Tibetan
མདོ་ལས། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་དུ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་ཅིང༌། ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། བདག་སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །བདག་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་སྙོམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་འབྲིང་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་གཞན་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་གཞན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
经部中说，名为“勇猛行”的等持，名为“珍宝手印”的等持，名为“狮子奋迅”等等。这显示了殊胜的法之最上的所缘。那么，为什么叫做“勇猛行”的等持呢？因为已经体验了所有等持的行境。因此，称作“勇猛行”的等持。那么，为什么叫做“珍宝手印”的等持呢？因为以该等持对所有等持进行了印封。又，为什么叫做“狮子奋迅”的等持呢？因为安住于该等持而对所有等持进行游舞。因为等持的作用差别广大，所以是法之最上。 等持的作用是明显地显示了特殊的形态。这显示了世间法的最上是低劣的。诸佛会作授记，如经部中所说：具寿舍利子，菩萨摩诃萨安住于那些等持，是过去的如来也作过授记的，现在十方世界的佛刹中安住的诸佛薄伽梵也会作授记。对于该等持，安住等等是没有分别念和不可见的。如所说：该等持也不如实随见，我没有进入等持的傲慢心，我将进入等持，我将成为等持等等。所有这些没有分别念和不可见，是法之最上的中等，是显示般若波罗蜜多、等持和菩萨们相互之间体性相同，如经部中所说：具寿舍利子，般若波罗蜜多是其他的，等持也是其他的，菩萨也是其他的，这些是没有的，菩萨本身就是等持，等持本身就是菩萨。
English
The Sutra states: the samadhi called "Heroic Progress," the samadhi called "Precious Seal," and the samadhi called "Lion's Nimbleness," and so on. This clearly shows the particularly excellent object of the supreme Dharma. Why is it called the samadhi of "Heroic Progress"? Because it has experienced the realm of all samadhis. Therefore, it is called the samadhi of "Heroic Progress." Why is it called the samadhi of "Precious Seal"? Because that samadhi seals all samadhis. Furthermore, why is it called the samadhi of "Lion's Nimbleness"? Because, abiding in that samadhi, one plays with all samadhis. Because the distinctions of the actions of samadhi are vast, it is the supreme Dharma. Clearly, the action of samadhi reveals a particularly excellent form. This shows that the supreme of worldly dharma is inferior. The Buddhas make predictions, as stated in the Sutra: Shariputra, endowed with life, the Bodhisattva Mahasattva abiding in those samadhis, was also predicted by the Buddhas of the past, and the Buddhas, the Bhagavad Ones, who now reside in the realms of the ten directions, will also predict it. In that samadhi, there is no conceptualization or perception of abiding, etc. As it is said: That samadhi is not truly seen, I have no pride in entering samadhi, I will enter samadhi, I will become samadhi, and so on. All these lack conceptualization and are imperceptible, which is the middle of the supreme Dharma, showing that the Prajnaparamita, samadhi, and Bodhisattvas are mutually of the same essence. As stated in the Sutra: Shariputra, endowed with life, Prajnaparamita is other, samadhi is other, and Bodhisattva is other, these do not exist; the Bodhisattva himself is samadhi, and samadhi itself is Bodhisattva.
Tibetan
འ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་མེད་དོ། །སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན། སྨྲས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏེ། དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། རྒྱུས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ངེས་པ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་པོ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་འདིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོའི་རྟེན་ཅན་དང༌། གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་དང༌། བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གྱུར་པ་གཉིས་དང་ངོ༌། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་ཡིན་ནོ། །གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེས་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགེགས་པ་ལ་མཁས་པ་སྟོན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པ་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སློབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ད
Chinese
是名为“啊”的。因为没有那些禅定，所以阻断了确定认知等等。如经中所说：具寿舍利子，菩萨不执著于禅定。问道：如何不执著？答：因为没有分别念。问道：如何没有分别念？答：因为一切法皆空。等等。这些显示了法的伟大殊胜，通过目标、形态和原因来确定区分的部分，显示了小、中、大的差别。现在要讲述分别念的修行。对于见道所要断除的四种，即所取和能取的分别念的差别，在此要安立何为确定区分部分的分别念。其中，这些分别念有四种，即所取的分别念有两种：有事物的所依和有对治的所依。能取的分别念也有两种：有补特伽罗实有的所依和有假立的所依。其中，与确定区分部分相应的是，第一和第二依次是所取的两种分别念。第三和第四是什么呢？也是能取的两种分别念。为了讲述常住者善现安住于无烦恼的功德，显示分别念的体性，即安住于无烦恼者是殊胜的，因为他善于遮止自和他者的所依分别念，要知道这是为了显示他的能力。其中，所取的分别念的分类要了解为九种。以清净为目标的分别念，即从“般若波罗蜜多”到“布施波罗蜜多”和“菩提分法”到“不杂不缘的瑜伽”的学习，显示了这是在学习般若波罗蜜多。如经中所说：舍利子，如此学习的菩萨心
English
It is called "Ah." Because those samādhis are absent, definite knowledge and so on are obstructed. As it is said in the sutra: Shariputra, the noble bodhisattva does not apprehend samādhi. Asked: How does he not apprehend? Answer: Because there is no conceptualization. Asked: How is there no conceptualization? Answer: Because all dharmas are empty. And so on. These show the great excellence of the Dharma, distinguishing the parts of determination through object, aspect, and cause, showing the difference between small, medium, and large. Now, the practices of conceptualization will be explained. Among the four to be abandoned by the path of seeing, the difference between the apprehended and the apprehender's conceptualizations, here we will establish which conceptualization is the part of definite distinction. Among these conceptualizations, there are four types, namely, two types of apprehended conceptualization: dependent on entities and dependent on antidotes. There are also two types of apprehender's conceptualization: dependent on the existence of a person as substance and dependent on imputation. Among these, corresponding to the part of definite distinction, the first and second are, in order, the two conceptualizations of the apprehended. What are the third and fourth? They are also the two conceptualizations of the apprehender. In order to explain the qualities of the venerable Subhuti abiding without afflictions, showing the nature of conceptualization, that is, abiding without afflictions is the most excellent, because he is skilled in preventing the conceptualizations dependent on self and others, it should be known that this is to show his ability. Among these, the divisions of apprehended conceptualization should be understood as nine types. Conceptualization aimed at purification, that is, from "Prajnaparamita" to "Dana Paramita" and from "Bodhipaksa-dharmas" to learning "unmixed, non-objective yoga," shows that this is learning Prajnaparamita. As it is said in the sutra: Shariputra, the bodhisattva who studies in this way, the mind