཉིས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ལ་ལན་རེ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་འདུས་བྱས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་པར་མི་བརྗོད་དམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷ་སྦྱིན་བསད་ནས་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བཞག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གང་དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས་གང་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་བསྟན་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་ཆ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ པ་ཡིན་ཞེས་སོང་ཟིན་བ་དང་སྦྱོར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལམ་གྱི་ཚོགས་ནི་གང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསླབ་པ་ལས་འདས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོར་གནས་པ་དང༌། འདུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ
Chinese
那么，已经显示一切法自性为空。像这样，凡是不被缘念的，那是不存在的，比如石女的儿子一样。此空性也是不被无分别心的心所缘念的缘故。那样的话，因为空性不存在，难道不是一切法都变成实有吗？如果这样问，那就在这里进行考察：这个因为对一切法离于缘念而称为空性的，是什么也不存在的，是仅仅无分别的智慧而已，是这样认为的。有些认为是能取和所取的自性是二分，因此不是安住于一部分。有些人说那是缘念一切法自性为空性。那是不合理的，凡是缘念一切法自性为空性的，那是如同缘念梦中的马等自性为空的知识一样。前面的两种观点，也变成智慧的无事物成为对境，并且空性会变成有为法。如果说第三种观点没有过失吗？不是没有过失，因为天授被杀之后也不会再出现。如同镜子般的智慧等的差别虽然有很多要说，但是安立智慧的积聚这只是一部分而已。福德的积聚是，从“什么是对它勇敢前往的等持呢？”开始，到“所说的是什么”之间。从如同虚空般无有积聚、解脱且无有染污的等持，到显示一百零一种等持是，如是所说：“必定不会远离出离，并且接近，并且迅速现证无上正等菩提。”从资粮和进入和积聚的修治开始，要和已经说完的修习等持结合起来看。道之资粮是从什么是正念安住开始，到超越学处和安住于散乱的对治以及坐等行为之间。
English
Then, it has been shown that all dharmas are empty of inherent existence. Like this, whatever is not apprehended is non-existent, like the son of a barren woman. This emptiness is also not apprehended by the non-conceptual mind. If that is the case, since emptiness does not exist, wouldn't all dharmas become truly existent? If asked this, then it should be examined here: This, which is called emptiness because it is free from apprehension of all dharmas, is nothing at all, it is only non-conceptual wisdom, it is thought to be so. Some think that the nature of the apprehended and the apprehender is twofold, therefore it does not abide in one part. Some say that it is the apprehension of all dharmas as being empty of inherent existence. That is not reasonable, for whatever apprehends all dharmas as being empty of inherent existence is like the knowledge that apprehends the emptiness of dream horses and so on. The previous two views also become objects of the wisdom of non-things, and emptiness will become conditioned. If you say that there is no fault in the third view? It is not without fault, because once Devadatta is killed, he will not appear again. Although there are many differences to be said, such as mirror-like wisdom, this collection of wisdom is only a part. The accumulation of merit is from "What is the samadhi that bravely goes to it?" to "What is said?" From the samadhi that is like the sky, without accumulation, liberated and without defilement, to showing one hundred and one samadhis, it is said: "Surely, it will not be separated from renunciation, and it will be close, and quickly manifest the unsurpassed perfect and complete enlightenment." Starting from the armor and entering and the accomplishment of accumulation, it should be combined with the meditation on samadhi that has already been completed. The accumulation of the path is from what is mindfulness established, to beyond learning and abiding in the antidote to distraction, and the conduct of sitting and so on.
Tibetan
་རྣམས་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་དང༌། ལྟ་བ་དང་རྣམ་པར་ལྟ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་དང༌། དབུགས་འབྱུང་བ་དང༌། རྔུབ་པ་རྣམས་ལ་རྫ་མཁན་གྱི་དཔེས་རིང་བ་དང༌། ཐུང་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་འདུ་ཤེས་བ་ལང་གི་ཤན་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་དང༌། ཁམས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཆུད་པའི་སྣོད་ཀྱི་དཔེས་མི་གཙང་བར་སོ་སོར་བརྟགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བས། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ན་ལུས་དེ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྐྱེ་བ་འདིའིའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གསུངས་ཏེ། ཁུ་བ་དང༌། ཁྲག་གི་གནས་སྐབས་དང༌། གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་འཕེལ་བར་གྱུར་པ་ལས་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གཉིས་པོ་འདིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་མེ་ལ་སོགས་པས་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཉིད་འདི་ལས་མ་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ཡིན་ནོ། །གདུང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྟོབས་ཟད་པ་དང༌། ཟས་གཅོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ལྡན་པའི་དོན་ཏེ། གང་དེ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མྱུར་བའི་འབད་པ་ཅན་ནོ། །ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་རིག་པའོ། །དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །རྣམ་པར་བསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་བཟློག་པའོ། །ཅི་ཞིག་ལས་ཤེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་སེམས་དང། ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་ལས་སོ། །དེ་ལང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ལུས་ལ་སེམས་པ་ནི་ཆགས་པས་སོ། །ཚོར་བ་མི་སྡུག་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ པ་དང༌། རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོ་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉན་པོ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་ཕྱིར་ཞིང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་བསྐྱེད་ཀྱང་གནས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་འཇོག་ཅིང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་མི་སྤོང་བ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་
Chinese
以及行走、到来、观看和各种观看的行为，以及呼气和吸气，要像陶工的例子一样，彻底了解长短。身体的对治之想，要像屠夫的例子一样展示。对于诸界，要分别观察，作为清净颠倒的对治，要像容器的例子一样，分别观察不净。以无所缘的方式，对内，同样对外，以及对外和对内的身体，以随身观身的方式，忆念安住时，身体也是如此这般的法性。此生的，如此这般的自性，如此说。精液和血液的阶段，以及阶段本身增长，从生到死的无常性本身，就是修持法性，要用这两个词来了解。任何被火等烧到尽头的东西，也没有超出这个法性，这是三个词。有苦者，意思是力量耗尽、断食、痛苦和非常具有的意思。谁拥有这些，就是具有迅速努力的人。具有正知，意思是完全彻底地了解。具有忆念，意思是不忘记对境。遣除，意思是遣返。从什么遣返呢？从世间的贪心和不悦意中遣返。那是我和我的，显现之后对身体的执着是贪心。感受不可爱和非常具有的内心沮丧就是不悦意。同样，作为快乐颠倒的对治，是感受忆念安住，作为常颠倒的对治，是心忆念安住，作为我颠倒的对治，是法忆念安住。对于未生起的罪恶不善法，为了不生起，对于已生起的，为了断除，对于未生起的善法，为了生起，对于已生起的，为了安住和增长修习等，生起希求也安住，发起精进，心完全执持，如理作意，不舍弃它，如理地。
English
And the actions of walking, coming, seeing, and various kinds of looking, as well as exhaling and inhaling, one should thoroughly understand the length and shortness like the example of a potter. The antidote to the body, the perception, is shown by the example of a butcher. For the elements, one should examine them individually, as an antidote to the perversion of purity, one should examine impurity separately like the example of a container. In a non-objective way, internally, and likewise externally, and for the body both externally and internally, by following the body, when mindfulness is established, the body is also of such a nature. Of this birth, of such a nature, it is said. The stage of semen and blood, and the stage itself increases, from birth to death, impermanence itself is the practice of Dharma nature, and these two words should be understood. Whatever is ultimately consumed by fire and so on, does not go beyond this Dharma nature, these are three words. 'One with suffering' means the meaning of exhausted strength, fasting, suffering, and being very endowed. Whoever has that is one with swift effort. 'Having awareness' means truly and thoroughly understanding. 'Having mindfulness' means not forgetting the object. 'Eliminating' means turning back. From what does one eliminate? From worldly attachment and unpleasantness. 'That is me and mine,' after manifesting, clinging to the body is attachment. Feeling unpleasant and the very presence of a depressed mind is unpleasantness. Likewise, as an antidote to the perversion of happiness, is feeling mindfulness established, as an antidote to the perversion of permanence, is mind mindfulness established, as an antidote to the perversion of self, is Dharma mindfulness established. For unwholesome, unarisen sins, in order not to arise, and for those that have arisen, in order to abandon them, and for wholesome, unarisen dharmas, in order to generate them, and for those that have arisen, in order to abide and increase practice and so on, generating desire also abides, initiating diligence, the mind is fully grasped, properly attending, not abandoning it, properly.