Tibetan
བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ན་དེ་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཡོད་པས་ན་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །གང་དེས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབས་པས་ན་རྐང་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒོམ་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དམ། སྦྱོར་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ། མི་དགེ་བའི་ཚོགས་དང་མ་འདྲེས་པའོ། །སྒོམ་པ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བདག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། བཅོས་མ་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུའོ། །གཞན་དག་ནི་བཞིར་འདོད་དེ་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ལུས་ཀྱིའོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིའོ། །གནོད་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱིའོ། །མ་ལུས་པར་བརྟེན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དབེན་པ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་དེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས་དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་བ་སྟེ། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་དེ་འགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང་ཅི་རིགས་པར་ལྡན་པར་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དོར་བྱ་བསལ་བས་ན་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་བག་ལ་ཉལ་བ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་དབེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་གཅོད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ནི་དབེན་པས་ན་ཁམས་ལས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལས་བྲལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པས་ན་ལས་འདོད་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་འཆད་དོ། །དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་མའི་རྟེན་གཏོང་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གནས་བརྟན་སངས་རྒྱས་བཤེས་གཉེན་གྱིས་
Chinese
因为行为而显现造作，所以那是造作。因为有它，所以具有它。因为他成就了各种功德，所以是足。那是肢体之意。所谓的禅修，就是习惯，也就是修习广大。那也是修习堪能性，或者修习变得稳固，或者不与不善之众混杂。禅修也被法相宗认为是两种。即小、中、大三种，以及无伪之果、因同之果、以及在所见之法本身中安乐住之果。其他则认为是四种，即禅修之遍修是身的，完全调伏之禅修是戒律的，无害是心的，无余依止之禅修是智慧的。住在寂静处，与第一禅相应，因此他从欲望等中完全寂静。所谓住在离欲中，就是与第二禅相应，因此他从分别等，以及离欲中解脱。所谓住在止息中，就是与第三禅相应，因为离喜贪就是止息。所谓完全成就的断除，就是与第四禅，以及无色界相应，以知晓为先导，因为舍弃了应舍弃的，所以称为断除。又，彻底摧毁随眠就是寂静。远离一切生起的贪欲就是离欲。彻底断除一切系缚就是止息。完全舍弃一切近取就是断除。又，法相宗的人认为，因为寂静，所以从界中寂静。因为离欲，所以从烦恼的贪欲中解脱。因为止息，所以是业欲。因为断除，所以是断除事物，法相宗解释说，一切词语都显示涅槃。依靠所缘的力量，舍弃先前的所依，称为断除，这是尊者佛友所说。
English
Because of the action, it manifests as fabrication, so that is fabrication. Because it exists, it possesses it. Because he accomplishes various merits, it is a foot. That is the meaning of being a limb. The so-called meditation is habituation, which is extensive practice. That is also the suitability of practice, or the practice becomes stable, or it is not mixed with the assembly of non-virtue. Meditation is also considered by the Dharmalakshana school to be of two kinds. Namely, the three kinds of small, medium, and large, as well as the fruit of being free from artifice, the fruit of being in accordance with the cause, and the fruit of dwelling happily in the Dharma itself that is seen. Others consider it to be four kinds, namely, the pervasive meditation of meditation is of the body, the meditation of complete taming is of discipline, harmlessness is of the mind, and the meditation of complete reliance is of wisdom. Dwelling in solitude, being in accordance with the first dhyana, therefore he is completely solitary from desires and so on. The so-called dwelling in detachment from desire is being in accordance with the second dhyana, therefore he is liberated from discrimination and so on, and from detachment from desire. The so-called dwelling in cessation is being in accordance with the third dhyana, because detachment from the desire for joy is cessation. The so-called complete accomplishment of abandonment is being in accordance with the fourth dhyana, and the formless realm, with knowledge as the precursor, because what should be abandoned is abandoned, it is called abandonment. Furthermore, completely destroying latent tendencies is solitude. Being free from all arising desire is detachment from desire. Completely cutting off all bonds is cessation. Completely abandoning all grasping is abandonment. Furthermore, the Dharmalakshana school believes that because of solitude, it is solitary from the realm. Because of detachment from desire, it is liberated from the desire of afflictions. Because of cessation, it is the desire for action. Because of abandonment, it is the abandonment of things, the Dharmalakshana school explains that all words indicate nirvana. Abandoning the previous support by the power of relying on the object is called abandonment, this is what the venerable Buddhabhadra said.
Tibetan
བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །འདིར་ཡང་བདག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟོག་པ་དེ་རྣམས་དང༌། དབེན་པ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བྱ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེས་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་མ་ལུས་པར་འགོག་ཅིང་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། དེས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་མི་ཐུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོབས་སོ། །དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལམ་མོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་གཅིག་དང༌། མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། ལུས་སུ་གྱུར་པའི་བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དྲན་པ་རྣམས་དང་བཅས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཅུ་པོ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པ
Chinese
宣说了菩提之分的分别。在此，我所说的四种分别的对治，就是见道。要知道，那些分别，与“安住于寂静处”等，应当按照次第结合。因为菩提之分都由见道圆满摄持。其中，所取的第一个分别的对治是寂静处，因为由此能区分清净之分的杂染之分，所应断除的。所取的第二个分别的对治是离贪，因为由此对善法的欲求就是离贪本身。能取的第一个分别的对治是止息，因为由此能止息并断除我、自在等一切执着，这是它的意义。能取的第二个分别的对治是遣除，因为由此如实了知我所假立的种种相，以及蕴等，从而遣除。同样，信等五者，以能作主宰之义故，是根。这五者本身，以不可摧伏之义故，是力。念、择法、精进、轻安、等持、舍，这些菩提分，因为是见道之支分。正见、正思、正语、正业边际、正命、正勤、正念、正定，这八支圣道，以能到达涅槃之城之义故，是道。具有如其语的了知等十一种了知，以及不了知一切了知等的根，以及具有分别、具有观察等，以及等持等，以及生、死，以及成为身体的饮食，以及饮用，与念相合，以及十种随念，以及禅定，以及无色界的等至等，以及如来十力，以及四无畏，以及各别正
English
The divisions of the aspects of enlightenment have been explained. Here, the four antidotes to the four kinds of conceptualization that I speak of are the path of seeing. It should be understood that those conceptualizations, along with "dwelling in solitude," etc., should be applied in order. This is because the aspects of enlightenment are perfectly encompassed by the path of seeing. Among them, the antidote to the first conceptualization of the object of grasping is solitude, because it distinguishes the defiled aspects of the pure aspects, which should be abandoned. The antidote to the second conceptualization of the object of grasping is detachment from desire, because the desire for virtuous qualities is detachment from desire itself. The antidote to the first conceptualization of the grasper is cessation, because it completely ceases and abandons all grasping of self, independence, etc., this is its meaning. The antidote to the second conceptualization of the grasper is elimination, because it eliminates the various characteristics imputed to self, as well as the aggregates, etc., by fully knowing them as they are. Similarly, the five, such as faith, are faculties because of their function of dominating. These five themselves are powers because of their function of being invincible. Mindfulness, discrimination of phenomena, diligence, pliancy, samadhi, and equanimity are branches of enlightenment because they are branches of the path of seeing. Right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samadhi are the eightfold noble path, which is the path because it leads to the city of nirvana. The eleven kinds of knowledge, including knowledge with understanding of the words, and the faculties such as not knowing all knowledge, and those with conceptualization, those with investigation, etc., and the samadhis, and birth, and death, and food that becomes the body, and drink, combined with mindfulness, and the ten recollections, and the meditations, and the formless attainments, and the ten powers of the Tathagata, and the four fearlessnesses, and individual perfect