Tibetan
དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ངེས་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་བྱས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱས་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་བཀག་པས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གོ་ཆེ་དང༌། འཇུག་པ་དང༌། ཚོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་གཅིག་དང༌། གཅིག་དང༌། གཅིག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་ནི་གང་ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་མི་བྱེད། རྣམ་པར་མི་བྱེད། མངོན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མེད་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྤྱོད་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་དེ་དག་ལས་ཆོས་ཉན་ཞིང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྤྱན་ལྔ་དང༌། གཟུངས་དང། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་ནས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྟན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ནི་མ་བཅིངས་པ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ནི་མ་གྲོལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སྲིད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཤེས་པས་དེ་རུ་གནས་བྱས་ཀྱང༌། །འཁོར་བར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དྲན་པ་ཡིས་ནི་བསྡམས་པའི་སེམས། །ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་འཇུག་མི་འགྱུར། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྕག་བརྡབས་པས། །ཕུན་ཚོགས་གནས་སུ་འདྲེན་པར་བྱེད། །སྐྱེ་བའི་སེམ
Chinese
如是性，法性，法界性，法处性，法性决定性，乃至正等菩提和一切种智之间，因为完全不可得，所以执持此性而作，而造作，而现前造作被遮止，如是宣说。其中，披甲，趣入，资粮的成办，是指生起未生者，以及令其特别增长，以及显现获得果实，就此作用而言，应知次第将一个，一个，一个词语连接起来，如是宣说。双运道的积聚是，世尊如何执持完全不可得，而不作，不造作，不现前造作呢？从“如我所知”开始，直到无，离，无生，寂，空，无相，无愿，无现前造作，以及无生性，以完全不可得之相，从蕴等直到菩提分，以及不杂染者之间，以及菩提和一切种智，以不系缚不解脱之性，而行持佛刹，承事供养诸佛，从彼诸佛听闻正法，行持安住于神通，五眼，陀罗尼，三摩地等，从而宣说了知道的相，以一切种智现前菩提，转法轮，虽然以三乘令众生从痛苦中解脱，但菩萨和诸佛是不系缚不解脱的，如是宣说。其中，以智慧完全执持则是不系缚，以慈悲完全执持则应知是不解脱。如是按照道理，菩萨的慈悲是安住于有之因，虽然以智慧安住于彼处，却不执着于轮回。以正念系缚的心，不会向外境流散，以分别的鞭子抽打，能引导至圆满之处。生起的心
English
Suchness, Dharmata, Dharmadhatu-ness, Dharma-sthita-ness, Dharma-niyata-ness, and up to perfect enlightenment and all-knowingness, because they are completely unobservable. Therefore, it is taught that having taken hold of this very nature, making, creating, and manifestly making are prohibited. In this regard, armor, entry, and the accomplishment of accumulation are the generation of the unborn, the special advancement of that, and the manifestation of obtaining the fruit. In terms of this function, it should be understood that one, one, and one word are connected in order, as taught. The accumulation of the path of union is: How does the Bhagavan, having taken hold of the completely unobservable, not make, not create, not manifestly make? Starting from "as I understand it," up to non-existence, separation, unborn, peaceful, empty, signless, wishless, unmanifested, and unbornness itself, with the aspect of complete unobservability, from the aggregates and so on up to the aspects of enlightenment, and between the unmixed, and enlightenment and all-knowingness, with the nature of not being bound and not being liberated, one practices the Buddha-fields, serves and honors the Buddhas, hears the Dharma from those Buddhas, and practices and abides in the superknowledges, the five eyes, the dharanis, and the samadhis, thereby teaching the knowledge of the aspect of the path. Having manifestly awakened to all-knowingness, turning the wheel of Dharma, although liberating beings from suffering by the three vehicles, the Bodhisattvas and the Buddhas are unbound and unliberated, as taught. Among these, being completely grasped by wisdom is being unbound, and being completely grasped by compassion should be understood as being unliberated. Thus, according to reason, the compassion of the Bodhisattva is the cause of abiding in existence, but although abiding there with wisdom, one does not cling to samsara. The mind bound by mindfulness does not flow outward, and by striking with the whip of discrimination, it leads to the place of perfection. The arising mind